کتاب من بد نیستم، فقط عصبی ام!

چاپ دوم کتاب من بد نیستم، فقط عصبی ام! نوشتۀ لارنس ا. شاپیرو، زاک پلتا هلر، آنا ف. گرینوالد و ترجمۀ اعظم فاضلی (کارشناس‌ارشد روان‏‌شناسی بالينی، مشاور و معلم) است. انتشارات ارجمند این کتاب را منتشر کرده است. این اثر، یک کتاب خودیاری برای کمک به کنترل خشم کودکان است.

درباره کتاب من بد نیستم، فقط عصبی ام!

کتاب من بد نیستم، فقط عصبی ام! (چاپ دوم) دربارۀ مقولۀ کنترل خشم در کودکان است. نزدیک به ۵۰ درصد از تمام کودکانی که برای مشاوره ارجاع داده شده‌اند در کنترل خشم مشکل داشته‌اند. در اکثر مواقع، این مشکل موضوع مجزایی تلقی نمی‌شود. کودکانی که از اختلالات یادگیری، اختلال کم‌توجهی، نشانگان آسپرگر و سایر مشکلات رنج می‌برند، اغلب در مدیریت و ابراز مناسب خشم خود نیز دچار مشکل هستند.

در کتاب من بد نیستم، فقط عصبی ام! ۴۰ فعالیت ارائه شده است که می‌تواند به کودکان کمک کند تا با استفاده از همان فنونی که از مشاوران حرفه‌ای می‌آموزند، شیوه‌های مثبت مدیریت خشم را بیاموزند. هر فعالیت با تأکید بر یک نکتهٔ اصلی آغاز می‌شود؛ سپس، در هر فصل یک مهارت اجتماعی، هیجانی یا رفتاری جدید شرح داده می‌شود و پیرو آن نیز کودکان باید فعالیتی مثل یک جورچین، ماز، پرکردن پرسش‌نامه یا جست‌وجوی یک کلمه را انجام دهند. در پایان، پرسش‌هایی آورده شده تا کودکان در مورد آنها فکر کنند.

این کتاب به‌عنوان یک راهنما، به شما کمک می‌کند تا به کودک‌تان درزمینهٔ کنترل خشم کمک کنید.

نویسنده‌های این کتاب، در ابتدا، مقدمه‌ای خطاب به کودکان نیز نوشته‌اند.

خواندن کتاب من بد نیستم، فقط عصبی ام! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به پدرها، مادرها و معلم‌ها پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب من بد نیستم، فقط عصبی ام!

«فصل ۲: مدیریت خشم خود

بسیاری از کودکان به مشاورانی مراجعه می‌کنند که در کنترل رفتار و خُلق‌وخو به آنها کمک می‌کنند و روش‌های بهتری را برای ابراز خودشان پیدا می‌کنند. در این بخش شما تکنیک‌هایی مشابه آنچه کودکان از مشاوران آموخته‌اند را یاد می‌گیرید. مانند تنفس عمیق، مثبت‌اندیشی و حل مسئله. فعالیت‌های این بخش به شما می‌آموزد که هیجانات خود را کنترل کنید به‌جای اینکه اجازه دهید آنها شما را کنترل کنند. همهٔ این روش‌ها برای به‌کارگیری، ساده هستند اما مانند هر مهارت دیگری فقط باید تمرین کنید.

فعالیت ۱۱ صحبت کردن در مورد احساسات خود

باید بدانید که

کودکان خشم خود را به شیوه‌های مختلفی ابراز می‌کنند. بعضی از کودکان داد می‌زنند، در را به هم می‌کوبند یا گستاخانه صحبت می‌کنند. سایر کودکان در مورد چیزی که آنها را عصبانی می‌کند صحبت نمی‌کنند. درعوض، آنها با دیگران قهر می‌کنند. نگه‌داشتن خشم در درون خود و قهر کردن هیچ‌گاه در حل مسئله به شما کمک نمی‌کند. صحبت کردن در مورد چیزی که شما را آزار می‌دهد ممکن است دشوار باشد، اما این کار همیشه مفید واقع می‌شود.

نیما وقتی عصبانی بود قهر می‌کرد و حتی یک کلمه هم حرف نمی‌زد، این اتفاق خیلی می‌افتاد. یک‌بار وقتی مادرش از او خواست تا به‌جای اینکه بیرون برود و با دوستش دوچرخه‌سواری کند تکالیفش را انجام دهد، یک هفتهٔ کامل با خانواده‌اش صحبت نکرد! او صبح‌ها به پدر و مادرش سلام نمی‌کرد یا وقتی‌که می‌خواست به رختخواب برود شب‌به‌خیر نمی‌گفت. موقع صرف شام یک کلمه هم حرف نمی‌زد. وقتی‌که پدر و مادر نیما از او سؤال می‌پرسیدند او به‌هیچ‌عنوان محل نمی‌گذاشت.

در گذشته، پدر و مادر نیما در برابر سکوت او تسلیم می‌شدند. آنها سعی می‌کردند او را بخندانند، از او خواهش می‌کردند تا بگوید چه اتفاقی افتاده و حتی به او اسباب‌بازی و چیزهای تشویقی می‌دادند تا او را به حرف بیاورند. اما وقتی نیما عصبانی بود با پدر و مادرش قهر می‌کرد و در نهایت آنها متوجه شدند که تا وقتی نیما آمادگی نداشته باشد نمی‌توانند او را به حرف بیاورند.

اگر تابه‌حال مانند نیما رفتار کرده‌اید، این فعالیت می‌تواند به شما کمک کند تا حتی وقتی دوست ندارید حرف بزنید هم بتوانید در مورد چیزی که شما را می‌رنجاند، صحبت کنید.

به یکی از زمان‌هایی که عصبانی بودید، فکر کنید و جاهای خالی زیر را پرکنید و بگویید که چه اتفاقی افتاد. سپس آن را برای فردی بخوانید که می‌تواند در مدیریت خشم به شما کمک کند. آن فرد می‌تواند کسی باشد که شما از او عصبانی هستید یا اینکه فرد دیگری باشد.»