کتاب فقط یک کار

کتاب فقط یک کار نوشته گری کلر و جی پاپاسان است که با ترجمه حمیده رستمی منتشر شده است. این کتاب خلاصه‌ای کاربردی از کتاب فقط یک کار است.

درباره کتاب فقط یک کار

اگر نتوانی بزرگ‌اندیش باشی و افکاری عالی در ذهن بپرورانی، فرصت‌هایت را محدود می‌کنی. وقتی نتوانیم افکاری بزرگ در سر بپرورانیم و اجازه بدهیم این تداعی‌های منفی بر ذهنمان مسلط شوند، کوچک‌اندیش می‌شویم و سیر نزولی طی می‌کنیم. عملاً باعث محدودیت دستاوردهای بالقوه‌مان می‌شویم و خودمان را محکوم می‌کنیم که زندگی متوسطی داشته باشیم.

مثلاً همین علم را در نظر بگیر که اگر هیچ‌کس جرئت نمی‌کرد فکرِ احتمالاتِ تصورناپذیری مثل نفس کشیدن انسان زیر آب یا پرواز در آسمان یا کشف فضا را به ذهنش راه بدهد، بی‌بروبرگرد پیشرفتش متوقف می‌شد. تاریخ نشان داده که ما در تشخیص و برآورد محدودیت‌هایمان به‌شدت ضعیف عمل کرده‌ایم و بنابراین نباید بگذاریم این محدودیت‌ها که فقط در خیالات ما وجود دارند، آمال و آرزوهایمان را محدود کنند.

اگر نتوانی بزرگ‌اندیش باشی و افکاری عالی در ذهن بپرورانی، فرصت‌هایت را محدود می‌کنی. این کتاب به شما کمک می‌کند چطور بزرگ فکر کنید و پیشرفت بزرگ داشته باشید. 

خواندن کتاب فقط یک کار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان حوزه کسب‌وکار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب فقط یک کار

وقتی آرتورگینس اولین آبجوسازی‌اش را راه انداخت، معلوم بود نقشه‌هایی بسیار بزرگ‌تر از صرفاً تولید چندتا بشکه آبجوی استاوت در سر دارد، چون اجاره‌نامه‌ای نُه‌هزار ساله برای ساختمانی مشابه کارخانه‌ای که داشت، امضا کرد. وقتی ایدهٔ هری پاتر به ذهن جی. کِ. رولینگ راه یافت، او هفت کتاب در مورد زندگی در هاگوارتز را در ذهنش به‌تصویر کشید درصورتی‌که هنوز حتی فصل اولِ اولین کتابش را هم ننوشته بود.

هر دوی این آدم‌ها فوق‌العاده موفق شدند و میزان موفقیت‌شان بسیار بالا بود چون از بزرگ‌اندیشی نترسیده بودند؛ یعنی حتی قبل از اینکه کارشان را برای دستیابی به موفقیت شروع کنند، رؤیای آن را در سر می‌پروراندند. به‌سختی می‌شود باور کرد که اگر آنها در وهلهٔ اول آن‌قدر بزرگ فکر نکرده و چشم‌اندازی چنان وسیع را در ذهنشان به‌تصویر نکشیده بودند، می‌توانستند به چنین موفقیت بزرگی دست پیدا کنند.

بااین‌حال، در سر پروراندن ایده‌های بزرگ یا دستاوردهای بزرگ و چشمگیر برای بیشتر مردم دلهره‌آور است و افکاری منفی مثل احساس ترس و آشفتگی و ناامیدی را تداعی می‌کند. و این افکار منفی معمولاً مردم را از بزرگ‌اندیشی بازمی‌دارد.

وقتی نتوانیم افکاری بزرگ در سر بپرورانیم و اجازه بدهیم این تداعی‌های منفی بر ذهنمان مسلط شوند، کوچک‌اندیش می‌شویم و سیر نزولی طی می‌کنیم. عملاً باعث محدودیت دستاوردهای بالقوه‌مان می‌شویم و خودمان را محکوم می‌کنیم که زندگی متوسطی داشته باشیم.

مثلاً همین علم را در نظر بگیر که اگر هیچ‌کس جرئت نمی‌کرد فکرِ احتمالاتِ تصورناپذیری مثل نفس کشیدن انسان زیر آب یا پرواز در آسمان یا کشف فضا را به ذهنش راه بدهد، بی‌بروبرگرد پیشرفتش متوقف می‌شد. تاریخ نشان داده که ما در تشخیص و برآورد محدودیت‌هایمان به‌شدت ضعیف عمل کرده‌ایم و بنابراین نباید بگذاریم این محدودیت‌ها که فقط در خیالات ما وجود دارند، آمال و آرزوهایمان را محدود کنند.

موفقیت مستلزم اقدام است و اقدام هم مستلزم فکر. اما برای دستیابی به نتایجی فوق‌العاده عالی، اول باید افکاری بزرگ در ذهن بپرورانیم و بعد دست‌به‌کار شویم؛ یا به‌عبارتی، اقداماتمان باید بر اساس بزرگ‌اندیشی باشد.