کتاب فرقه ناجیه (مناظره)

کتاب فرقه ناجیه (مناظره) نوشتهٔ سلیم آبسالان است و نشر میراث ماندگار آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب فرقه ناجیه (مناظره)

در این کتاب به دو موضوع پرداخته شده است: یکی بیان احوالات و شرایطی که تحقیق حاضر تحت تأثیر آن فضا و شرایط شکل گرفته است و دیگری طرح پرسش‌های اساسی. پرسش‌هایی که اکثراً از بحث‌های میان استادان دروس عمومی با دانشجوهای شیعه و سنی حاضر در کلاس مجال طرح و محل بروز یافته است

بخشی از این پرسش‌ها، اختصاصاً از سوی دانشجوهای اهل تسنن مطرح می‌شدند، سوالاتی که حقیقتاً برای شیعیان نیز مهم و قابل توجه بوده و می‌تواند بسیار رهگشا باشد. مثلاً دانشجوهای اهل تسنن همواره بر این تأکید داشتند که: «ما قرآن کریم و اقوال و سنن پیامبر| در دست داریم، اکنون با وجود قرآن و سنت چه مشکلی وجود دارد؟ همچنین آنها با تمام وجود و با اصرار می‌پرسیدند که: این ولایتِ شما مگر خودش چیست که این همه اهمیت دارد؟ شما آن را برایمان روشن کنید تا ما بپذیریم و عیوب مذهبی ما را بگویید تا از آن کناره جوئیم». «شما همه جا ولایت را به رخ ما می‌کشید و ما را از ولایت خدا و رسول خارج می‌دانید، اما نمی‌گویید که ولایت شما چه ویژگی و لطف، و چه فضیلتی دارد تا به آن فضائل متصف شویم؟ و عیب فاقدین ولایت چیست تا خود را از آن عیوب منسلخ گردانیم؟ و بسیاری سوالات دیگر». در این کتاب سعی شده به تمام این سوالات پاسخ کامل و مشروح داده شود.

گفتنی است فرقه ناجیه برگرفته از حدیث معروف از پیامبر گرامی اسلام(ص) تحت عنوان حدیث ۷۳ فرقه است که شیعه و سنی آن را روایت کرده اند: «ستفرق امتی علی ثلاث و سبعین فرقه...».

خواندن کتاب فرقه ناجیه (مناظره) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام محققان و شیعیانی که می‌خواهند شناخت بیشتری نسبت به شیعه و سنی پیدا کنند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب فرقه ناجیه (مناظره)

در یکی از جلسات پیرامون عصمت انبیاء الهی بحث‌هایی صورت گرفت. آنها می‌گفتند: انبیاء فقط در دریافت، حفظ و ابلاغ وحی معصوم‌اند و در سایر موارد مانند سایر ابناء بشرند و ممکن است دچار اشتباه و فراموشی و حتی مرتکب گناه شوند. آنان آیات {عبث و تولی ان جاءه الاعمی} را متذکر شدند و گفتند: وقتی رسول خدا قصد داشتند تعدادی از افراد ذی نفوذ را به دین اسلام دعوت کند و با آنها در حال گفت‌وگو و مذاکره بود، مردی نابینا از مسلمانان که بسیار راغب و ساعی به ایمان بود وارد شد، پیامبر (ص) مرد نابینا را مزاحم دید و روی ترش کرده و از مرد نابینا اعراض نمود و لذا این آیات فرود آمد.

استاد گفت: من که باور نمی‌کنم رسول خدا که به نص قرآن کریم دارای اخلاق عظیم و اسوه‌ی حسنه‌ی مردمان است، به خاطر تعدادی مشرک جاهل بر مرد نابینا که صحابی با ایمان است عبوس شده و روی برگردانده باشد. در ضمن اگر مخاطب خداوند در آیه، پیامبر بود می‌بایست می‌گفت: «عبثت و تولیت» یعنی «عبوس شدی و روی برگرداندی»، در صورتی که فرموده است «عبث و تولی» یعنی «عبوس شد و روی برگرداند». معلوم می‌شود که فرد مورد خطاب، غایب و مجهول بوده است.