کتاب نحن الملائکة

کتاب نحن الملائکة نوشتهٔ رضا حیدری ابهری است. نشر جمال این کتاب را منتشر کرده است. این اثر حاوی ۸۶ داستان با حضور فرشته‌ها در زندگی روزانهٔ ماست.

درباره کتاب نحن الملائکة

کتاب نحن الملائکة (ما فرشته‌ها) حاوی ۹۰ صحنه از حضور فرشته‌ها در زندگی ما آدم‌هاست. این اثر از سویی به پرورش معنوی کودکان و تقویت باورهای غیبی آنان مدد می‌رساند و از سویی به آموزش سبک زندگی اسلامی به بچه‌ها می‌پردازد. این کتاب نوشتهٔ رضا حیدری ابهری است که تجربه‌ای طولانی در بیان مفاهیم دینی به کودکان دارد.

خواندن کتاب نحن الملائکة را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال نوشته شده است.

درباره غلامرضا حیدری ابهری

غلامرضا حیدری ابهری در تاریخ ۱ فروردین ۱۳۴۸ در تهران متولد شده است. او نویسنده و محقق در حوزهٔ تعلیم و تربیت کودکان است. غلامرضا حیدری ابهری تحصیلات دورهٔ ابتدایی و راهنمایی را در تهران گذراند. او به‌خاطر علاقه به علوم دینی، تحصیلاتش در دورهٔ دبیرستان را نصفه رها کرد و برای تحصیل علوم دینی به شهر قم رفت. غلامرضا حیدری ۳ سال نیز در مرکز فرهنگ و معارف قرآن به سؤالات کتبی دانش‌آموزان پاسخ داد و ۳ سال با دارالحدیث همکاری کرد. غلامرضا حیدری ابهری از سال ۱۳۸۶ در نمایشگاه قرآن حضور یافته و به سؤالات دینی کودکان و نوجوانان پاسخ می‌دهد. او در سال ۱۳۸۹ برای کتاب «خدا و قصه‌هایش» در شانزدهمین دورهٔ جایزهٔ کتاب فصل زمستان و در سال ۱۳۹۰ برای کتاب پیامبر و قصه‌هایش در هفدهمین دورهٔ جایزهٔ کتاب فصل بهار برگزیده شده است.

بخشی از کتاب نحن الملائکة

«• إِنَّ الإیمانَ بِعَالَمِ الغَیبِ مِنْ أَهَمِ صِفاتِ المُتَّقِينَ مِنْ وَجْهَةِ نَظَرِ القُرآنِ الكريمِ، حَيثُ نَقرَأ في الآيةِ الثانِيَةِ وَالثَّالِثَةِ مِنْ سورَةِ البَقَرَةِ: «ذلِكَ الكِتابُ لا رَيبَ فِیهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يؤمِنونَ بِالغَيبِ...»

إِنَّ الإِیمَانَ بِعَالَمِ الغَیبِ یوصِلُ الإِنسَانَ إِلَى جَوهَرِ التَّقْوى وَهِيَ المَلَكَةُ التی تحول دونَ ارتکاب الذُّنوبِ سَواءَ کَانَتْ ذُنوباً صَغِيرةً أو کَبیرَةً، بما فی ذلِکَ الظُّلْمُ بِأنواعِهِ وَالغَفْلَةُ وَاتِّبَاعُ الهَوی وَغَيرُ ذلِکَ مِنَ المَعاصِي الَّتِي نَهَى اللَّهُ تَعَالَى عَنِ ارْتِكَابِها، وهذا لا یَتَقَقُ دونَ الإیمانِ بِالغَيبِ، لذا فالإیمانُ بِالغَيبِ یُعَدُّ رُکناً أساسیاً فی التربيیةِ، وَلا یَعْفِى عَلی أَحَدٍ أَنَّ التربیة الناجعة هی العمود الفقری لِسَعادَةِ المُجْتَمَعاتِ البَشَرِيَّةِ وَرِقيْهَا، وَالَّذِينَ یَعرِمُونَ أطفالَهُمْ مِنَ التَعَرُّفِ عَلی عَالَمِ الغَیبِ وَالأُمورِ المَعْنَويَّةِ، إِنَّمَا یَعرِمُونَهَمْ مِنْ أَسبابِ السَعادَةِ مِنْ حَیْثُ لا یَشْعُرُونَ. إِنَّ الْأَبَوَينِ فی دینِ الإِسلامِ مُکَلَّفَانِ بَعدَ وِلادَةِ طِفْلِهِما أَنْ یَزرَعا فی روحِهِ بَدَرَةَ الإِیمَانِ بِالغَيبِ، وَأَنْ یُعَطِرًا رُوحَهُ بِعِطْرِ الأذان والإقامة.

وللإیمانِ بِالغَيبِ نَواحِ مُتَعَدَّدَةً وَأَهَمُّهَا الإِیمَانُ بِاللهِ الوَاحِدِ الذی لا شریکَ لَهُ، وَالحَاضِرُ الَّذي لا یَغِيبُ وَلَا یَعْلُو مِنهُ مَکَانً، والعالِمُ بِکُلِ شَیْءٍ، وَالعَادِلُ الَّذي لا یَظْلِمُ أَحَداً، وَالرَحِيمُ الَّذِي وسِعَتْ رَحمَتُهُ کُلَّ شَیْءٍ، وَتَرسيخ هذا الشعورِ فی نُفوسِ الأطفالِ یُعَدُّ نَجاحاً عَظیماً علی طَریقِ العُبُورِ بِهِمْ إِلَى بَرِ الأَمانِ وَتَحقيقِ أَعظَمِ المَکاسِبِ فی مَجالِ بِناءِ الشَّخصيَّةِ الواعِیةِ والمُحَصَّنَةِ دینيیاً وأخلاقيیاً، وَحَجَرُ الزاويیةِ فِی المَشْرُوعِ التُربَوي، وَلا مَعنی لِلمُتَربِيَةِ مِنْ دُونِ هذا الرکن.»