کتاب کاتالیزگر

کتاب کاتالیزگر نوشته جونا برگر است که با ترجمه نازلی نصرالهی منتشر شده است. این کتاب به شما یاد می‌دهد چگونه سد‌های فکری دیگران را بشکنید تا نظرشان را تغییر دهید. 

درباره کتاب کاتالیزگر

کتاب کاتالیزگر موانع کلیدی تغییر و روش کاهش آن‌ها را مشخص می‌کند. فرقی ندارد بخواهید یک نفر را تغییر دهید یا سازمانی را متحول کنید؛ این کتاب به شما یاد می‌دهد چگونه کاتالیزگر شوید. چه بخواهید فرهنگ سازمان را تغییر دهید یا بچه‌ها را وادار کنید سبزیجات بخورند، فرض بر این است که هر چه بیشتر فشار بیاورید، بهتر نتیجه می‌گیرید. اگر اطلاعات، حقایق، دلایل و استدلال‌های بیشتری را در اختیار دیگران بگذاریم یا فقط کمی بیشتر به آن‌ها فشار بیاوریم، مردم تغییر خواهند کرد.

همه‌ افراد چیزی دارند که می‌خواهند تغییرش بدهند؛ کارمندان می‌خواهند نگرش رؤسایشان را عوض کنند، رهبران می‌خواهند سازمان‌ها را تغییر دهند و والدین می‌خواهند رفتار فرزندشان را بهبود ببخشند. اما تغییر سخت است. ما دیگران را متقاعد می‌کنیم، گولشان می‌زنیم، تحت فشارشان می‌گذاریم اما بعد از تمام این کارها اغلب هیچ چیز عوض نمی‌شود؛ ممکن است راه بهتری وجود داشته باشد؟

این کتاب رویکرد متفاوتی را انتخاب می‌کند. افرادی که در ایجاد تغییر موفق هستند می‌دانند که موفقیتشان به خاطر اعمال فشار مضاعف یا فراهم کردن اطلاعات بیشتر نیست، بلکه به خاطر کاتالیزگر بودن است. کاتالیزگرها سدها را از میان برمی‌دارند و موانع تغییر را کاهش می‌دهند. کاتالیزگرها کار متقاعد کردن افراد را با یک سؤال اساسی شروع می‌کنند: چرا آن افراد قبلا تغییر نکرده‌اند؟ چه چیزی مانعشان شده است؟ این کتاب به شما کمک می‌کند مسیری که می‌خواهید را بسازید و به تمام اهدافتان برسید.

خواندن کتاب کاتالیزگر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به یک زندگی موفق پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب کاتالیزگر

برای جواب دادن به این سؤال، خوب است به حوزه‌ای کاملاً متفاوت نگاهی بیندازیم: شیمی.

اگر تغییرات شیمیایی را به حال خودشان بگذاریم، ممکن است زمان بسیار زیادی طول بکشند. مثلاً تبدیل آلگا۶ و پلانکتون به نفت، یا تبدیل تدریجی کربن تحت‌فشار به الماس. برای اتفاق افتادن این واکنش‌ها، مولکول‌ها باید پیوند بین اتم‌هایشان را بشکنند و پیوندهای جدیدی تشکیل دهند. این فرآیند بسیار کُند و دقیق است و در طول هزاران و یا حتی میلیون‌ها سال اتفاق می‌افتد.

شیمیدان‌ها معمولاً برای آسان کردن این تغییرات از ترکیب خاصی از مواد استفاده می‌کنند. این قهرمانانی که از آن‌ها تقدیر به عمل نمی‌آید، گازهای خروجی ماشینتان را تمیز می‌کنند و دوده و آلودگی را از روی لنزهای چشمی پاک می‌کنند. آن‌ها هوا را به کود و نفت خام را به کلاه ایمنی دوچرخه‌سواری تبدیل می‌کنند، به تغییرات سرعت می‌دهند و مولکول‌ها را قادر می‌کند برهم‌کنش‌هایی را که به سال‌ها زمان نیاز دارند در چند ثانیه انجام دهند.

اما جالب‌ترین موضوع روشی است که این مواد با استفاده از آن تغییر ایجاد می‌کنند.

واکنش‌های شیمیایی معمولاً به مقدار مشخصی انرژی نیاز دارند. برای مثال جهت تبدیل گاز نیتروژن به کود معمولاً لازم است دمای مواد تا بیش از هزار درجه‌ی سانتی‌گراد بالا برده شود. انرژی کافی برای واکنش از طریق افزایش دما و فشار تأمین می‌شود تا واکنش انجام شود. 

مواد خاص به این فرآیند سرعت می‌دهند. اما به‌جای بالا بردن دما یا فشار، مسیری متفاوت برای انجام واکنش‌ها فراهم می‌کنند که به انرژی کمتری نیاز دارد.

در نگاه اول این به نظر غیرممکن می‌رسد. مثل جادوست. چطور ممکن است تغییرات با انرژی کمتر سریع‌تر رخ دهند؟ به نظر می‌رسد این موضوع قوانین ترمودینامیک را نقض می‌کند.

اما مواد خاص، رویکرد دیگری دارند. آن‌ها به‌جای وادار کردن، موانع تغییر را کاهش می‌دهند.

و این مواد کاتالیزگر نامیده می‌شوند.