کتاب مغز جنسیت زده

کتاب مغز جنسیت زده نوشته پروفسور جینا ریپون، پژوهشگر بین‌المللی حوزهٔ علوم اعصاب شناختی مرکز مغز آستون در دانشگاه آستون بیرمنگام است. او مدافع مشارکت بیشتر زنان در حوزه‌هایی مانند علم، فناوری، مهندسی و ریاضیات است. علاوه بر این، وی تاکنون به‌عنوان عضوی از شبکهٔ تساوی جنسیتی اتحادیهٔ اروپا در همایش‌های مختلفی در سرتاسر دنیا نیز سخنرانی کرده است. این کتاب نخستین کتابی است که او برای مطالعهٔ عموم مردم نوشته است.

درباره کتاب مغز جنسیت زده

اندک تراژدی‌هایی می‌توانند به بزرگی جلوگیری از رشد زندگی، کمتر بی‌عدالتی‌هایی به ژرفای انکار فرصت رشد و تلاش و حتی امیدواری‌های انسان باشند؛ آن هم نه به‌خاطر محدودیت‌هایی که از بیرون تحمیل شوند، بلکه به دلیل محدودیت‌هایی که آن‌ها را به غلط درونی معرفی می‌کنند. این کتاب دربارهٔ ایده‌ای است که در قرن هجدهم شکل گرفت و ریشه دواند و امروزه همچنان پابرجاست: یعنی ایدهٔ «جنس» قائل شدن برای مغز، اینکه می‌توانید مغزی را «مؤنث» یا «مذکر» بخوانید و هر نوع تفاوت در رفتار، توانایی، موفقیت، شخصیت و حتی امید و آمال را به داشتن یکی از این انواع مغز نسبت دهید. این تفکر، علم شناخت مغز را قرن‌ها به گمراهی کشانده، کلیشه‌هایی مخرب را جا انداخته و به اعتقاد من، راه پیشرفت اجتماعی و برابری فرصت‌ها را مسدود کرده است. 

این کتاب سعی دارد باورهای غلط تکرارشونده را بررسی کند.

خواندن کتاب مغز جنسیت زده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که می‌خواهند با حقیقت به دنیا نگاه کنند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مغز جنسیت زده

ظهور تصویربرداری

قرن بیستم درزمینهٔ مطالعه روی مغز شاهد تمرکزی مستمر بر پیامدهای آسیب مغزی بود، چون جنگ جهانی اول متأسفانه نمونه‌های زیادی برای مطالعه در اختیار دانشمندان قرار داد. اما مدل‌ها براساس این فرض ساخته شدند که هر ساختار خاص نقشه‌نگاری سرراستی دارد که نشانگر کارکردی ویژه است، و می‌توان روی کارکرد یک ساختار خاص، با تشخیص اینکه کدام کارکرد با آسیب دیدن سازهٔ مغز مختل می‌شود، مهندسی معکوس انجام داد. امروزه اطلاعات بیشتری دربارهٔ چگونگی تعامل بخش‌های مختلف مغز با یکدیگر و شکل‌گیری و پیاده‌سازی شبکه‌های مختلف داریم، در واقع منظور این است که ما به‌ندرت می‌توانیم ارتباطی مستقیم بین ساختار مشخص مغز (سخت‌افزار) و کارکرد مشخص آن فرض کنیم. این ادعا که با آسیب دیدن بخش به‌خصوصی از مغز، مهارت یا رفتاری خاص نیز از بین می‌رود به این معنا نیست که آن بخش به‌خصوص از مغز فقط مسئول کنترل آن مهارت خاص بوده است. متأسفانه برای دانشمندان عصب‌شناس و خوشبختانه برای ما صاحبان مغزها، رابطه‌ای بی‌نقص یک‌به‌یک بین یک مهارت ویژه و یک بخش به‌خصوص از مغز وجود ندارد.

برای درک بهتر از چگونگی پشتیبانی مغز از رفتارهای مختلف باید به یک مغز کاملاً سالم دسترسی داشته باشیم تا بتوانیم هنگامی که صاحب مغز در حال انجام فعالیت مدنظر ماست، آنچه را در عالم واقعیت رخ می‌دهد بسنجیم. فعالیت‌های مغز ترکیبی از فعالیت‌های الکتریکی و شیمیایی درون و مابین سلول‌های عصبی است. در حیوانات، یا هنگام انجام شیوه‌های خاصی از جراحی مغز روی انسان‌ها، می‌توانیم این موضوع را در مقیاس تک‌سلول عصبی مشاهده کنیم، اما در حالت کلی و در تحقیقات علوم اعصاب شناختی بحث‌شده در این کتاب، و همین‌طور دربارهٔ تغییرهای وضعیت الکتریکی سلول‌های عصبی که مسیرهای مختلف مغزی را ایجاد می‌کنند، در میدان‌های مغناطیسی کوچک مرتبط با این جریان‌های الکتریکی ناچیز، یا در ویژگی‌های خون جریان‌یافته به (یا از) مناطق پرکار مغز، فعالیت‌های مغز باید از بیرون جمجمه سنجیده شوند. با پیشرفت فناوری، انسان توانست این سیگنال‌های بیولوژیکی کوچک را تشخیص و آن را زیربنای سیستم تصویربرداری امروزی مغز قرار دهد.