کتاب کنترل زمان را به دست گیرید

کتاب کنترل زمان را به دست گیرید نوشتۀ دیمون زاهاریادس و ترجمۀ شیوا امین الرعایا است. انتشارات کنکاش این کتاب را روانۀ بازار کرده است. این کتاب دربارۀ شیوه بخش‌بندی زمان است.

درباره کتاب کنترل زمان را به دست گیرید

کتاب کنترل زمان را به دست گیرید، راهنمایی دربارۀ شیوۀ بخش‌بندی زمان برای بهبود روند کار و افزایش بهره‌وری است.

دیمون زاهاریادس در ابتدای این کتاب راهنما، اصول استفاده از تکنیک بخش‌بندی زمان را توضیح می‌دهد؛ سپس به این موضوع می‌پردازید که چطور می‌توان با ایجاد اصلاحات جزئی، این شیوه را با شرایط خود تطبیق داد. او نشان می‌دهد که چطور می‌توان با ایجاد تغییرات کوچک، این شیوه را با روند کار مطابقت داد تا بتوان بیشترین بهره را از آن برد.

هدف این نویسنده، از طراحی این کتاب راهنما، انگیزه دادن به خوانندگان خود است. او از خوانندۀ خود می‌خواهد که وارد عمل شود. زاهاریادس تأکید می‌کند که این کتاب برای عمل کردن طراحی شده است. تنها با عمل کردن می‌توان بهره‌وری روزانه را افزایش داد.

خواندن کتاب کنترل زمان را به دست گیرید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان به مدیریت زمان و موفقیت در کار و زندگی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب کنترل زمان را به دست گیرید

«هر تلاشی برای ایجاد عادت جدید با موانع زیادی روبرو خواهد شد. خودتان را آماده کنید تا بتوانید بر آن‌ها غلبه کنید.

هیچ‌چیزی آسان به دست نمی‌آید. این موضوع را وقتی متوجه می‌شوید که شیوه بخش‌بندی زمان را در روال کار روزانه‌تان اجرا کنید. به وجود آوردن عادت‌های خوب (و از بین بردن عادت‌های بد) دشوار است. مغز به شرایط موجود عادت می‌کند و در برابر تغییر از خودش مقاومت نشان می‌دهد.

در این مرحله، موانع مختلفی را که هنگام استفاده از بخش‌های زمانی با آن‌ها مواجه می‌شوید به دقت بررسی می‌کنیم. حواستان باشد: این موانع شکل‌های مختلفی دارند و برخی از آن‌ها خیلی آشکار نیستند. اما اگر کنترل نشوند، همه‌شان می‌توانند در راه رسیدن به بهره‌وری بیشتر، به مشکلات بزرگی تبدیل شوند.

در طول مسیر، چند پیشنهاد می‌دهم که کمک می‌کنند این چالش‌ها را مدیریت کنید. اکثر آن‌ها شهودی هستند. اگر کارساز باشند، مشکلی نیست. مهم به وجود آوردن عادت و تقویت کردن آن با عمل کردن هماهنگ و مکرر است.

بیایید این بحث را کنار بگذاریم و درباره مشکلی صحبت کنیم که هر انسان زنده‌ای می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند…

* مزاحمت‌های همکاران، دوستان و اعضای خانواده

وقتی شغل تمام‌وقت داشته باشید، همکاران می‌توانند به مشکل بزرگی تبدیل شوند. بدون هیچ اطلاعی به دفتر یا اتاقک شما می‌آیند و می‌پرسند: «سلام، یک دقیقه وقت داری؟» (البته حقیقت را نمی‌گویند.) وقتی در شرکت کار می‌کردم، همیشه می‌خواستم جواب دهم: «حتماً، برای تو ۲ دقیقه وقت دارم. زود بگو.» گفتن چنین چیزی به پیشرفت شغلی‌ام کمکی نمی‌کرد، بنابراین طبیعتاً چنین چیزی نمی‌گفتم.

وقتی کسب‌وکار خودتان را اداره می‌کنید یا در منزل کار می‌کنید، دوستان و اعضای خانواده مقصر ماجرا شناخته می‌شوند. قصدشان این نیست که نگذارند کار کنید. اما فکر می‌کنند که تسلیم خواسته‌هایشان برای دریافت توجه می‌شوید، چون تصور می‌کنند «شغل واقعی» ندارید. از تجربه‌های خودم مثالی می‌زنم.»