کتاب خاستگاه و گستره سواد رسانه ای و اطلاعاتی (جلد اول)

کتاب خاستگاه و گستره سواد رسانه ای و اطلاعاتی (جلد اول) نوشتهٔ اولا کارلسون  ترجمهٔ سیده تبسم سادات لواسانی بزرگ و دیگران از کتاب‌های انتشارات پشتیبان در زمینهٔ سواد رسانه‌ای است.

درباره کتاب خاستگاه و گستره سواد رسانه ای و اطلاعاتی (جلد اول)

سواد رسانه‌ای به شکلی ساده عبارت است از نوعی درک و فهم متکی بر مهارت که براساس آن می‌توان رسانه‌ها و انواع تولیدات آنها را شناخت و از هم تفکیک کرد. در کنار سواد رسانه‌ای، سواد اطلاعاتی و دیجیتال مطرح می‌شود، سواد دیجیتالی عبارت است از توانایی استفاده از فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات برای درک و ارزیابی و تحلیل محتوا و برقراری ارتباط دیجیتال. در کشورهای پیشرفته، سواد رسانه‌‌ای و اطلاعاتی و دیجیتالی بسیار مهم است و جایگاه خود را پیدا کرده است به گونه‌ای که آموزش سواد رسانه‌ای و اطلاعاتی و تفکر نقادانه جزء جدانشدنی دروس مدارس شده است. 

کتاب دو جلدی خاستگاه و گستره سواد رسانه‌ای و اطلاعاتی مجموعه‌ای کم‌نظیر است که ۲ بخش کلی و ۱۸ فصل مجزا دارد. بخش اول در پنج فصل به تعاریف کلی و مهم و رویکردهای اساسی در زمینهٔ سواد رسانه‌ای و اطلاعاتی می‌پردازد و بخش دوم در سیزده فصل، قسمت تحلیلی و عملی کتاب را تشکیل می‌دهد. مجموع این دو بخش، گنجینه‌ای است که شیوهٔ صحیح استفاده از رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و فناوری‌های دیجیتال را آموزش می‌دهد.

خواننده با استفاده از این اثر می‌تواند اطلاعات خوبی دربارهٔ موضوعات مهم سواد رسانه‌ای و اطلاعاتی، مانند سامان‌دهی سواد رسانه‌ای در سطح ملی، جوانان و اشتغال در رسانه‌های جدید، سواد رسانه‌ای و اطلاعاتی در حوزهٔ آموزش و پرورش، سواد فیلم در عصر دیجیتال و... به‌ دست‌ آورد.

 در این کتاب، کشور سوئد به عنوان نمونهٔ مطالعاتی و آماری در نظر گرفته شده است که اطلاعات جالبی به خوانندگان می‌دهد.

 کتاب خاستگاه و گستره سواد رسانه ای و اطلاعاتی (جلد اول) ا به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 دانشجویان، پژوهشگران و علاقه‌مندان حوزهٔ ارتباطات و رسانه و همچنین مربیان و مسئولان فرهنگی و تربیتی مدارس را به خواندن این کتاب دعوت می‌کنیم.

بخشی از کتاب خاستگاه و گستره سواد رسانه ای و اطلاعاتی (جلد اول)

«جامعه تغییر می‌کند اما برخی از اصول دموکراتیک به قـوت خـود باقی می‌مانند. یکی از این اصول:

حق آزادی عقیده و بیـان اسـت؛ ایـن حـق، آزادی عقیـده بــدون مداخلــه و آزادی جســت‌وجــو، دریافــت و انتقــال اطلاعات و افکار صرف نظـر از مرزهـا، از طریـق رسـانه‌هـا است.

در ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد، «آزادی بیان» به احترام به جهانشمول بودن حق برقـراری ارتبـاط اشـاره می‌کند.

آزادی بیان، یکی از شروط لازم برای دموکراسی است - مانند حق رأی دادن، حق آزادی اجتمـاعی و آزادی ایجـاد روابـط گروهـی- مسئله‌ای بنیادین بـرای دموکراسـی و تضـمین آزادی مطبوعـات، امری ضروری است. آزادی بیان نه‌تنهـا مسـئله قـانونی و سیاسـی است، بلکه از مسـائل اخلاقـی نیـز اسـت.

شهروندان، بدون آموزش و سلامتی نسبی نمی‌توانند حقوقشـان را به کار گیرند. در بسیاری از موارد، افراد به دلیـل فقـر، بی‌عـدالتی اجتماعی، تبعیض جنسیتی، تبعیض قومی یـا مـذهبی، بیکـاری و عدم دسترسی به اطلاعات و دانش نمی‌توانند از این مزایا برخوردار باشند.»