کتاب پرورش خودشفقتی و ذهن آگاهی

کتاب الکترونیکی «پرورش خودشفقتی و ذهن آگاهی» نوشتهٔ محمدمهدی مقدم نیا و هدی سلیمانی است و در انتشارات آوای نور چاپ شده است. این کتابِ خودیاری راهنمایی ساده و کاربردی است که می‌تواند به شما کمک کند تا ظرفیت خود را برای پرورش و تقویت خودشفقتی کشف کنید و به‌شکلی مؤثر از خود مراقبت کنید.

درباره کتاب پرورش خودشفقتی و ذهن آگاهی

 بیشتر اوقات، ما احساس شرمندگی می‌کنیم و از خود انتقاد می‌کنیم. این تجربه بسیاری از افراد است که در اثر تجربه مشکلات حاد و عدم مراقبت از سلامت جسمی و روانی خود در طول زمان، به میزان زیادی از پیامدهای این احساسات ناخوشایند که شامل خشم و تنفر از خود است، رنج می‌برند؛ اما به جای آنکه با این احساسات ناخوشایند مبارزه کنیم و خود را به باد انتقاد بگیریم، می‌توانیم به درد و رنج خود با مهربانی و همدلی پاسخ دهیم. این رویکرد شفابخش همان خودشفقتی است، به معنای پرورش یک رابطه جدید با خودمان که به عنوان مهربانی با خود، احساس ارتباط با بشریت و کسب آگاهی متعادل توصیف شده است. 

کتاب پرورش خودشفقتی و ذهن آگاهی به ۲ بخش تقسیم شده است: بخش اول که دربرگیرنده مطالب خودشفقتی است به شما نشان می‌دهد به کارگیری این رویکرد چه تأثیراتی بر زندگی شما خواهد گذاشت و چگونه از این رویکرد در زندگی بهره ببرید. بخش دوم به شما می‌آموزد که چگونه ذهن‌آگاهی را توسعه دهید و با استفاده از تمرین‌های ارائه شده از اثرات مثبت آن در زندگی حداکثر بهره را ببرید.

خواندن کتاب پرورش خودشفقتی و ذهن آگاهی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر عادت دارید در دوره‌هایی که احساس غمگینی یا شکست می‌کنید خود را سرزنش کنید، زمانی که اشتباه می‌کنید خود را مقصر می‌پندارید و یا دائم به این فکر می‌کنید چگونه می‌توانستید از این اشتباه جلوگیری کنید، چرا آن کار را انجام ندادید، چرا با سهل‌انگاری موجب چنین اتفاقی شدید و... کتاب پرورش خودشفقتی و ذهن آگاهی را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پرورش خودشفقتی و ذهن آگاهی

«درحقیقت،‌ درمان متمرکز بر شفقت برای افرادی که با مشکلات مزمن و پیچیدهٔ سلامت روان همراه با شرم و خودانتقادگری دست و پنجه نرم می‌کردند و در زندگی اغلب رویدادهای دشواری مانند نادیده‌گرفته‌شدن یا مورد سوءاستفاده قرارگرفتن را تجربه کرده بودند، تدوین شد. در این رویکرد درمانی سیستم‌های خودارزیابی، مشابه همان سیستم‌های پردازشی عمل می‌کنند که ما از آن‌ها در هنگام ارزیابی فرآیندهای اجتماعی و بین‌فردی استفاده می‌کنیم. برای مثال رفتاردرمانگران معتقدند سیستم_ های تحریک جنسی متفاوتی برای محرک‌های بیرونی و درونی وجود ندارد. به این معنا که میان مشاهدهٔ شیء جنسی یا خیال‌پردازی دربارهٔ آن تفاوتی وجود ندارد و سیستم تحریک جنسی در هر دو حالت یکسان عمل می‌کند.‌ به‌گونه‌ای مشابه، خودانتقادگری و خودشفقت‌ورزی نیز در مواقع انتقاد کردنِ دیگران از ما یا شفقت‌ورزیدنِ دیگران نسبت به ما، از طریق پردازش‌های مغزی مشابه عمل می‌کنند.

در درمان متمرکز بر شفقت، تمرکز بر مدل تنظیم هیجان است و مداخلات درمانی در راستای ایجاد الگوهای خاصّ تنظیم هیجان، وضعیت‌های مغزی و تجارب شخصی که زیربنای فرآیند تغییر هستند، به‌کار گرفته می‌شوند.‌ این مسأله به‌ویژه در پرداختن به خودانتقادگری و شرم ناشی از تجربه‌های دشوار و ناگوار زندگی افراد حائز اهمیت است. چنین افرادی احتمالاً رفتارهای مراقبتی از سوی دیگران را تجربه نکرده‌اند و در نتیجه سیستم تنظیم و تسکین هیجان آن‌ها کمتر در دسترس‌شان است.‌ احتمالاً از این دسته افراد می‌شنویم: "من منطقِ درمان شناختی-رفتاری را درک می‌کنم، ولی نمی‌توانم تغییری ایجاد کنم.»