کتاب اختلالات خوردن

کتاب اختلالات خوردن نوشتهٔ کیمبرلی آر. دبلیو. انس و ترجمهٔ مهسا امیری و زهرا کشفی است. نشر نگره این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این کتاب یکی از کتاب‌های مجموعه‌ای ۱۱جلدی دربارهٔ راهبردهای متنوع روان‌شناسی در موضوعات مختلف برای مشاوران است که توسط مؤسسهٔ CTRI (مؤسسهٔ چاره‌جویی بحران و تروما) در کانادا تهیه شده و با اجازهٔ رسمی این مؤسسهٔ توسط مؤسسهٔ روان‌شناسی چیستا ترجمه و در نشر نگره منتشر شده است.

درباره کتاب اختلالات خوردن

کتاب اختلالات خوردن به ما می‌گوید که طیف اختلالات خوردن را می‌توان از گرایش‌های مشکل‌ساز مثل رژیم افراطی تا تشخیص سلامت روان مثل آنورکسیا و بولیمیا نام برد. ممکن است مشاوران هنوز درمورد نحوهٔ واکنش به این موضوع پیچیده دچار کشمکش باشند و ممکن است واکنشی ناکام، همراه با ترس یا درماندگی نسبت به آن نشان دهند. این کارگاه، نشانه‌ها، عوامل منتسب به آن و تجربهٔ زندگی با یک اختلال خوردن را می‌آزماید. شرکت‌کنندگان به چالش کشیده می‌شوند تا فرضیات خود را بررسی کنند و به‌طور کامل عملکردِ اختلال خوردن را در زندگی فرد بررسی کنند. تمرکز این آموزش به‌سمت گزینه‌های درمانی و راهبرد‌های حمایتی برای افراد درگیر با این مشکل معطوف می‌شود.

کتاب حاضر به موضوعاتی همچون موارد زیر پرداخته است:

• خوردن و پیوستار تصویر بدن

• چه زمانی خوردنْ یک اختلال است؟

• یادگیری پرخوری عصبی، بی‌اشتهایی عصبی و پرخوری افراطی

• بررسی‌هایی در زمینهٔ تمرینات اجباری

• اختلال خوردن در بین جمعیت‌های خاص

• چه چیزی باعث اختلال خوردن می‌شود؟

• مشکلات مربوط به رژیم

• علائم هشداردهندهٔ خوردن اختلالی

• فرایند ریکاوری

• مجموعه‌های درمانی اختلال خوردن

• مشاوره‌های فردی، گروهی و خانوادگی

• راهبرد‌های ذهن‌آگاهی

• تلاش برای نرمال‌کردن خوردن

• راهبرد‌های شناختی و مقابله‌ای

• مدیریت‌کردن پس‌روی‌ها

• خانواده چه کمکی می‌تواند بکند؟

خواندن کتاب اختلالات خوردن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه پیرامون موضوع اختلال در خوردن پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب اختلالات خوردن

«تغییر دشوار است. انکار، کوچک‌انگاری، دوسوگرایی (یا دو دلی) در مورد دست کشیدن از جنبه‌هایی از اختلال خوردن که مثبت انگاشته می‌شوند برای رهایی از شر جنبه‌های منفی آن از جمله موانع عمده در روند بهبود هستند. گاهی اوقات ممکن است فرد درباره موضوع حالت تدافعی بگیرد و بینشی درباره موضوع نداشته باشد. در مواردی هم ممکن است فرد تشخیص دهد که مشکلی دارد اما آن را کم‌اهمیت و کوچک شمارد و بگوید که خودش توانایی مدیریت آن را دارد. یا در بعضی موارد ممکن است گرفتار الگوی صبر کردن برای رسیدن زمان مناسب برای تغییر شود. ‌

راهبردهای زیر می‌توانند برای افزایش آگاهی فردی از موضوع و ایجاد انگیزه برای تغییر به کار آیند:

- رفتارهای خاص فرد که نگران‌کننده هستند به او شناسانده شوند. در این جبهه مددکاران باید پیام‌های سازگاری به فرد بدهند.

- پیشنهاد کنند که فرد پرسشنامه اختلال خوردن را تکمیل کند (پیوست صفحه ۷۶).

- شروع معاینات پزشکی

- تأیید و تصدیق اینکه علائم اختلال خوردن نیازهایی را پوشش می‌دهند و کمک کردن به شناسایی آن نیازها.

- آموزش دربارهٔ تکانه‌های اختلال خوردن

- کمک به فرد برای پیوند برقرار کردن بین علائم فیزیکی و روانی‌اش و اختلال خوردنش.

- ایجاد فرصت‌های انگیزشی (مثلاً، کتاب‌ها و سایت‌های الهام‌بخش، یا شنیدن گفته‌های دیگران دربارهٔ بهبودشان).

- کمک به شخص برای سنجش مطالب موافقان و مخالفان تداوم اختلالات خوردن.

- پاسخگو و مسئول دانستن فرد برای رفتارش.

- بگذارید فرد بداند که تقریباً همیشه کمک از بیرون لازم است و نباید این کمک را عدم تلاش یا قصور خودش تلقی کند.»