کتاب گوش ماهی های خرد شده

کتاب گوش ماهی های خرد شده نوشتهٔ هنگامه ناهید است و انتشارات روزنه آن را منتشر کرده است. این کتابْ هایکوهای این شاعر فارسی‌زبان است.

درباره کتاب گوش ماهی های خرد شده

اگرچه شعر هایکو، به همت احمد شاملو و ع. پاشاعی، دیر زمانی نیست که وارد ادبیات پارسی شده و بسیار محبوب شده، ولی مفهومش این نیست که ما ایرانیان از دیرباز با این‌گونه اشعار کوتاه و الهام‌گرفته از زندگی و طبیعت، عجین نبوده و نیستیم. در اینکه در زبان مادری‌مان خصوصیات خاص زبان ژاپنی، مانند مورا وجود ندارد و هایکو هنوز دستورالعمل خاص خود در زبان پارسی را دارا نیست شکی وجود ندارد؛ ولی ما مردمان ایران‌زمین در تاریخ ادبیاتمان، قالب‌های شعر کوتاه و بسیار نزدیک به هایکو مانند قالب شعر نوخسروانی از عهد ساسانی در سه سطر، قالب شعر خشتی از کردهای خراسان در سه بند، قالب شعر لیکو در برگیرندهٔ روزمرگی و زندگی قوم بلوچ در پنج هجا و... را داشته‌ایم.

آیا برخی از اشعار فارسی را نمی‌توان هایکو دانست؟ مگر اغلب مصرع‌های ادبیات لطیف، عاشقانه، پرشور، با فضاسازی‌ای برگرفته از عناصر طبیعت یا مملو از احساس نیستند؟ مگر نمی‌توان بسیاری از اشعار سنتی و نوی فارسی را فارغ از کلیتشان، بخش بخش نگریست و هر بخش گره‌خورده با حیات، طبیعت و احساس را یک هایکو نامید؟ و برعکس، مگر یک شاعر پارسی‌زبان، نمی‌تواند با شنیدن یک هایکو، قصیده، غزل، مثنوی و یا شعری نو بسراید؟

پس می‌توانیم بگوییم در زبان پارسی هایکو شعری‌ است نو در قالب سپید، موج نو یا ... که تا حد ممکن، مینیمال شده است و در آن به‌جای عناصر طبیعی خارجی، عناصر طبیعی کشورمان، با حس و حال وطنی موج می‌زند. در هایکوهای ایرانی،  هنوز قواعد دست و پا گیر هجایی که تخیل و رهایی روح و ذهن هنرمند را در بند می‌کشد وجود ندارد و احتمالا هایکوسرای ایرانی این رهایی را مدیون ترجمه شعر هایکو به زبان پارسی‌ است. ترجمه، قواعد زبانی هایکو را برای ما از میان برداشته و تنها زیبایی و لطافت و حس را برایمان به ارمغان آورده است.

کتاب گوش ماهی های خرد شده مجموعه‌ هایکوهای هنگامه ناهید است که والاترین احساسات او را نمایش می‌دهد.

خواندن کتاب گوش ماهی های خرد شده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران قالب هایکو پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب گوش ماهی های خرد شده

«تنها؛ ولی متحد با خود

دانهٔ گندم

در باد بهاری

***

تپه‌های خاک رس

چین و شکن سال‌های رفته

بر صورت زمین

***

قلقلک می‌دهد

ماهی هفت‌سین را

فوارهٔ منزل نو

***

خالی از مال

پر از لبخند

گذشتند سواران وانت

خلاف جهت من

***

دل خوش دارد کفشدوزک

به تصویر خویشتن

در شبنم

***

بر فراز ابرها

به سوی بهشت

دو پرستو

***

حرف می‌زنی

گوش می‌دهم،

توقف زمان»