کتاب شاهزادگان تاثیرگذار

کتاب شاهزادگان تاثیرگذار نوشتهٔ عادل علاف صالحی است. نشر عطران این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر برخی از شاهزادگان قاجار را که شاید اسمشان به گوشمان نخورده، معرفی کرده است؛ افرادی که در زمان خود سودمند بودند.

درباره کتاب شاهزادگان تاثیرگذار

کتاب شاهزادگان تاثیرگذار از شاهزادگان دورهٔ قاجار در ایران گفته و آن‌ها را معرفی کرده است. برای نمونه می‌توان به «شاهزاده محمدعلی میرزا دولتشاه» اشاره کرد که پسر اول فتحعلی‌شاه قاجار بود. این شاهزاده در ۱۵ دی ۱۱۶۷ خورشیدی (۷ ربیع‌الثانی ۱۲۰۳ قمری یا ۴ ژانویه ۱۷۸۹ میلادی) در نوا مازندران به دنیا آمد و در ۳۰ آبان ۱۲۰۰ شمسی (۲۶ صفر ۱۲۳۷ قمری یا ۲۱ نوامبر ۱۸۲۱) در مدائن درگذشت. او از شاهزادگان نامدار ایرانی دوران قاجار و سرسلسلهٔ خاندان دولتشاهی بود. مادر این شاهزاده، «زیباچهر خانم»، از اهالی گرجستان بود. دولتشاه اولین پسر فتحعلی شاه قاجار و ۷ ماه از عباس‌میرزا نایب‌السلطنه بزرگ‌تر بود، ولی چون مادرش از ایل قاجار نبود، نمی‌توانست جانشین شاه باشد. دولتشاه در سال ۱۲۱۲ حاکم فارس، سال ۱۲۱۴ حاکم قزوین و گیلان، سال ۱۲۱۹ حاکم خوزستان و لرستان و در سال ۱۲۲۱ حاکم کرمانشاه بوده.

خواندن کتاب شاهزادگان تاثیرگذار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران تاریخ ایران به‌ویژه تاریخ دوران قاجار پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب شاهزادگان تاثیرگذار

«تاریخ علم بی طرفی است. قبل از اینکه تاریخ بخوانیم باید احساسمان را در گوشه ای به امانت بگذاریم و به مطالعه بپردازیم. برای اینکه تاریخ بدانیم بایستی یک موضوع را تا می توانیم بخوانیم. از منابع مختلف بخوانیم و به یکی اکتفا نکنیم. پس از همه این کارها نیز نباید پرونده را در ذهنمان ببندیم و مطمئن از یافته ها باشیم.

حادثه ای را در نظر بگیرید که چند نفر باهم شاهد آن بوده اید. پس از مراجعت از آن محل، همه شما دقیقاً یک روایت از آن ارائه نمی کنید. اگر چند سال دیگر قرار باشد آن حادثه را دوباره روایت کنید، میبینید روایت ها متفاوت تر از دفعه قبل شده اند. حال این چند سال را بکنید هزار سال.

تاریخ اینگونه است. با اطمینان نمی توان گفت دقیقاً چه اتفاقی افتاده است.

تاریخ قاجار نیز تکه ای از تاریخ شرق است که از این قائده مستثنی نیست.

برای اینکه آن را بفهمیم باید سوار ماشین زمان بشویم و به آن دوره سفر کنیم. وقایع را در آن زمان ببینیم.»

*

«محمدعلی میرزا دولتشاه در ۱۲۱۷ به همراه فتحعلی شاه در سرکوب نادر میرزا، پسر شاهرخ شاه، و تصرف خراسان شرکت داشت. به سبب اقتدار دولتشاه بود که در ۱۲۲۱ حاکمیت ایالات مجاور کشور عثمانی، یعنی خوزستان و لرستان و کرمانشاه، به وی سپرده شد. ناآرامی در مرزهای این مناطق، میان ایران و عثمانی اختلافاتی ایجاد می‌کرد.

دولتشاه، به واسطه قدرتش، والیان سرحدات عراقین را انتخاب می‌کرد و همین امر یکی از عوامل بروز درگیری بین دو کشور می‌شد. درگیریهای متعدد دولتشاه و حاکمان عثمانی از ۱۲۲۱ تا ۱۲۳۶، به‌رغم پیروزی و برتری محمدعلی میرزا، به خواهش سلطان عثمانی و با وساطت علمایی چون شیخ جعفر نجفی، شیخ محمدنجفی و آقا احمد کرمانشاهی خاتمه یافت.

دولتشاه در این درگیری‌ها شهرهای سلیمانیه و شهر زور را تصرف کرد و حاکم شهر مرزی بابان را مطیع نمود. اما جدال بر سر تسلط بر قبایل کرد مناطق مرزی و ناآرامی بابان، همچنین موانعی که دولت عثمانی برای تجارت بین بغداد و کرمانشاه به وجود می‌آورد، سبب شد ایران و عثمانی که در آستانه عقد پیمانی علیه روسیه بودند، از این کار چشم‌پوشی نمایند. در ۱۲۲۴ محمدعلی میرزا، در دوره اول جنگ‌های ایران و روس، با بیست هزار سوار و پیاده و پنج عراده توپ به طرف تفلیس لشکرکشی کرد.»