کتاب مدیریت سرمایه های فکری

کتاب الکترونیکی «مدیریت سرمایه‌های فکری» نوشتهٔ عباسعلی حاجی کریمی و عطیه بطحایی در انتشارات چاپ و نشر بازرگانی چاپ شده است. این کتاب به بررسی مزیت راهبردی ارزش آفرینی سازمانی، مفاهیم و کاربردها می‌پردازد.

درباره کتاب مدیریت سرمایه‌های فکری

این کتاب از شش فصل به شرح زیر تشکیل شده است:

در فـصل نخـست؛ بـه مفهـوم دانـش، سـرمايه‌هـای فكـری، تـشابهات و تمـايزات ميـان رويكردهای مديريت دانش و سرمايه‌های فكری پرداخته شده است.

در فصل دوم؛ جايگاه سرمايه‌های فكری از منظر تأثير سرمايه‌های فكری بر خلـق ارزش در سازمان و شيوه‌های ارزش‌آفرينی با بهره‌گيری از سرمايه‌هـای انـسانی در اقتـصاد دانـش‌محور مورد بررسی قرار گرفته است.

در فصل سوم؛ انواع مدل‌ها و اجزای سرمايه‌های فكری از ديـدگاه‌هـای صـاحب نظـران است. اين رشته و نيز انواع سرمايه انسانی، رابطه‌ای و ساختاری مورد بررسی و تحليل قـرار گرفتـه است.

در فصل چهارم؛ شاخص‌های اندازه‌گيری سرمايه‌های فكری به‌صورت كمـی و كيفـی مورد بررسی واقع شده است.

در فصل پنجم؛ به مقوله گـزارش‌دهـی و اظهارنامـه سـرمايه‌هـای فكـری پرداختـه و بـه نكات كليدی جهـت تنظـيم اظهارنامـه اشـاره شـده اسـت و در پايـان فـصل مـورد كـاوی، اظهارنامه سرمايه فكری شركت ماكس تلكام ارائه شده است. 

در فصل ششم؛ به‌صورت يک تحقيق ميدانی، تحت عنوان بررسی اثـرات سـرمايه‌هـای فكری بر عملكرد سازمانی در شركت‌های تحت پوشش سازمان گسترش و نوسازی صنايع ايران (IDRO) مورد بررسی قرار گرفته و با ارائه يك مدل در اين رابطه، فصل به پايان می‌رسد.

کتاب مدیریت سرمایه‌های فکری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به کتاب‌های مربوط به مباحث مدیریت و کسب‌وکار  پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب مدیریت سرمایه‌های فکری

مطالعـات و بررسـی‌هـا در زمينـه دانـش و مـديريت آن، زمـانی مطـرح گرديـد كـه سازمان‌ها دريافتند آينده آن ها تا حد زيادی وابسته به توانایی مـديريت موفـق دارایی‌هـای نامشهود می‌باشد. درصد قابل توجهی از دانش سازمان‌ها (دانـش آشـكار، دانـش پنهـان و دانش تجربی ) از طريق ارتباطات شفاهی و كلامی منتقل می‌شود و دانش تجربـی اغلـب از طريق ارتباطات چهره به چهره افراد رد و بدل می‌گردد.

به اين صورت بخش اعظم دانسته های سازمان‌ها در صـورت عـدم مـديريت صـحيح بـه دليل مـسكوت و پنهـان مانـدن از دسـت مـی‌رود و ايـن زيـان جبـران‌ناپـذيری اسـت كـه سازمان‌های امروز ، بيش از اين توانایی تحمل بار آن را را بردوش ندارند.

به طور تقريبي شركت ها تنها از ۲۰ درصد دانش سازماني خود اسـتفاده و بهـره بـرداري می‌نمايند. (۱۹۹۹ . Zack) لذا زمان آن رسيده است كه سـازمان‌هـا بياموزنـد چگونـه دانـش ترتيب در عرصـه اقتـصاد جهـانی از دانـش پنهـان بـرای خـود مزيـت رقـابتی خلـق نماينـد . نهفته و پنهان خود را شناسایی كرده و آن را به سرمايه‌های فكـری تبـديل نماينـد و بـه ايـن جمع‌آوری سيستماتيک و بهره‌برداری از دانسته‌های سازمانی تنها در صـورتی ميـسر اسـت كه سـازمان از محـيط مناسـبي بـراي تحريـك و انگيـزش افـراد در جهـت انتقـال و تـسهيم دانسته‌های خود برخوردار باشد.