کتاب صوتی مقدمات روان شناسی اریکسون

کتاب صوتی مقدمات روان شناسی اریکسون؛ نظریه‌های تحلیل روان ۵ نوشتهٔ اریک. اچ. اریکسون و ترجمهٔ سهیلا خداوردیان و سعید حسن زاده و با صدای دادبه دادمهر است و پندار تابان آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی مقدمات روان شناسی اریکسون

اریک. هامبورگر اریکسون، روان‌شناس و روان‌تحلیل‌گر، در فرانکفورت آلمان متولد شد. حوزهٔ تخصصی او، رشد و بحران هویت انسان، از کودکی تا قبل از بزرگ‌سالی است. علاقه‌اش به هویت، از همان نخستین تجربه‌هایش در مدرسه شروع شد. بچه‌های مدرسه، او را به‌خاطر قد‌ بلند و چشمان آبی و همچنین کلیمی‌بودنش مسخره می‌کردند. او اولین کسی بود است که بحران هویت را مطرح کرد و به همین دلیل هم به روان‌شناس خود معروف شده است. اریکسون نویسندهٔ کتاب‌های دیگری مانند «حقیقت گاندی»، «کودکی و اجتماع» هم هست و همین‌طور جوایز پولیتزر و کتاب ملی را هم در کارنامهٔ خود دارد.

کتاب صوتی مقدمات روان شناسی اریکسون شامل سه مقاله از اریکسون دربارهٔ رشد و بحران هویت است؛ مقالهٔ اول، با نامِ «رشد ایگو و تغییر تاریخی»، ترکیبی از مشاهدات و برداشت‌های درمانی‌کاربردی اریکسون بوده است که می‌تواند برای درمان‌گران، کمکی در راستای بازاندیشی پیش‌فرض‌هایشان باشد. مقالهٔ دوم، «رشد و بحران‌های شخصیت سالم» نام دارد که نتیجهٔ فعالیت‌های او با تعدادی کودک بود تا امکان عملی‌شدن نظریاتش را اثبات کند. کنفرانسی در کاخ سفید برگزار شد و قرار بود تا از جانب گروهی از کارشناسان کودک، خطوط کلی نظریه‌های سلامت روان کودکان مشخص شود. «مشکل هویت ایگو» هم نام سومین مقاله است که به مخاطبانی کاملاً متفاوت ارائه شد. کمیتهٔ برنامه‌ریزی انجمن روانکاوی آمریکا، در یک گردهمایی از اریکسون خواسته بود تا نظریهٔ روانکاوی خود را مانند فنون درمانی ارائه کنند که البته در کتاب خواهید خواند که او چطور به دغدغه‌های آن‌ها پاسخ می‌دهد.

شنیدن کتاب صوتی مقدمات روان شناسی اریکسون را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به متخصصان و پژوهشگران حوزهٔ روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی مقدمات روان شناسی اریکسون

«صورت‌بندی‌های اولیه‌ی فروید در مورد ایگو و رابطه‌ی آن با اجتماع، ضرورتاً بر گرایش کلی او به استدلال تحلیلی در آن زمان و آن نیز بر صورت‌بندی‌های جامعه‌شناختی عصر او مبتنی بود. این واقعیت که فروید، در اولین مجموعه بحث‌های روان‌شناسی خود، مطالبی را از جامعه‌شناس پس از انقلاب، لوبون نقل کرده، تأثیر خود را بر بحث‌های متعاقب آن در مورد «توده‌های» مردم گذاشته است. همان‌گونه که فروید تشخیص داد، «توده‌های مردم» لوبون، اجتماع سرخورده و بی‌دست و پایی بودند، که از هرج و مرج حاکم بین دو قطب اجتماع لذت می‌بردند و در بهترین یا بدترین وضع ممکن، جماعتی تحت رهبری بودند. چنین جماعاتی وجود دارند و تعریف آنان به قوت خود باقی است. اما شکاف بزرگی بین مشاهدات جامعه‌شناختی و داده‌هایی که از طریق شیوه‌ی روان‌کاوی حاصل می‌شوند، یعنی آن پیشینه‌ی شخصی که بر اساس شواهد برخاسته از انتقال‌ها و انتقال‌های متقابل، در یک موقعیت درمانی دونفره ساخته می‌شود وجود دارد. شکاف روش‌شناختی حاصل موجب دوام نوعی تمایز ساختگی بین فرد در خانواده‌ی خویش (یا فردی که ظاهراً توسط فرافکنی‌های منظومه‌ی خانوادگی خویش به دنیای بیرون احاطه شده است) و فرد در توده‌ی مردم، که در «جماعتی نامتمایز» غوطه‌ور است، در تفکر روان‌کاوی شده است. پدیده و مفهوم سازمان اجتماعی و تأثیر آن بر ایگوی فرد، از این رو، برای مدتی طولانی، به سبب تأکید بر شواهد حاکی از وجود «عوامل اجتماعی» بازداری می‌شد.»