کتاب تاریخ مختصر به گند کشیدن جهان

کتاب تاریخ مختصر به گند کشیدن جهان نوشته تام فیلیپس است که با ترجمه زهرا کمالی دهقان منتشر شده است. تام فیلیپس با ظرافت‌های دقیق فردی محقق و مهارت شوخ‌طبعیِ فردی طنزپرداز، نشان می‌دهد چطور گونه انسان طی چهارمیلیون سال، نظم همه‌چیز را برهم زده‌ است.

درباره کتاب تاریخ مختصر به گند کشیدن جهان

سرگذشت بشریت گزارشی کاملاً سرگرم‌کننده از پیامدهای پیش‌بینی‌نشدهٔ تکبر و ناآگاهی، نادانی‌ها و ضعف‌های اخلاقی انسان‌ها از زمان‌های قدیم تا اکنون است. به نظر می‌رسد که تاریخ چیزی به ما یاد نداده است. ما محکوم شده‌ایم که از دلقک‌بازی‌های عده‌ای نادان با اهداف خوب و بد رنج ببریم. این کتاب به شما این دلقک‌بازی‌های بشر را نشان می‌دهد تا با خواندنش هم بخندید و هم افسوس بخورید. 

در این کتاب تام فیلیپس از حماقت‌های پشت‌سر بشر حرف می‌زند و نشان می‌دهد انسان با این‌همه اشتباه و خراب‌کاری خیلی خوش‌شانس است که هنوز منقرض نشده و به حیات خود ادامه می‌دهد. این کتاب در حقیقت آلبومی خنده‌دار از بدترین موفقیت‌ها برای بشریت است.

خواندن کتاب تاریخ مختصر به گند کشیدن جهان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ با زبان طنز پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاریخ مختصر به گند کشیدن جهان

در زمان‌های خیلی گذشته، زمانی که خورشید از میان دره‌های بزرگ رودخانه و دشت‌های اتیوپی طلوع می‌کرد، میمون جوانی روی درختی در حال استراحت بود. ما نمی‌دانیم که آن روز، آن میمون به چه‌چیزی فکر می‌کرد یا در حال انجام چه کاری بود. شاید در فکر پیداکردن چیزی برای خوردن بود، یا به پیداکردن یک جفت فکر می‌کرد یا احتمالاً درخت دیگری را بررسی می‌کرد تا ببیند آیا آن درخت بهتر است یا نه. بی‌شک او نمی‌دانست اتفاقاتی که در آن روز رخ می‌دهند، سبب می‌شوند که او معروف‌ترین عضو از گونه‌هایش شود. حتی اگر شما می‌توانستید تا حدی چیزهایی به او بگویید، مفهوم شهرت برای او معنایی نداشت. او همچنین نمی‌دانست که در اتیوپی زندگی می‌کند، زیرا این اتفاق میلیون‌ها سال پیش از فکر هوشمندانهٔ ترسیم خطوطی روی یک نقشه و اختصاص اسامی برای اشکالی بود که ما برای آنها می‌جنگیم. 

او و خویشاوندانش با میمون‌های دیگری که در همان زمان، آنجا زندگی می‌کردند، کمی متفاوت بودند: چیزی غیرعادی در باسن و پاهای آنها وجود داشت که به آنها امکان می‌داد به شیوه‌ای جدید راه بروند. نسل‌های پیشین این میمون‌ها ابتدا روی درخت‌ها زندگی می‌کردند و به‌تدریج در دشت‌های پوشیده از علف و درخت (ساوانا) راست‌راست راه می‌رفتند: تغییر اولیه و به‌موقعی که به شما، من و هر شخص دیگری روی این سیاره کمک کرد. میمون از این مسئله مطلع نبود، اما او تقریباً در زمان آغاز یکی از برجسته‌ترین داستان‌های تاریخ زندگی می‌کرد و آن سرآغاز سفر بزرگ انسان بود.

او از درخت افتاد و مُرد. تقریباً دوسه‌میلیون سال بعد، گروهی متفاوت از میمون‌ها که برخی از آنها اکنون مدرک دکتری دارند، استخوان‌های فسیل‌شدهٔ او را کشف می‌کنند. چون این کشف در سال ۱۹۷۰ اتفاق افتاد و در آن زمان، آنها به آهنگی معروف از گروه بسیار عالیِ بومی لیورپول گوش می‌کردند، تصمیم گرفتند که اسم آن را لوسی بگذارند. او گونه‌ای کاملاً جدید بود؛ چیزی که ما اکنون به آن آسترالوپیتِکوس آفارِنسیس۳۱ می‌گوییم. او «حلقهٔ مفقود» بین انسان‌ها و میمون‌ها نامیده شد.