کتاب در پناه او: یکصد حکایت فرزانگی (نور، شادمانی و عشق)

«در پناه‌ او» نوشته جی‌. پی‌. واسوانی‌(-۱۹۱۸)، عارف هندی است و یکصد حکایت‌ فرزانگی‌ با درونمایه نور، شادمانی‌ و عشق‌ در خود جای داده است.

گزیده‌ای‌ از حکایت‌های‌ مذاهب‌ و فرهنگ‌های‌ گوناگون‌ که‌ عارف‌ شهیر هندی‌ برای‌ نشاندن‌ پیام‌ حکمت‌های‌ ژرف‌ در دل‌ مخاطبان‌ خود از سادگی‌ و روانی‌ آنان‌ بهره‌ جسته‌ است‌. او با شعار «تمامی‌ زمین‌ سرزمین‌ من‌ و تمامی‌ راه‌ها طریق‌ من‌ است‌» بذر نور، شادمانی‌ و عشق‌ را در دل‌ آدمیان‌ می‌کارد تا ثمرۀ یگانگی‌ بر ارواح‌ پاک‌ مردمان‌ ببالد.

در یکی از داستان‌های این کتاب به نام «بومرنگ» می‌خوانیم:

«پسری‌ که‌ نمی‌دانست‌ پژواک‌ چیست‌، در دره‌ای‌ فریاد کشید: «چه‌ کسی‌ آنجاست‌؟» و انعکاس‌ صدا به‌ سوی‌ او بازگشت‌: «چه‌ کسی‌ آنجاست‌؟»

کودک‌ نمی‌توانست‌ صاحب‌ صدا را ببیند، از این‌ رو پرسید: «شما که‌ هستید؟»

صدا بار دیگر به‌ سویش‌ برگشت‌: «شما که‌ هستید؟»

پسرک‌ گمان‌ کرد کسی‌ سر به ‌سر او‌ می‌گذارد، پس‌ فریاد زد: «نمی‌خواهی‌ بس‌ کنی‌؟»

و بازتاب‌ صدا تکرار کرد: «نمی‌خواهی‌ بس‌ کنی‌؟»

پسربچه‌ که‌ خشمگین‌ شده‌ بود، در حالی‌ که‌ هوار می‌کشید، ناسزایی‌ نثار آن‌ ناشناس‌ کرد که‌ باز هم‌ به‌ خودش‌ بازگشت‌.

در اینجا مادرش‌ به‌ او توضیح‌ داد که‌ هیچ‌ کس‌ قصد آزار او را ندارد، بلکه‌ این‌ بازتاب‌ صدای‌ خودش‌ است‌ که‌ به‌ سویش‌ بازمی‌گردد.

پسربچه‌ این‌ بار فریاد زد: «دوستت‌ دارم‌!»

انعکاس‌ صدایش‌ برگشت‌: «دوستت‌ دارم‌!»

پسرک‌ فریاد کشید: «تو خیلی‌ خوبی‌!»

این‌ بار عبارت‌ تحسین‌آمیز پسرک‌ نیز به‌ سوی‌ خودش‌ بازگشت‌ و او بسیار خوشحال‌ شد.

در حقیقت‌ هر چه‌ به‌ دنیا بدهیم‌، به‌ سوی‌ خودمان‌ بازمی‌گردد. پس‌ بیایید عشق‌، مهربانی‌، یاری‌، همدردی‌ و خدمات‌ خود را نثار همگان‌ کنیم تا همچون‌ برج‌ فانوس‌ دریایی‌ در بحبوحۀ امواج‌ توفانی‌ زندگی‌، محکم‌ و استوار بر جا بمانیم‌.»