کتاب مواجهه درمانی روایتی

کتاب مواجهه درمانی روایتی نوشتهٔ مگی شاور و فرانک نوینر و توماس البرت با ترجمهٔ مینا اورنگ در انتشارات ارجمند چاپ شده است. این کتاب حاوی روش درمانی کوتاه مدت برای اختلال‌‌های استرسی آسیب‌‌زا است.

درباره کتاب مواجهه درمانی روایتی

ویراست دوم کتاب مواجهه‌‌درمانی روایتی (NET)، مداخله درمانی کوتاه‌مدت و به لحاظ فرهنگی جهان‌شمول برای قربانیان حوادث آسیب‌زا، دربرگیرنده تازه‌ترین بینش‌ها و درمان‌های جدید مربوط به تجزیه و درد اجتماعی است. این درمان متناسب با نیازهای بازماندگان حوادث آسیب‌زای شدید، متعدد و مستمر مانند خشونت سازمان‌یافته، شکنجه، جنگ، بهره‌کشی جنسی دوران کودکی و تجاوز، خشونت خانگی و بلایای طبیعی تألیف و تدوین شده است.

تحقیقات میدانی در نواحی جنگ‌زده و مناطق مصیبت‌دیده و آزمایش‌های کنترل‌شده در محیط‌های بالینی در کشورهای مختلف نشان داده است که این درمان از طریق بررسی زندگی‌نامه فرد با تمرکز روی حادثه آسیب‌زا، تنها پس از چند جلسه درمان، نشانه‌های اختلال استرسی پس از ضربه و دیگر علائم بالینی ناشی از اختلال‌های استرسی آسیب‌زا را کاهش می‌دهد.

این کتاب شناخت مفهومی تازه‌ای درباره ضربه پیچیده و اجتماعی فراهم می‌کند. در فصل اول کتاب، مبانی نظری درمان به‌صورت کاملاً ساختاریافته و در فصل دوم، روش اجرای درمان به‌صورت گام‌به‌گام توضیح داده ‌شده و روش‌ها و توصیه‌های سودمندی درباره نحوه مقابله با مسائل خاص، ازجمله مقابله با لحظات چالش‌‌انگیز درمان، مکانیسم‌های دفاعی درمانگر و مسائل اخلاقی ارائه شده است. به‌علاوه، برگه رضایت آگاهانه و ابزارهای تشخیصی سودمند به‌منظور استفاده هر چه بیشتر درمانگر از کتاب در بخش ضمیمه آورده شده است.

Copyright @ 2011 by Hogrefe publishing.مجوز رسمی ترجمهٔ این کتاب از سوی انتشارات هوگرفه به انتشارات کتاب ارجمند واگذار شده است.

کتاب مواجهه درمانی روایتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به روان‌شناسی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب مواجهه درمانی روایتی

«تهدیدی در همین نزدیکی باشد و موجب پاسخ یکّه خوردن شود- مردمک‌های چشم تنگ شوند و ضربان قلب افزایش یابد. این بازتاب دفاعی شامل پاسخ‌هایی می‌شود که به «بازداری» حادثه کمک می‌کنند. وحشت پیش از ضربه در پاسخ هول (ترس ناگهانی) به حداکثر میزان خود می‌رسد (خشک زدگی) که می‌تواند احتمالِ بقا را وقتی دیگر امکان هیچ نوع فرار یا پیروزی در مبارزه متصور نیست (برخورد جسمی مستقیم با مهاجم) افزایش دهد و درنهایت به غلبهٔ پاراسمپاتیک (کاهش ضربان قلب، افت فشارخون، اتساع عروق) منجر شده و در موارد حاد ممکن است به پاسخ غَش (یا شبه غش) وازوواگال منتهی شود (غیاب فرمان‌های حرکتی اعصاب وابران و آوران‌برداری کارکردی؛ شکل ۱). توالی واقعی آمادگی‌های پاسخی مرتبط با ضربه در موقعیتی بسیار خطرناک به ارزیابی تهدید از سوی ارگانیسم در مقایسه با قدرت عمل خودش (مثلاً سن، جنسیت) و نیز به ادراک ویژگی‌های تهدید/مهاجم بستگی دارد.

آبشار این پاسخ‌های استرسی توسط چهار دستگاه بدن اداره می‌شود. هیپوکامپ در درجهٔ اول مسئول کارکردهای مربوط به تشکیل حافظه است و محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) نیروی تراز اول این آبشار دفاعی است و در تنظیم پس‌خوراند کورتیزول، هورمون استرسی که توسط غدهٔ آدرنال ترشح می‌شود، دخیل است. محور دوم شامل آمیگدال (مرتبط با ایجاد و پردازش هیجانات)، لوکوس سرولئوس، غدهٔ آدرنال و دستگاه عصبی سمپاتیک می‌شود که همگی نقشی اساسی در هدایت جریان خون، افزایش آگاهی و بسیج پاسخ دفاعی متناسب دارند. محور سوم که کمتر موردبررسی قرارگرفته، شامل پپتیدهای وازوپرسین-اکسی‌توسین است. سرانجام، علاوه بر این سه محور، دستگاه ایمنی در پاسخ‌های انطباقی و ناسازگارانه دخیل است: عوامل استرس‌زای حاد و طبیعی کوتاه‌مدت به‌جز تنظیم کاهشی برخی از عواملِ ایمنی، با تنظیم افزایشی انطباقی عوامل ایمنی دیگر مربوط هستند، اما عوامل استرس‌زای مزمن به بازداری دستگاه ایمنی منتهی می‌شوند. همهٔ این دستگاه‌ها -درصورتی‌که به‌درستی عمل کنند- در مقابله با بحران به ما کمک می‌کنند. اگرچه سوخت‌وساز نامنظم دستگاه‌های زیستی خاص می‌تواند به‌نوبهٔ خود با اختلال‌های بالینی در ارتباط باشد، این دستگاه‌ها در اثرِ ضد استرسی تعاملات اجتماعی مثبت نیز دخیل هستند.»