کتاب کار با نوجوانان

کتاب کار با نوجوانان اثری از جولی آن لسر و نیکول نیکوترا با ترجمه دکتر اسماعیل سعدی‌پور و نادیا رستمی است. این اثر راهنمای درمانگران، روان‌شناسان و مشاوران برای برقراری ارتباط با نوجوانان است. 

درباره کتاب کار با نوجوانان

نوجوانی دوره حساسی از زندگی هر فرد است. نوجوانی ابتدای زندگی جدی هر فردی است و آغازی برای ادامه راه زندگی و گرفتن تصمیمات مهم زندگی. نوجوانان انرژی بی حد و حصری دارند، برای ماجراجویی‌های جدید مشتاقند و ارتباط با گروه سنی آنان راه و روش خاص خودش را دارد. در این کتاب با عوامل خطر و حمایت‌هایی آشنا می‌شویم که در جامعه، خانواده، رسانه‌ها و محیط پیرامون در تماس با نوجوانان است. عواملی که می‌تواند بهرحال آنان را در مسیر رشد قرار دهد و یا زمینه‌های انحراف را فراهم آورد. این کتاب با بررسی رفتار نوجوانان چگونگی برقراری ارتباط با آنان را مشاوران و کسانی که با نوجوانان کار می‌کند، می‌آموزد. 

کتاب کار با نوجوانان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

کتاب کار با نوجوانان یک راهنمای عالی برای درمانگران، مشاوران و روان‌شناسانی است که با گروه سنی نوجوان کار می‌کنند. 

بخشی از کتاب کار با نوجوانان

سلامت نوجوان در رابطه با خطرجویی

با رشد جنسی در دوران بلوغ، نوجوان افزایش رشد عضلانی را نیز تجربه می‌کند که قدرت و توانایی جسمانی بیشتری را همراه با قد و قامت بلندتر و ظاهری با خصوصیات جسمانی بزرگسالانه‌تر پدید می‌آورد. مجموع این تغییرات جسمانی اغلب باعث استقلال بیشتر نوجوان و نظارت کمتر بزرگسالان می‌شود. این وضعیت می‌تواند تصمیمی پرخطر برای والدین به‌خصوص در مورد پسران باشد. جالب‌توجه است که ورنر و اسمیت (۱۹۹۲) نشان دادند که شایسته‌ترین دختران نوجوان در خانه‌هایی زندگی کردند که تأکید بر استقلال و حمایت هیجانی بود و بر حمایت افراطی کمتر تأکید می‌شد. اما، پسران نوجوانی که در خانواده‌هایی زندگی کردند که بر قواعد ساختاریافته محکم، نظارت والدین و مدل‌های نقش بزرگسال تأکید می‌شد، بهترین کارآیی را داشتند. بنابراین دختران در دوره نوجوانی به استقلال بیشتری در طول زمان نیاز دارند درحالی‌که پسران به تعامل با بزرگسالان و پارامترهای دائمی برای کنترل رفتار نیاز دارند. گاربرینو (۱۹۹۹، ۲۰۰۱) چنین مطرح می‌کند که با محافظت دختران نوجوان به میزان بیشتر از پسران و با حمایت بهتر از رشد هیجانی دختران نسبت به پسران، دختران و پسران نوجوان را خیلی متفاوت اجتماعی می‌کنیم. تا به پسران اجازه ندهیم که هیجاناتشان را کاملاً درک کنند و به‌اندازه دقت دختران هیجاناتشان را شناسایی نکنند، بهترین ابزار را برای رشد سالم به پسران نداده‌ایم. بنابراین، فقدان شناسایی هیجانی در پسران در حقیقت می‌تواند منجر به خطرجویی بیشتر در آنها شود. برنامه‌هایی که به پسران کمک می‌کند که بیشتر به پدر خود، نزدیک شوند، برای رشدِ سالم آنها بسیار مفید است.