کتاب یاری زینب (س) (کلمه نهم)

کتاب یاری زینب (س) (کلمه نهم) اثری از امام موسی صدر است که در انتشارات امام موسی صدر به چاپ رسیده است.

 درباره کتاب یاری زینب (س) (کلمه نهم)

این اثر سخنرانی امام موسی صدر درباره حضرت زینب سلام‌الله علیها در باشگاه فرهنگی امام صادق است. متن این سخنرانی در کتاب سفرالشهادت از مجموعه کتاب‌های در قلمرو اندیشه امام موسی صدر به چاپ رسیده است.

خواندن کتاب یاری زینب (س) (کلمه نهم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به دیدگاه‌ها و اندیشه‌های امام موسی صدر مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب یاری زینب (س) (کلمه نهم)

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا أبا عبدالله؛

و علی الأرواح التی حلت بفنائک؛

علیک منی سلام الله أبداً ما بقیت و بقی اللیل و النهار؛

و لاجعله الله آخر العهد منی لزیارتکم؛

السلام علی الحسین؛

و علی علی بن الحسین؛

و علی أولاد الحسین؛

و علی أصحاب الحسین.

اکنون در عصر عاشورا و در لحظات پایانی این بزرگداشت مبارک به سر می‌بریم. بزرگداشتی که آمال‌هایی بزرگ را به آن گره زده‌ایم. امید که با سودی سرشار این روزها را پشت سر بگذاریم. برآنیم تا حسینی و یاور زینب این ایام را پشت سر بگذاریم و این آخرین فرصت ماست. آنچه بر امید ما برای نیل به این مقصود می‌افزاید، این است که امروز جمعه است... عصر جمعه... ساعات استجابت دعا. فاطمهٔ زهرا (س) همهٔ این ساعات را صَرف دعا می‌کرد و منتظر می‌ماند تا ساعات پایانی روز جمعه، پیش از غروب، را درک کند. پس این ساعات اولاً، ساعات استجابت دعا در روز جمعه است. ثانیاً، ساعات پایانی خاطرات حسین (ع) و زینب با یکدیگر است. نیازی نیست که عنایت خاصی به ما شود، لختی اندیشه به این ساعاتِ حسین (ع) و زینب، ما را به خدا نزدیک می‌کند و احساساتمان را برمی‌انگیزاند و ما را وامی‌دارد که برای اصلاح اموراتمان بکوشیم و در راه یاری حسین (ع) و زینب (س) تلاش کنیم.

می‌دانیم که حسین (ع) عصر عاشورا کشته شد و می‌توانیم چگونگی مواجههٔ دشمنان را با خانواده او دریابیم. پیش از کشتن امام، عده‌ای از سپاهیان یزید به حرم امام حمله‌ور شدند. امام افتاده بر زمین خطابشان داد: ای پیروان ابی‌سفیان، من با شما نبرد می‌کنم و شما با من. زنان را با این نبرد کاری نیست. امام بر آنان تأکید کرد که تا وقتی زنده است، اهل بیتش را رها کنند. آنان بازگشتند و در قتل حسین (ع) شتاب کردند.

پس از قتل حسین (ع) و نیل به اهدافشان، ده‌ها هزار نفر، از گرگ‌های بیابان، از آنان که نه عهدی داشتند و نه نجابت و بزرگ‌منشی، به طمع مال به حرم امام و خیمه‌ها حمله‌ور شدند. اینان گمان می‌بردند که در این خیمه‌ها به طلا و زیرانداز و لباسی دست می‌یابند. اینان برای کشتن حسین (ع) آمده بودند و کف دستی خرما (ضرب‌المثل عربی) عایدشان شده بود. به خیمه‌ها حمله کردند. بی‌شک، هجوم آنان به فرار فرزندان حسین (ع) و زنان اهل بیت و یارانش انجامید. در صحرا و در هر مکانی پراکنده شدند. به کجاها متفرق شدند؟ سال گذشته ماجرایی را نقل کردم و امسال هم بی‌نیاز از نقل آن نیستیم تا ببینیم، آن کودکان کجا رفتند.