کتاب زنی در قاب آیینه

«زنی در قاب آیینه» مجموعه ۵ داستان کوتاه نوشته ویرجینیا وولف(۱۹۴۱-۱۸۸۲)، نویسنده زن برجسته انگلیسی است. داستان‌های این کتاب، بیانگر دلبستگی و اعتقاد وولف به ضمیر ناخودآگاه و یا به تعبیری جریان سیال ذهن‌ است. تخیل در این داستان‌ها حضوری پررنگ دارد؛ تخیلی که به وضوح برای وولف نقشی اساسی داشته است. در بریده‌ای از کتاب می‌خوانیم: «ازدواج کردند. طنین مارش عروسی را با صدای بلندی نواختند. کبوترها به پرواز درآمدند. پسربچه‌ها با نیم‌تنه‌های "کالج اتون" برنج پاشیدند، سگی شکاری در همان مسیر ول می‌گشت و "ارنست توربرن" عروس‌اش را از میان آن جمع کوچک و کنجکاو و آدم‌های کاملا ناشناس که همیشه در لندن جمع می‌شوند تا از شادی و غم دیگران بهره‌مند شوند به طرف اتومبیل برد. البته که داماد خوش‌قیافه بود و عروس هم خجالتی. برنج بیش‌تری روی سر آن‌ها پاشیدند و اتومبیل حرکت کرد. روز عروسی سه‌شنبه بود. امروز شنبه است. "رزالیند" هنوز با این حقیقت که به نام خانم "ارنست توربرن" باشد عادت نکرده بود. او در حالی‌که بر لبه‌ی پنجره‌ی هتلی که رو به دریاچه‌یی که تا آن طرف کوهستان ادامه داشت، خم شده بود و انتظار همسرش را می‌کشید تا برای صبحانه پایین بیاید. با خود فکر می‌کرد شاید هم هرگز نتواند به این‌که خانم ارنست یا حالا هر چه که باشد را باور کند. سخت بود به نام ارنست عادت کند. این اسمی نبود که او انتخاب کرده باشد. او نام‌های تیموتی، آنتونی یا پیتر را ترجیح می‌داد. خودش نیزهیچ شباهتی به نام ارنست نداشت. این نام او را به یاد لوحه‌ی یادبود پرنس آلبرت، میزهای عسلی از جنس چوب ماهون، گراورهای استیل" شاهزاده کونسورت " همراه خانواده‌اش، خلاصه به یاد اتاق غذاخوری مادرشوهرش در "پورچسترتریس" می‌انداخت.»