کتاب راه و رسم گوش دادن

کتاب راه و رسم گوش دادن نوشته‌ی کیت مرفی و با ترجمه‌ی مریم سربندی فراهانی، اثری است که به بررسی اهمیت و مهارت گوش دادن در زندگی فردی و اجتماعی می‌پردازد. این کتاب توسط نشر آریانا قلم منتشر شده است و با رویکردی پژوهشی و روایی، به موضوعی می‌پردازد که اغلب در هیاهوی ارتباطات امروزی نادیده گرفته می‌شود: هنر شنیدن واقعی. نویسنده با تکیه‌بر تجربیات روزنامه‌نگاری خود و گفت‌وگو با افراد گوناگون از طبقات و فرهنگ‌های مختلف، تلاش کرده است تا ابعاد مختلف گوش دادن را واکاوی کند و نشان دهد که این مهارت چگونه می‌تواند روابط انسانی را متحول کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب راه و رسم گوش دادن

کتاب راه و رسم گوش دادن با قلم کیت مرفی، به موضوعی می‌پردازد که در دنیای پرسرعت و دیجیتال امروز کمتر به آن توجه می‌شود: گوش دادن عمیق و واقعی. نویسنده با بهره‌گیری از تجربیات شخصی و حرفه‌ای خود در روزنامه‌نگاری، روایت‌هایی از افراد مختلف، از جاسوسان و روان‌درمانگران تا مادران خانه‌دار و مدیران اجرایی، گردآوری کرده است تا نشان دهد گوش دادن مهارتی است که می‌تواند کیفیت روابط انسانی را به‌طور چشمگیری تغییر دهد. ساختار کتاب شامل ۱۷ فصل است که هرکدام با داستانی از یک فرد آغاز می‌شود و به بررسی جنبه‌ای از گوش دادن یا گوش ندادن می‌پردازد. مرفی در این کتاب، نه‌تنها به اهمیت گوش دادن در روابط شخصی و اجتماعی اشاره کرده است، بلکه تأثیر آن را بر سلامت روان، احساس تنهایی و حتی ساختارهای سیاسی و فرهنگی بررسی کرده است. او با مثال‌های متنوع و پژوهش‌های علمی، نشان داده است که گوش دادن صرفاً یک مهارت ارتباطی نیست، بلکه ابزاری برای رشد فردی، همدلی و درک عمیق‌تر از جهان پیرامون است.

خلاصه کتاب راه و رسم گوش دادن

کتاب راه و رسم گوش دادن با طرح این پرسش آغاز می‌شود که آخرین بار چه زمانی کسی واقعاً به حرف‌های ما گوش داده است یا ما با تمام وجود به سخنان دیگری توجه کرده‌ایم. نویسنده با اشاره به کم‌رنگ شدن مهارت گوش دادن در زندگی روزمره، تأکید کرده است که این مهارت نه‌تنها در روابط شخصی، بلکه در عرصه‌های اجتماعی، سیاسی و حتی اقتصادی نقش کلیدی دارد. مرفی با روایت تجربه‌های خود و مصاحبه با افراد مختلف، نشان داده است که گوش دادن واقعی فراتر از شنیدن صرف است و نیازمند توجه، کنجکاوی و همدلی است. در بخش‌های مختلف کتاب، به موانع فرهنگی و روانی گوش دادن پرداخته شده است؛ از جمله تأثیر رسانه‌های اجتماعی، عادت‌های ارتباطی نادرست، و سوگیری‌های ذهنی که باعث می‌شوند افراد بیشتر به بیان خود بپردازند تا شنیدن دیگران. نویسنده با مثال‌هایی از زندگی روزمره و پژوهش‌های علمی، نشان داده است که گوش دادن می‌تواند احساس تنهایی را کاهش دهد، روابط را عمیق‌تر کند و حتی به حل تعارض‌ها کمک کند. همچنین، به نقش گوش دادن در تربیت فرزندان، موفقیت شغلی و سلامت روان اشاره شده است. در نهایت، کتاب با ارائه راهکارهایی برای تقویت مهارت گوش دادن، خواننده را به تمرین این هنر فراموش‌شده دعوت کرده است.

چرا باید کتاب راه و رسم گوش دادن را بخوانیم؟

کتاب راه و رسم گوش دادن با رویکردی متفاوت به موضوعی می‌پردازد که اغلب بدیهی فرض می‌شود اما در عمل کمتر به آن توجه می‌شود. این اثر با ترکیب روایت‌های واقعی، پژوهش‌های علمی و تحلیل‌های روان‌شناختی، نشان داده است که گوش دادن مهارتی حیاتی برای ساختن روابط معنادار و کاهش احساس تنهایی است. خواندن این کتاب فرصتی است برای بازنگری در عادت‌های ارتباطی و یادگیری راه‌هایی برای شنیدن عمیق‌تر و مؤثرتر. همچنین، کتاب به مخاطب کمک می‌کند تا موانع ذهنی و فرهنگی گوش دادن را شناسایی کند و با تمرین‌هایی ساده، کیفیت ارتباطات خود را بهبود بخشد. این اثر برای کسانی که به دنبال رشد فردی، بهبود روابط یا درک بهتر دنیای اطراف هستند، دریچه‌ای تازه به روی اهمیت شنیدن می‌گشاید.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب راه و رسم گوش دادن به کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه بهبود روابط شخصی و حرفه‌ای دارند، با احساس تنهایی یا سوءتفاهم در ارتباطات دست‌وپنجه نرم می‌کنند، یا به دنبال تقویت مهارت‌های ارتباطی خود هستند. همچنین، این کتاب برای والدین، معلمان، مدیران، مشاوران و هرکسی که با انسان‌ها سر و کار دارد، مفید است.

بخشی از کتاب راه و رسم گوش دادن

«آخرین باری که به حرف‌های کسی گوش دادید کی بود؟ منظورم گوش دادن واقعی است، بدون اینکه به این فکر کنید که می‌خواهید بعدش چه بگویید، یا سرتان توی گوشی باشد یا بپرید وسط حرف‌هایش که نظرتان را بگویید. کی بود؟ و آخرین باری که کسی واقعا به حرف‌هایتان گوش داد کی بود؟ آیا آن‌قدر حواسش به حرف‌هایتان بود و جوابش آن‌قدر سنجیده بود که احساس کنید واقعاً درک می‌شوید؟ در زندگی امروزی، ما را تشویق می‌کنند که به قلبمان گوش بسپاریم، به نداهای درونی‌مان و به حرف‌های دلمان گوش بسپاریم، اما به‌ندرت به گوش دادن دقیق و مصممانه به حرف‌های دیگران تشویق می‌شویم. درعوض، مشغول صحبت با کسانی می‌شویم که گویا ناشنوایند. اغلب در مهمانی‌ها، جلسات کاری و حتی سر میز شام با خانواده، با یکدیگر بحث می‌کنیم؛ انگار یاد می‌گیریم که به‌جای دنبال کردن گفت‌وگو، رشتهٔ صحبت را به دست بگیریم. به‌صورت آنلاین و حضوری فقط مشغول توضیح دادن دربارهٔ خودتان، داستان گفتن و تکرار همان حرف‌های همیشگی هستید. ارزش در آن چیزی است که القا می‌کنید، نه آنچه جذب می‌کنید. بااین‌حال، گوش دادن مسلماً از حرف زدن ارزشمندتر است. به‌خاطر گوش ندادن جنگ‌ها به پا شده، ثروت‌ها به باد رفته و دوستی‌ها از هم پاشیده است. فقط با گوش دادن است که همراه می‌شویم، درک می‌کنیم، پیوند می‌یابیم، همدلی می‌کنیم و در مقام انسان رشد می‌کنیم.»