کتاب افول قدرت آمریکا

 کتاب افول قدرت آمریکا نوشته ایمنیوئل موریس والرستاین است که با ترجمه سیروس فیضی منتشر شده است. برخی از نظریه‌پردازان نظام بین‌الملل معتقدند که هژمونی ایالات متحده و سلطهٔ این کشور در سراسر جهان، در یک دورهٔ زمانی کوتاه قابل تصور است و این فضای تک‌قطبی نمی‌تواند برای یک مدت طولانی ادامه داشته باشد. این کتاب به افول قدرت این کشور می‌پردازد.

درباره کتاب افول قدرت آمریکا

 ظهور قدرت‌های جدید در عرصهٔ بین‌الملل، رشد اقتصادی خیره‌کنندهٔ چین، تضعیف قدرت نرم‌افزاری ایالات متحده، بحران اقتصادی و بروز تضادهای شدید در نظام سرمایه‌داری و رشد جنبش‌های اعتراضی در غرب را باید از نشانه‌های افول هژمونی آمریکا دانست. درواقع اوج قدرت آمریکا به دوران پس از جنگ جهانی دوم برمی‌گردد و از آن زمان به بعد، قدرت این کشور روندی روبه‌افول را طی کرده است.

مردم آمریکا حاضر نیستند هزینهٔ نگه‌داشتن این برتری جهانی را پرداخت کنند. ظهور قدرت‌های اقتصادی دیگر در عرصهٔ جهانی نیز بر عوامل مذکور اضافه شده است. در نتیجه از دههٔ ۱۹۷۰ نظام جهانی سرمایه‌داری با وضعیت فعلی که آمریکا در رأس هژمونی آن قرار دارد، رو به سراشیبی نهاده است.

کتاب حاضر که به قلم ایمانوئل والرستین، جامعه‌شناس و نظریه‌پرداز مشهور آمریکایی نوشته شده است به روند نزولی قدرت ایالات متحده و افول هژمونی این کشور در چند دههٔ اخیر پرداخته و ابعاد مختلف این مسئله را تحلیل و ارزیابی می‌کند.

مطالعه‌ کتاب افول قدرت آمریکا که بیش از هر چیز، واقعیتِ حقیقی آمریکا را به دقت اندازه‌گیری می‌کند و کم و کاستی‌های بزرگش را نشان می‌دهد، برای ما ایرانیان از دو جهت می‌تواند ارزشمند باشد: نخست اینکه باید به ما هشیاری می‌بخشد که منتظر این دیگرگونی باشیم و تلاش کنیم در نظام آتیِ احتمالی دستی در کار داشته باشیم؛ دوم اینکه باور به این جابجایی و دگرگونی باید فرصتی برای بازخوانی تاریخ بزرگی و برتری خودمان باشد تا به‌عنوان سرمایه‌ای بی‌نظیر و گنجی نهفته، خودیابی و خودباوری به بار آورد که خود انگیزه‌ی اصلی تکاپو و پیشرفت است.

خواندن کتاب افول قدرت آمریکا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به علوم سیاسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب افول قدرت آمریکا

۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، یک لحظهٔ حیرت‌آور و تکان‌دهنده در تاریخ آمریکا بود، اما یک لحظهٔ سرنوشت‌ساز نبود. صرفاً رویدادی مهم در مسیری بود که خیلی پیشتر شروع شده بود و چند دههٔ دیگر استمرار خواهد یافت و به دورانی می‌رسد که ممکن است آن را فروافتادن سیطرهٔ ایالات متحده در جهانی آشفته بنامیم. با این مضمون، ۱۱ سپتامبر در حکم هشداری بود که بسیاری با نفی و خشم به آن واکنش نشان داده‌اند. آمریکایی‌ها تا جایی که می‌توانند باید با دقت و متانت با آن برخورد کنند. در میانهٔ تحولات بنیادین نظام جهانی ـ تحولاتی که ممکن است بتوانیم بر آنها تأثیرگذار باشیم، اما نمی‌توانیم مهارشان کنیم ـ نیاز داریم از بهترین ارزش‌هایمان مراقبت کنیم و امنیت‌مان را به حداکثر برسانیم. برای ساخت و بازسازی چنین جهانی که می‌خواهیم در آن زندگی کنیم، نیاز داریم با دیگران در جاهای دیگر همراه شویم.

سیاستمداران آمریکایی میل دارند به رؤیای آمریکایی پناه ببرند. رؤیای آمریکایی وجود دارد و با روان و جان بیشترمان عجین شده است. این خوب است و آن‌قدر خوب است که بسیاری در جهان چنان رؤیایی را برای خودشان آرزو می‌کنند. این رؤیا چیست؟ رؤیای آمریکایی رؤیای مقدورات انسانی در جامعه‌ای است که همگان انگیزه داشته باشند بهترین خدماتشان را ارزانی دارند، بیشترین بهره را ببرند و از نعمتِ یک زندگانی آسوده برخوردار باشند. این رؤیاست که [تصور کنیم] هیچ مانع ظاهری بر سر راه چنان اقدام فردی نخواهد بود. این رؤیاست که مجموع دستاوردهای چنین فردی، یک خوبی اجتماعی بزرگ ــ جامعه‌ای دارای آزادی، برابری و همبستگی متقابل ـ است. این رؤیاست که ما به سان فانوسی برای جهانی باشیم که ناتوان از تحقق‌بخشیدن چنان رؤیایی باشد.

البته، این رؤیاست و همانند همهٔ رؤیاها بازتاب دقیقی از واقعیت نیست. اما معرف اشتیاق درون و ارزش‌های اصولی‌مان است. رؤیاها تحلیل‌های عالمانه‌ای به شمار نمی‌آیند، اما بینش‌هایی به ما می‌دهند. با این وصف، برای فهم جهانی که در آن زندگی می‌کنیم، مجبوریم از رؤیاها پا فراتر نهیم و به تاریخ‌مان ــ تاریخ ایالات متحده، تاریخ نظام جهانی مدرن، تاریخ ایالات متحده در نظام جهانی ــ نگاهی دقیق بیندازیم. هر کسی رغبت به این کار نخواهد داشت. برخی اوقات هراس آن را داریم که واقعیت تلخ است یا دست‌کم، به اندازه رؤیاهایمان زیبا نیست. برخی از ما، چنان‌که خود بازگو می‌کنند، میل داریم جهان را از درون جام‌های قرمز [شراب] مان دریابیم.