کتاب بخشودن

کتاب بخشودن نوشتهٔ سیدنی سیمون و ترجمهٔ مهدی قراچه داغی است. انتشارات لیوسا این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر به ما یاد می‌دهد که چگونه با بخشش، از شدت تأثیر گذشته بر حال و آینده خود بکاهیم.

درباره کتاب بخشودن

کتاب بخشودن ماجرای التیامی را در بر گرفته است که در زندگی ما و نیز در زندگی هزاران زن و مرد دیگر، تغییراتی چشمگیر ایجاد کرده است. سرگذشت برخی از این اشخاص در کتاب حاضر روایت شده است. باور نویسنده بر آن نیست که آن‌ها پاک و مقدس بوده‌اند. او به فوق‌انسان معتقد نیست. او از زندگی در شرایط گذشته خسته بوده و خواسته شرایطی جدید را بیازماید. کتاب حاضر می‌گوید که شما هم می‌توانید چنین کاری صورت دهید. بدون توجه به نوع ناراحتی‌های گذشته، بدون توجه به اینکه برای التیام خود چه کاری صورت داده‌اید، شما دارای درایتی ذاتی و منابعی درونی هستید که به کمک آن‌ها می‌توانید جراحات خود را التیام بخشید و زندگی بهتری برای خود بسازید.

خواندن کتاب بخشودن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بخشودن

«وقتی هاریت برای نخستین بار از رابطه‌ای شوهرش با زنی دیگر آگاه شد، در دل گفت: این غیرممکن است. اما نتوانست مدتی طولانی در مقام انکار باقی بماند. ناراحتی و سردرگمی او چند ساعتی بیشتر دوام نیاورد. به‌جای انکار اتفاقی که افتاده بود، درصدد برآمد دلیل آن را دریابد. طرز برخورد او به حالت شخصی شباهت دارد که رنج برده است. هاریت از خود پرسید: چه کرده‌ام که مستحق این رفتار هستم؟

از زمانی‌که هاریت شغل پاره‌وقت خود را رها کرده و کاری شخصی در زمینهٔ تزئینات داخلی ساختمان را شروع کرده بود، می‌توانست برای این رفتار شوهرش دلایل مختلفی پیدا کند و چون موضوع را با لاری در میان گذاشت، با جواب‌هایی که گرفت مهر تأییدی بر نتیجه‌گیری‌های او زده شد.

لاری با این طرز فکر که بهترین دفاع حمله است، بی‌وفایی خود را به رفتار هاریت نسبت داد. گفت که او شغلش را بیش از زندگی مشترکشان دوست دارد. هاریت در مقام تأیید می‌گفت: «وقت و نیروی زیادی را صرف کارم می‌کردم. به این نتیجه رسیده بودم که کار بیرون از منزل در مقایسه با نظافت و پخت‌وپز بهتر است. به میهمانان لاری نمی‌رسیدم. من در مورد او غفلت کردم.» لاری که در بانک کار می‌کند، معتقد بود که کارکردن هاریت در بیرون از منزل نوعی دهن‌کجی به اوست و درواقع به مردانگی او حمله می‌کند. از این گذشته، لاری اعتقاد داشت که هاریت به دلیل کار زیاد علاقه‌ای به او نشان نمی‌دهد. می‌گفت شاید نمی‌بایست با کسی رابطه برقرار می‌کرده اما عامل و موجب آن هاریت بوده است.

هاریت انتقادات لاری را به دل گرفت و از آنجا که بخش‌هایی از حرف‌های او درست به‌نظر می‌رسید، مسئولیت بی‌وفایی شوهرش را بر عهده گرفت. در پایان صحبت، لاری قول داد که از این پس از برقراری چنین روابطی خودداری کند. هاریت نیز پذیرفت که همسر بهتری باشد. ماه‌های بعد هاریت ضمن اینکه سعی داشت بیشتر خواسته‌های شوهرش را برآورده کند، همچنان سرگرم کارهای بیرون از منزل بود. برنامه‌های فوق‌العادهٔ خود را لغو می‌کرد تا بیشتر بتواند با لاری وقت صرف کند. در اداره بیشتر کار می‌کرد تا کارهای شرکت را به منزل نیاورد. برای شام غذایی مفصل تهیه می‌دید و لباس‌هایی جذاب می‌پوشید. سعی داشت به هر شکل خواسته‌های لاری را برآورده سازد. هاریت با ناراحتی می‌گوید: «درواقع هرچه او می‌خواست می‌کردم. می‌خواستم اشکالات گذشتهٔ خود را برطرف کنم اما تنها چیزی که می‌دانم این است که موفق نشدم.»»