کتاب ادبیات و روان درمانی

کتاب ادبیات و روان درمانی نوشته موسسه مدرسه زندگی و ترجمه آزاده ضیائی و مجموعه‌ای از پرتره‌های فکری نویسندگان بزرگ و نظریه‌پردازان روان‌درمانی است که نشر هنوز آن را منتشر کرده است. این کتاب دومین جلد از مجموعه‌ی درس‌های زندگی است و تلاش کرده است میان جهان ادبیات و دغدغه‌های روان انسان پلی روشن بزند. در هر فصل، زندگی و آثار یک چهره‌ی مهم ادبی یا درمانگر خلاصه شده و ایده‌های اصلی او در ارتباط با مسائل عاطفی، اخلاقی و روابط انسانی توضیح داده شده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ادبیات و روان درمانی اثر موسسه مدرسه زندگی

کتاب ادبیات و روان درمانی اثر موسسه مدرسه زندگی و دومین جلد از مجموعه‌ای است که این مؤسسه براساس کتاب متفکران بزرگ تدوین کرده است. متن اصلی ابتدا یک کتاب واحد بوده و سپس برای دسترسی بهتر خوانندگان به چهار جلد تقسیم شده است؛ فلسفه‌ی شرق و غرب، ادبیات و روان‌درمانی، جامعه‌شناسی و سیاست و هنر و معماری. در این جلد تمرکز بر دو حوزه‌ی ادبیات و روان‌درمانی است و هر دو از زاویه‌ی «کمک به زندگی امروز» معرفی شده‌اند.

ادبیات و روان درمانی در بخش نخست به‌سراغ نویسندگانی مانند جین آستین، گوته، لئو تولستوی، مارسل پروست و ویرجینیا وولف رفته است. در هر فصل، زندگی شخصی، زمینه‌ی تاریخی، آثار مهم و چند ایده‌ی محوری آن نویسنده درباره‌ی عشق، قضاوت، پول، شهرت، رنج، تنهایی و معنای زندگی بازگو شده است. نویسندگان مدرسه‌ی زندگی نشان داده‌اند که رمان و ادبیات فقط برای لذت‌بردن نیست؛ بلکه می‌تواند نوعی آموزش عاطفی و تمرین همدلی باشد.

در بخش دوم کتاب ادبیات و روان درمانی نوبت به چهره‌های روان‌درمانی می‌رسد و فصل آغازین با زیگموند فروید شروع می‌شود. در این بخش مفاهیمی مانند اصل لذت و واقعیت، نهاد و ایگو و سوپرایگو، نقش کودکی و مراحل رشد روانی و نیز شکل‌گیری روان‌نژندی‌ها به زبان ساده توضیح داده شده است. در سراسر کتاب معیار انتخاب متفکران نه شهرت تاریخی آن‌ها بلکه سودمندی ایده‌های ایشان برای مسائل عاطفی و اجتماعیِ امروز معرفی شده است.

ادبیات و روان درمانی گزیده‌ای از کتاب Great thinkers است که ترجمه‌ی کامل آن با عنوان بزرگ‌اندیشیدن توسط آزاده ضیائی و نشر هنوز در سال ۱۳۹۹ منتشر شده است.

خلاصه کتاب ادبیات و روان درمانی

نویسنده‌های بزرگ و چهره‌های مهم روان‌درمانی برای فهم رنج‌ها، روابط و سردرگمی‌های امروز چه کمکی می‌کنند؟ در بخش ادبیاتِ این کتاب، زندگی و آثار جین آستین، گوته، تولستوی، پروست و ویرجینیا وولف مرور شده و از دل رمان‌ها و جستارهایشان درس‌هایی درباره‌ی عشق رمانتیک و عشق بالغ، قضاوت اخلاقی، نقش پول، معنای هنر، وسوسه‌ی شهرت و ارزش زندگی روزمره بیرون کشیده شده است. در بخش روان‌درمانی نیز ساختار ذهن، تعارض لذت و واقعیت، اهمیت سال‌های کودکی و شکل‌گیری الگوهای ناسالم توضیح داده شده است تا خواننده بتواند پیوند میان نظریه و تجربه‌ی شخصی را بهتر ببیند.

چرا باید کتاب ادبیات و روان درمانی را بخوانیم؟

کتاب ادبیات و روان درمانی نشان می‌دهد رمان‌ها و نظریه‌های روان‌درمانی چگونه می‌توانند به فهم احساسات پیچیده، روابط دشوار و تعارض‌های درونی کمک کنند. این کتاب با خلاصه‌کردن زندگی و ایده‌های متفکران، آن‌ها را از قالب نام‌های بزرگ تاریخی بیرون آورده و به مشاورانی برای مسائل عاطفی امروز تبدیل کرده است.

خواندن کتاب ادبیات و روان درمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به ادبیات علاقه دارند و می‌خواهند معنای عمیق‌تری را از رمان‌ها بیرون بکشند. همچنین کتاب حاضر برای دانشجویان و علاقه‌مندان به روان‌شناسی و نیز افرادی که درگیر پرسش‌هایی درباره‌ی عشق، قضاوت اخلاقی، رنج و معنای زندگی هستند، مناسب است.

درباره موسسه مدرسه زندگی

موسسه مدرسه زندگی (The School of Life) یک شرکت چندملیتی بریتانیایی در حوزه‌ی رسانه‌های اجتماعی است که در سال ۲۰۰۸ به ابتکار نویسنده و سخنران بریتانیایی، آلن دوباتن، شکل گرفت. این مجموعه که دفتر مرکزی آن در لندن مستقر بوده است، فعالیت‌های خود را بر موضوعاتی همچون مدیریت اضطراب، هوش هیجانی، روابط انسانی، کار، خلاقیت و معنویت متمرکز کرده است.

در راه‌اندازی این مؤسسه گروهی از اندیشمندان ازجمله آلن دوباتن، نویسنده و متفکر شناخته‌شده و نیز سوفی هاورث، کیوریتور هنری، در کنار شماری از روان‌درمانگران و هنرمندان و مربیان مشارکت داشتند. آنان با این هدف گرد هم آمدند که مفاهیم فلسفی و روان‌شناختی را با بیانی ساده، قابل‌فهم و کاربردی در اختیار مخاطبان زندگی روزمره قرار دهند.

از سال ۲۰۱۶، این مجموعه انتشارات اختصاصی خود را با نام The School of Life Press نیز اداره می‌کند و از طریق آن کتاب‌ها و محصولات آموزشی متنوعی را به انتشار می‌رساند. ازجمله آثار منتشرشده توسط این انتشارات می‌توان به «متفکران بزرگ» (۲۰۱۶)، «رابطه‌ها» (۲۰۱۷)، «از ناکامی‌های کودکی گذرکردن» (۲۰۱۸)، «اضطراب موقعیت» (۲۰۱۹)، «ایده‌های بزرگ برای ذهن‌های کنجکاو» (۲۰۱۹)، «آنچه در مدرسه به شما یاد نمی‌دهند» (۲۰۲۰)، «والدینی ناکامل اما به‌اندازه کافی خوب» (۲۰۲۱)، «ازخودبیزاری» (۲۰۲۲)، «چگونه رسانه‌های مدرن ذهن ما را نابود می‌کنند» (۲۰۲۲) و «ایده‌های بزرگ از ادبیات برای تو» (۲۰۲۴) اشاره کرد.

فعالیت‌های موسسه مدرسه زندگی از همان آغاز با واکنش‌های گوناگونی همراه بوده است. برخی منتقدان ازجمله نشریه‌ی لس‌آنجلس ریویو آو بوکز، آثار این مؤسسه را به‌دلیل ساده‌سازی بیش‌ازحد مباحث فلسفی و نظریه‌های فکری مورد انتقاد قرار داده‌اند. در مقابل، شماری از صاحب‌نظران ازجمله جفری هاوارد از این مجموعه به‌دلیل به‌چالش‌کشیدن نگاه رمانتیک به عشق و نیز تلاش برای پرورش هوش هیجانی با بهره‌گیری از فلسفه تمجید کرده‌اند.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره کتاب ادبیات و روان درمانی یا نویسنده

موسسه مدرسه زندگی (The School of Life) به‌دلیل نحوه‌ی بازنمایی فلاسفه و استدلال‌های فلسفی با انتقادهای متعددی روبه‌رو بوده است. نشریاتی چون لس‌آنجلس ریویو آو بوکس و نیو ریپابلیک کتاب‌های خودیاری این مجموعه را آمیزه‌ای از اصطلاحات پیچیده و فضل‌فروشی دانسته‌اند و پروفسور هانس‌ـ‌گئورگ مولر نیز ویدئوی مربوط به «لائو تسی» را به‌دلیل استفاده از نقل‌قول‌های ساختگی و تحریف کتاب تائو ته چینگ نقد کرده است.

بااین‌حال وبلاگ فلسفی اراتیکوس (Erraticus) با تمجید از رویکرد این مجموعه در نقد رمانتیسیسم و پرورش هوش عاطفی، آن را نوعی خودیاری مناسب برای افرادی دانسته است که برای دستیابی به یک زندگی کامل و درگیرکردن ابعاد غیرعقلانی وجود خود، به پیوندی عمیق‌تر با تفکر و خرد نیاز دارند.

بخشی از کتاب ادبیات و روان درمانی

«ملانی کلاین در سال ۱۹۱۴ با روانکاوی آشنا شد و بی‌درنگ مجذوب خرد و بلندپروازی‌های آن شد. او زن بسیار باهوشی بود، اما پدرش اجازه نداد به علایقش بپردازد و پزشک شود و خانواده‌اش به زور وادارش کردند با مردی زمخت و دوست‌نداشتنی که هیچ تناسبی با او نداشت، ازدواج کند. او از نظر جنسی ناتوان و از نظر روحی بیمار شد و از زندگی‌کردن به تنگ آمد. اما روانکاوی نجاتش داد. ملانی شوهرش را ترک کرد، هرچه به دستش می‌رسید خواند، در سخنرانی‌ها شرکت کرد و مقاله نوشت. پس از مدت کوتاهی، در حیطهٔ روانکاوی کودکان که بسیاری از روانکاوانِ دیگر آن را نادیده گرفته بودند، وارد شد و از فروید فاصله گرفت. فروید چندان خوش‌بین نبود که بتوان به‌خوبی کودکان را روانکاوی کرد. از دید او ذهن آن‌ها هنوز آن‌قدر شکل نگرفته بود که بتوان دورنمایی از ناخودآگاه آن‌ها به دست آورد. اما کلاین استدلال کرد که روانکاو از طریق مشاهدهٔ نحوهٔ بازی کودک با اسباب‌بازی‌هایش می‌تواند به نحوی کارآمد دنیای درون کودک را ببیند. به این ترتیب، کلاین در اتاق مشاوره‌اش تعدادی اسب و مجسمه و قطار کوچک گذاشت و مشاهدهٔ نحوهٔ بازی کودکان با آن اسباب‌بازی‌ها به بخش اصلی کار درمانی او تبدیل شد. او سعی کرد، در برلین و بعداً در لندن، خود را به عنوان روانکاو کودکان بشناساند، کلاین از سال ۱۹۲۶ مقیم لندن شده بود و مابقی عمرش را هم در آن‌جا گذراند. (در آن‌جا یکی از شخصیت‌های مهم گروه بلومزبری شد و با ویرجینیا و لئونارد وولف رابطهٔ دوستانهٔ خاصی برقرار کرد.)»