کتاب آگاهانه دوست داشتن

کتاب آگاهانه دوست داشتن (Relationships) اثر موسسه مدرسه زندگی، ترجمه صنوبر رضاخانی و مجموعه‌ای از جستارها درباره‌ی عشق، صمیمیت و زندگی مشترک است که نشر هنوز آن را منتشر کرده است. نویسندگان این مجموعه با تکیه‌ بر تجربه‌های روان‌شناختی و تأملات فلسفی به این سؤال پرداخته‌اند که چرا با وجود اشتیاق عمیق به عشق، روابط عاطفی تا این اندازه دشوار، پرتنش و گاهی ناامیدکننده می‌شود. عشق در این کتاب به‌عنوان مهارتی پیچیده و آموختنی بررسی شده است. کتاب نشان می‌دهد چگونه می‌توان با نگاهی دقیق‌تر و مهربانانه‌تر به خود و دیگری، روابط را واقع‌بینانه‌تر و انسانی‌تر ساخت. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آگاهانه دوست داشتن اثر موسسه مدرسه زندگی

کتاب آگاهانه دوست داشتن با تکیه‌ بر سنت فکری موسسه مدرسه زندگی، عشق را در بستر تاریخ فرهنگی و روانی انسان بررسی کرده است. نویسندگان نشان می‌دهند که چگونه ایدئولوژی رمانتیسم، از قرن هجدهم به بعد، تصویری رؤیایی و درعین‌حال مخرب از عشق ساخته است؛ ازدواج آتشینِ ابدی، پیوند همیشگی عشق و رابطه‌ی جنسی، نفرت از واقعیت‌های روزمره و پول و انتظار درک شهودی و بی‌کلام از سوی شریک زندگی. کتاب توضیح می‌دهد که این تصویر، اگرچه زیبا و هیجان‌انگیز است، توان انسان‌های معمولی را برای تجربه‌ی رابطه‌ای پایدار تضعیف کرده و توقعاتی غیرواقعی در ما ایجاد می‌کند.

کتاب آگاهانه دوست داشتن پیشنهاد «تفکر پسارمانتیک» را مطرح می‌کند و در ادامه، هر فصل، به یکی از گره‌های پنهان روابط می‌پردازد. فصل «انتخاب هدف» می‌گوید که چگونه الگوهای دوست‌داشته‌شدن در کودکی، ناخودآگاه ما را به‌سوی آدم‌هایی می‌کشاند که لزوماً برای خوشبختی‌مان مناسب نیستند؛ بلکه احساسات آشنای کودکی را بازتولید می‌کنند؛ حتی اگر این احساسات با محرومیت، ترس یا تحقیر آمیخته باشد.

فصل «انتقال» در کتاب آگاهانه دوست داشتن نشان می‌دهد چگونه واکنش‌های افراطی امروز، پژواک دفاع‌های دوران کودکی در برابر والدین و محیط ناامن است. فصل «دردسرهای صمیمیت» به ترس ماندگار از طردشدن و دو الگوی اجتنابگر و مضطرب در روابط می‌پردازد. در فصل‌های «ضعف قدرت» و «شریک کودک‌رفتار» با این ایده روبه‌رو می‌شوید که نقاط ضعف شریک بر روی دیگر نقاط قوت اوست و بخش‌هایی از روان هر بزرگسال برای همیشه کودک می‌ماند.

فصل‌های «عاشقی و معشوقی»، «جایگاه اطوکشیدن» و «تعلیم و تعلم» عشق را به‌عنوان ترکیبی از مراقبت، تقسیم کار روزمره و آموزش متقابل بازتعریف کرده‌اند. در پایان، کتاب آگاهانه دوست داشتن با بحث درباره‌ی بدبینی، سرزنش و ادب و رازداری به این سمت می‌رود که چگونه می‌توان توقعات را تعدیل کرد، خشم را فهمید و برای افکار و احساسات پنهان، پناهگاهی امن در رابطه ساخت.

خلاصه کتاب آگاهانه دوست داشتن

این کتاب نگاه رمانتیک به عشق را نقد و دیدگاهی پسارمانتیک ارائه می‌کند. نویسندگان معتقدند انتظار یافتن «نیمه‌ی گمشده» و برآورده‌شدن همه‌ی نیازها توسط یک نفر، به احساس شکست می‌انجامد. کتاب بر خودشناسی، شناخت گذشته و شناسایی الگوهای عاطفی کودکی تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که بسیاری از انتخاب‌ها و واکنش‌های ما ریشه در تجربه‌های اولیه دارد. همچنین کتاب دو الگوی مخرب (اجتنابی و مضطرب) در روابط را بررسی می‌کند و نیاز به اطمینان خاطر را طبیعی می‌داند. اثر بر پذیرش ضعف‌های شریک، دیدن جنبه‌های کودکانه‌ی شخصیت، اهمیت جزئیات روزمره، یادگیری متقابل و پذیرش محدودیت‌های عشق تأکید می‌کند و بدبینی معتدل را راهی برای کاهش خشم و ناامیدی می‌داند.

چرا باید کتاب آگاهانه دوست داشتن را بخوانیم؟

کتاب آگاهانه دوست داشتن به‌جای تکرار توصیه‌های کلی درباره‌ی عشق، به ریشه‌های فکری و عاطفی مشکلات روابط می‌پردازد. این کتاب نشان می‌دهد بسیاری از ناکامی‌ها نه از «خراب‌بودن ما» یا «بدبودن طرف مقابل»، بلکه از الگوهای فرهنگی رمانتیک، تجربه‌های کودکی و سوءتفاهم‌های عمیق درباره‌ی صمیمیت ناشی می‌شود. خواننده در خلال فصل‌ها با مفاهیمی آشنا می‌شود که کمک می‌کند احساسات پیچیده‌ی خود را نام‌گذاری کند. این اثر خواننده را به نوعی بدبینی واقع‌بینانه دعوت کرده است؛ یک نوع بدبینی که توقعات را تعدیل می‌کند، اما امید به رابطه‌ی خوب را از بین نمی‌برد؛ بلکه آن را بر پایه‌ی شناخت، تمرین و مسئولیت‌پذیریْ از نو می‌سازد.

خواندن کتاب آگاهانه دوست داشتن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که در روابط عاطفی خود با احساس ناکامی، سوءتفاهم، تکرار الگوهای مخرب یا ترس از صمیمیت روبه‌رو هستند. همچنین این اثر برای افرادی که می‌خواهند ریشه‌ی روانی انتخاب‌های عشقی خود را بدانند، زوج‌هایی که درگیر تنش‌های روزمره و اختلاف بر سر جزئیات هستند و برای کسانی که به مباحث روان‌شناسی عشق، ناخودآگاه، الگوهای دلبستگی و نقد رمانتیسم علاقه‌مندند، مناسب است. مشاوران، درمانگران و دانشجویان رشته‌های مرتبط می‌توانند از این کتاب بهره‌مند شوند.

درباره موسسه مدرسه زندگی

موسسه مدرسه زندگی (The school of life) یک شرکت چندملیتی بریتانیایی فعال در حوزه‌ی رسانه‌های اجتماعی است که آلن دوباتن، نویسنده و سخنران بریتانیایی، آن را در سال ۲۰۰۸ بنیان نهاد. دفتر مرکزی این مجموعه در لندن واقع شده و تمرکز اصلی آن بر موضوعاتی همچون مدیریت اضطراب، هوش هیجانی، روابط انسانی، کار، خلاقیت و معنویت قرار داشته است. در شکل‌گیری این مؤسسه، گروهی از اندیشمندان و متخصصان به‌همراه شماری از روان‌درمانگران، هنرمندان و آموزگاران مشارکت داشتند. این مجموعه با هدف آموزش مفاهیم فلسفی و روان‌شناختی به زبانی ساده و کاربردی برای زندگی روزمره تأسیس شد.

مدرسه زندگی از سال ۲۰۱۶ انتشارات اختصاصی خود با نام The School of Life Press را راه‌اندازی کرد و از آن زمان کتاب‌ها و مجموعه‌های آموزشی متنوعی را به انتشار رساند. ازجمله آثار منتشرشده توسط این انتشارات می‌توان به متفکران بزرگ (۲۰۱۶)، رابطه‌ها (۲۰۱۷)، از ناکامی‌های کودکی گذر کردن (۲۰۱۸)، اضطراب موقعیت (۲۰۱۹)، ایده‌های بزرگ برای ذهن‌های کنجکاو (۲۰۱۹)، آنچه در مدرسه به شما یاد نمی‌دهند (۲۰۲۰)، والدینی ناکامل اما به‌ اندازه‌ی کافی خوب (۲۰۲۱)، ازخودبیزاری (۲۰۲۲)، چگونه رسانه‌های مدرن ذهن ما را نابود می‌کنند (۲۰۲۲) و ایده‌های بزرگ از ادبیات برای تو (۲۰۲۴) اشاره کرد.

فعالیت‌های موسسه مدرسه زندگی با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شده است. برخی منتقدان، ازجمله نشریه‌ی لس‌آنجلس ریویو آو بوکز، آثار این مجموعه را به‌دلیل ساده‌سازی بیش‌ازحد فلسفه و نظریه‌های فکری مورد انتقاد قرار داده‌اند. افزون‌براین هانس گئورگ مولر، استاد دانشگاه ماکائو، ویدئوی مدرسه زندگی درباره‌ی لائوتسه را به‌سبب استفاده از نقل‌قول‌های ساختگی و برداشت نادرست از دائو ده جینگ نکوهش کرده است. بااین‌حال افرادی مانند جفری هاوارد از این مجموعه به‌دلیل نقد نگرش رمانتیک به عشق و کوشش برای تقویت هوش هیجانی از طریق فلسفه تمجید کرده‌اند.

بخشی از کتاب آگاهانه دوست داشتن

«۱۲. ادب و رازداری

سال‌ها، بار افکار و احساسات و اعتقاداتی را بر دوش کشیدید که برای دیگران هیچ معنایی نداشت. گاهی وقت‌ها فکر می‌کردید دیوانه شده‌اید. بعضی آدم‌ها را دوست نداشتید، اما چون اکثر آدم‌های دیگر آن‌ها را فوق‌العاده می‌دانستند، نمی‌توانستید حرفی بزنید و زبان به دهان می‌گرفتید. قرار گرفتن در بعضی موقعیت‌های اجتماعی که برای دیگران آسان بود شما را نگران و ناراحت می‌کرد. کارهایی را دوست داشتید در خلوت‌تان انجام بدهید، اما از آن‌جا که در عرف ناشایست قلمداد می‌شد، حتی با نزدیک‌ترین دوست‌تان هم در میان نگذاشتید. و این گونه بود که آموختید برای دوست‌داشتنی بودن باید اسرارتان را از دیگران پنهان کنید.

اما بالاخره روزی رسید که شما فرد فوق‌العاده‌ای را ملاقات کردید. چیزی که او را این چنین خاص می‌کرد این بود که بعد از مدت‌ها دیگر مجبور نبودید در حضور او نقاب بزنید. به خیلی از اسرارتان به راحتی اعتراف کردید. رازهای‌تان را با او در میان گذاشتید و از این کار حس خوبی هم داشتید. چند ماه اول آشنایی اوضاع بر همین منوال گذشت. تا حد امکان خود را رها کردید. هر قدر رازی که فاش می‌کردید خصوصی‌تر بود، احساس شادی بیشتری به شما دست می‌داد. هیچ گوشه‌ای از شخصیت‌تان را پنهان نکردید. هیچ رازی برای‌تان رازِ مگو نبود. با خیال آسوده آشنای مشترکی را در حضور او ازخودراضی، خودشیفته و بدذات خطاب کردید. یا شاهکاری ادبی را ملال‌آور خواندید. به ترجیحات خود در رابطهٔ جنسی اشاره کردید.»