کتاب منی که نمی‌شناسمش

در کتاب منی که نمی‌شناسمش اثر جوزف برگو با مکانیسم‌های دفاعی روان‌شناختی و روش‌های کنکاش در عادت‌ها و رفتارهای ناخـودآگاه و کنترل آن‌ها آشنا خواهید شد.

 مکانیسم‌های دفاعی چه هستند و چرا همه ما به آن‌ها متکی هستیم؟ چگونه هر کس می‌تواند فعال بودن مکانیسم‌های دفاعی خودش را دریابد؟ مزایای خلعِ سلاح این دفاع‌ها و غلبه بر آن‌ها چیست؟

مکانیسم های دفاعی روانی، بخش همگانی و ضروری روان‌شناختی انسان هستند؛ این مکانیسم‌ها از ما محافظت کرده و به ما کمک میکنند تا جنبه‌های سخت‌تر تجربه‌های انسانی را مدیریت کنیم، اما اغلب بر سر راه رشد و رضایت ما در زندگی قرار می‌گیرند. وجود این دفاع‌های سفت و سخت ممکن است مانع دستیابی ما به در روابطمان نیاز داریم، یا شاید باعث شود نتوانیم به یک چیزهایی شود که واقعا زندگی غنی از هیجان یا نوعی از زندگانی که عزت نفسمان را بهبود دهد، دست یابیم. این کتاب کمک میکند مکانیسم‌های دفاعیتان را بشناسید و تشخیص دهید که برای رشد و بالندگی، چه موقع باید گامی فراسوی این دفاع‌ها بردارید

منــی که نمی‌شناسمش با استفــاده از راهبـردهای اساســی روان‌درمانی پویا، شمـا را در مسیر خودشناسـی هدایت می‌کند و در این راه، بر تأثیر گستردۀ مکانیسم‌های دفاعی در پس‌زدن دردهای عمیق احساسی تأکید می‌نماید. دفاع‌های روان‌شناختی، بخش جدایی‌ناپذیر و حتی ضروری تجربه‌های انسانی هستند؛ اما زمانی که این دفاع‌ها خیلی در وجود ما رخنه کنند و تثبیت شوند، ممکن است به روابط شخصی ما آسیب بزنند، زندگی احساسی ما را محدود یا از حالت طبیعی خارج کنند و طوری رفتارهای ما را تحت‌تأثیر قرار دهند که نتوانیم عزت‌نفسی پایدار داشته باشیم.

 خواندن کتاب منی که نمی‌شناسمش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به کتاب‌های روان‌شناسی به ویژه خودشناسی مخاطبان این کتاب‌اند.

بخشی از کتاب منی که نمی‌شناسمش

بیشتر ما حداقل یک یا دو بار تجربه کرده‌ایم که نحوۀ احساس، گفتار یا رفتارمان، خودمان را به شگفتی واداشته و ناگهان متوجه شده‌ایم که اتفاق ناشناخته‌ای درونمان در جریان است. شاید یک اتفاق خیلی جزیی و بی اهمیت ما را عصبانی کند و ناگهان درمی‌یابیم مدتی تحت فشار شدیدی بوده ایم، بدون آنکه متوجه باشیم.

شوهرتان ساعت‌های متمادی خارج از منزل سر کار بوده و شما آسوده خاطر در خانه بوده‌اید. مرد بیچاره به راستی بسیار کار کرده است. حاال، وقتی از او می‌خواهید که سر راهش، به خشکشویی هم سری بزند و او قبل از جواب دادن کمی مکث می‌کند، ناگهان بی‌مقدمه و با کمی پرخاش می‌گویید: ”مهم نیست! خودم میرم.“

دوستتان در آخرین لحظات خبر می دهد که برنامه لغو شده: ”یه مشکلی پیش اومده... اشکالی نداره؟“ و شما به طرز شگفت‌آوری آشفته می‌شوید. البته خودتان در طول سال‌ها حق چنین بی‌ملاحظه‌گی‌هایی را به بقیه داده‌اید. در این هنگام ناگهان متوجه می‌شوید هنوز هم از این قضیۀ پارسال ناراحت هستید که دوستتان تولدتان را فراموش کرده است. حاال دارید به‌وضوح چیزی را می‌بینید که همیشه می‌دانسته‌اید اما نمی‌خواستید با آن مواجه شوید: اینکه دوست شما دوستان دیگری هم دارد که ارزششان برایش بیشتر از شماست...