بریده‌هایی از کتاب مبانی روان درمانی روان پویشی درازمدت

در بسیاری از موارد، می‌شنویم که والدینِ بیمار به شکل شدیدی بر سر موفقیت کودک سرمایه‌گذاری کرده بوده‌اند و نیاز به کودکی داشتند که خواست‌های نارسیسیستیِ خودشان را برآورده کند. چه این تصویر ِ بیمار از وضعیت دوران کودکی‌اش دقیق باشد و چه نباشد، بیمار به شدت به آن باور دارد و مصمم است تا شکست بخورد و به این وسیله والدین‌اش را در رسیدن به انتظارات‌شان ناکام کند. از این چشم‌انداز، شکستْ معادل با موفقیت است.

این موضوع شد که پاسخ‌های اعتباردهنده و تصدیق‌کننده

این موضوع شد که پاسخ‌های اعتباردهنده و تصدیق‌کننده

پال، مثل بسیاری از بیمارانی که ساختار شخصیتی وسواسی‌ـ اجباری دارند، به شدت از این که اوضاع تحت کنترل او نباشند یا احساسات‌شان پدیدار بشوند وحشت دارد. به همین خاطر، از دفاع‌های منطقی‌سازی، جداسازی عاطفه، و واکنش‌سازی استفاده می‌کند. او با تمرکز بر واقعیت‌ها و "داده‌ها" احساسات خود را کنترل می‌کند. او امیدوار است که با ساختار دادن به جلسه جلوی "از دست رفتن کنترل"، که بدترین ترسی است که فردی با ساختار وسواسی‌ـ اجباری دارد، را بگیرد

"کارکردی که خیال‌پردازی دارد این است که مسأله‌ای را به شکلی تغییریافته بیان کند و سپس آن را حل کند.

اگر با بحرانی مواجه شود و نیاز به درمان بیش‌تری داشته باشد، به معنای این نیست که در درمان‌اش شکست خورده است.

درمانگرْ ابژهٔ بدِ فرافکنی‌شده را در خود فرومی‌گیرد و تعدیل‌اش می‌کند، که بعداً به وسیلهٔ بیمار باز درون‌فکنی و جذب می‌شود.