کتاب زندگی نامه علامه مشکات بیرجندی

کتاب الکترونیکی «زندگی نامه علامه مشکات بیرجندی» نوشتهٔ حسینعلی دیلم در میراث ماندگار چاپ شده است. این کتاب سیری در احوال، افکار و خدمات علامه سید محمد مشکات بیرجندی است.

درباره کتاب زندگی نامه علامه مشکات بیرجندی

بزرگان هر مملکت جزو میراث آن مملکت به شمار رفته و باید در زمان زندگی و پس از وفاتشان قدر آنان را دانست و در پاسداشتشان کوتاهی نورزید. اگرچه آن‌گونه که باید کارنامه ما ایرانیان در این زمینه درخشان نیست. یکی از بزرگان ایران‌زمین در دوران معاصر فقیه وارسته، فیلسوف زاهد، کتاب‌شناس قهار و روحانی پرتلاش مرحوم آیت اللّه سید محمد مشکات بیرجندی است. شخصیتی که فهرست خدمات و آثار وی کتابی جداگانه می‌طلبد ولی در این کتاب سیری مختصر در احوال، افکار و خدمات وی اعم از تلاش برای گسترش دانش و پرورش شاگردان انبوه داشته‌ایم.

کتاب زندگی نامه علامه مشکات بیرجندی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به کسانی که مایل هستند دربارهٔ زندگی علامه مشکات بیرجندی اطلاعات بیشتری کسب کنند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب زندگی نامه علامه مشکات بیرجندی

سید محمد مشکات تا هفده سالگی در بیرجند باقی ماند، چون این روزگار مصادف با جنگ جهانی اول و هجوم انگلیس به عراق وعدم وجود دولتی قوی در ایران بود کشور و منطقه دچار هرج و مرج شد. قحطی بزرگ آن روزگار نیز مشهور می باشد. اما این موانع موجب انصراف او از تحصیل نشد. بلکه به شوق زیارت حرم رضوی (ع) وکسب فیوضات معنوی، وتکمیل تحصیلات راهی مشهد مقدس شد. دراین زمان هنوز دورۀ جدید حوزه علمیه قم توسط مرحوم شیخ عبدالکریم حائری آغاز نشده بود وحوزه علمیه مشهد در کنار حوزه های اصفهان وتهران یکی از سه حوزه اصلی ایران به شمار می رفت. هر چند جهات معقول در حوزه های اصفهان و تهران قوی تر وپر رنگ تر از مشهد بود.

رئیس حوزه علمیه مشهد میرزا محمد آقازاده فرزند آخوند خراسانی بود که از سال ۱۳۲۵ قمری ساکن این شهر مقدس شد و تدریس فقه و اصول را عهده دار بود. سید محمد که دارای حافظه قوی وپشتکاری تحسین برانگیز بود در طی سه سال سکونت در مشهد مقدس (یعنی از ۱۳۳۶ تا ۱۳۳۹ قمری) موفق به تکمیل سطوح عالی حوزوی وآغاز درسی خارج شد. درحوزه های علمیه تحصیلات دارای سه مرحله مقدمات، مطوح عالی وخارج می باشد.

در مقدمات طلبه، به فراگیری ادبیات عرب شامل صرف ونحو، بلاغت، ومنطق می پرداخت وپس از آن شروع به شرح لمعه واصول فقه می کرد. همچنین درکنار این دروسی به فراگیری قرآن، ادبیات فارسی، عروض وقافیه، ریاضیات و هیئت و... همت می گماشت. پس از پایان مقدمات، دورۀ سطح آغاز می شد که محور دروس آن فقه واصول وکتبی چون رسائل ومکاسب وکفایه است. درکنار آن علومی چون رجال ودرایه، فقه الحدیث، کلام، حکمت و بعضا علوم غریبه نیز خوانده می شد.

برخی از طلاب به همین مقدار اکتفا کرده و باتقویت فن خطا به شروع به بیان احکام برای مردم وغط و خطابه مشغول می شدند. اما دسته ای از طلاب که شوق بیشتری برای تحصیل داشته ومیل به افزایش عیار معرفت خود و دستیابی به مراتب بلند علمی داشتند وارد مباحث عالی و دروس خارج می شدند.