کتاب شاهنامه و ایران

کتاب شاهنامه و ایران اثر محبوبه غلامی پژوهشی تطبیقی بین شاهنامه و تاریخ گم شده‎ ایران باستان است.

شاهنامه این کتاب ارزشمند فردوسی فرزانه طوس که عده‎‌ای آن را تنها اثری تاریخی می‎‌نامند و عده‎ای اثری هنری و تعداد کمی هم آن را تنها داستان می‎‌دانند. ولی این اثر ازشمند یک تاریخ است، یک عبرت است، یک پند و آموزش برای مردم دنیا در تمام عصرها است.

محبوبه غلامی در این کتاب به برسی ریشه‌های تاریخی شاهنامه و شخصیت‌های ان پرداخته و مواردی مانند مذهب ایران، تقویم ایرانی و... را در این اثر بررسی و نقد و تفسیر کرده است.

 خواندن کتاب شاهنامه و ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به شاهنامه پزوهشی و تاریخ ایران و ایران‌شناسی مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب شاهنامه و ایران

زمانی که دست به قلم بردم هنوز به درستی نمی‎دانستم که چه می‎خواهم بنویسم، چه چیز را ثبت و به مردمم هدیه کنم. تنها من بودم و مشتی از افکار پریشان همچو زلف یار.

به جاست که چون حافظ، این دلداده‎‌ی عاشق بخوانم

زلف آشفــته او باعـث جـمعیت ماسـت

چون چنین است پس آشفته‌ترش باید کرد

...و در این آشفته بازار، در این پیچ و تاب‌ها و ناهمواری‌ها تنها دست خدا بود که پیچیدگی‎ها را از هم می‎‌شکافت و تنها حس وطن و عشق این میهن، سرزمینم، ایرانم بود که مرا رهنما بود.

پس با یاری خدای بزرگ می‎نویسم از وطن و این نامه را پیشکشی می‌کنم به تک ‎تک مردم ایران، تنها اکنون باید به خوانندگان بزرگوار این نامه بگویم که شاید در ابتدای خواندن این نامه حس کنند که متنی ساده به قلم آمده است اما در پایان خواهند دید که پربارتر از پیش هستند، چرا که در بند ‎بند این نامه تلاش شده که عشق به میهن به خواننده ارجمند هدیه شود و دیگر این که فرد هم‌چون زمانی که شاهنامه می‎خواند کلمه‎‌های عربی به درصد بسیار پایینی در این نامه خواهد خواند و این خود باعث می‎شود که فرد با کلمه‎‌های شیرین پارسی آشناتر از پیش گردد و در بیان‎‌های خود بیشتر از کلمه‌‎های پارسی استفاده بنماید. البته این به این مفهوم نیست که وجود کلمه‌‎های بیگانه در زبان ما نشان ضعف زبان ما است. وجود کلمه‌‎های بیگانه در زبان ما یا هر زبان دیگری باعث قدرت و میان مرزی شدن آن زبان می‎گردد اما چه نیکو است که ما به این کلمه‎‌های بیگانه هم‌چون مولانا این عارف بزرگ، جامه‌‎ی پارسی بپوشانیم.

مانند:

سبـز گـردی تـازه گـردی از نوی گر که تو خاک پاک جبرییلی شوی

مولانا در اینجا همزه میانی کلمه جبرئیل را حذف کرده و آن را جبرییل نوشته. یا اینکه در جایی دیگر: مصدر مرکب از کلمه‎‌های عربی و فعل فارسی (جمع کردن).

شه طبیبان جمع کرد از چپ و راست / گفـت جان هر دو در دست شـماست

امیدوارم همچون بزرگانمان هر لحظه یاد ایران این مرز اهورایی فرمانروایی ذهنمان باشد.