کتاب نقش کارگران در پیروزی انقلاب اسلامی ایران

کتاب نقش کارگران در پیروزی انقلاب اسلامی ایران نوشته محمد رحیم عیوضی است. این کتاب کارگران را به عنوان یکی از مهم‌‌ترین عناصر پیروزی انقلاب اسلامی بررسی می‌کند.

درباره کتاب نقش کارگران در پیروزی انقلاب اسلامی ایران

حضور کارگران در جریان انقلاب که از طریق برگزاری اعتصاب، تظاهرات و... صورت گرفت، تأثیر زیادی بر اقتصاد کشور داشته است. اعتصاب آنان در صنایع، کارخانه‌ها و مراکز مختلف سبب توقف بسیاری از فعالیت‌های تولیدی و خدماتی گردید. در این میان آنچه تأثیر مهمی بر جریان پیروزی انقلاب اسلامی ایران داشت، اعتصاب کارگران صنعت نفت به درخواست رهبری انقلاب اسلامی بود که توانستند تولید نفت را متوقف و در نتیجه درآمدهای دولت از فروش نفت را به میزان بسیار زیادی کاهش دهند. همچنین از سوی دیگر دولت با تعطیلی کارخانه‌ها بر اثر اعتصاب کارگران، کمبود مواد غذایی و سوخت، اعتصاب بازارها، دانشگاه‌ها، مدارس، کارخانه‌ها و شبکه‌های حمل ونقل مواجه شد. مجموعه این اقدامات سبب شد تا با کاهش قدرت اقتصادی رژیم، جریان پیروزی انقلاب ایران با سرعت بیشتری تحت رهبری امام خمینی صورت پذیرد.

خواندن کتاب نقش کارگران در پیروزی انقلاب اسلامی ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ معاصر پیشنهاد می‌کنیم 

بخشی از کتاب نقش کارگران در پیروزی انقلاب اسلامی ایران

از جمله نیروها و طبقات اجتماعی که همراه سایر اقشار در صحنهٔ انقلاب حضور و نقش مؤثر داشته‌اند، کارگران بودند. جنبش کارگری در ایران از زمان مشروطه و پیروزی انقلاب اکتبر در روسیه شکل گرفت و با تشکیل چند اتحادیه و سندیکا شروع به فعالیت نمود. با تسلط رضاشاه فعالیت اتحادیه‌ها و سندیکاهای کارگری ممنوع شد و کارگران فعالیت خاصی در صحنهٔ سیاسی ـ اجتماعی نداشتند، اما اوج فعالیت کارگری مربوط به دوران محمدرضاشاه پهلوی است.

در این پژوهش با تأکید بر ضرورت شناخت جایگاه و نقش مؤثر کارگران به عنوان مسئلهٔ اجتماعی دورهٔ پهلوی، دوران ۳۷ سالهٔ سلطنت محمدرضاشاه پهلوی را به چهار مقطع زمانی (۱: شهریور ۱۳۲۰ ـ کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲) شبه‌دموکراسی؛ (۲. کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تا سال ۱۳۴۲) سرکوب نیروها و طبقات اجتماعی از جمله کارگران؛ (۳: از سال ۱۳۴۲ تا سال ۱۳۵۶) اجرای سیاست‌های نوسازی، اعطای برخی امتیازات به کارگران و تغییر در وضعیت آنان؛ (۴: از سال ۱۳۵۶ تا پیروزی انقلاب اسلامی ایران) تقسیم نموده و تلاش می‌کنیم ابتدا کارگران را به عنوان نیروی مؤثر اجتماعی معرفی و زیرساخت‌های فکری و جایگاه اجتماعی آنها بررسی نماییم و سپس سیاست‌های رژیم شاه را در چهار مقطع زمانی در زمینه‌های اقتصادی، فرهنگی و سیاسی در قبال کارگران ارزیابی کنیم و در نهایت به ذکر علل مخالفت کارگران با رژیم شاه و نقشی که در پیروزی انقلاب اسلامی ایران داشته‌اند، بپردازیم.

باید اشاره کرد که کتب یا منابعی در دست نیست که کارگران و نقش آنان در پیروزی انقلاب اسلامی ایران را به صورت کامل مورد مطالعه و بررسی قرار داده باشد و به تمامی جنبه‌های آن بپردازد. البته کتب و منابع موجود هر یک برخی از جنبه‌های جنبش کارگری در ایران از زمان مشروطه تا انقلاب اسلامی ایران را مورد مطالعه و بررسی قرار داده‌اند. به عنوان مثال کتاب «تحولات سیاسی اجتماعی ایران (۱۳۲۰ ـ ۱۳۵۷)، نوشتهٔ علیرضا ازغندی به بیان تحولات سیاسی اجتماعی ایران در سال‌های ۱۳۲۰ ـ ۱۳۵۷ پرداخته و در قسمتی از کتاب به بررسی و مطالعه ساختار طبقاتی و قشربندی ایران در دوران پهلوی پرداخته و نیروهای مختلف اجتماعی از قبیل مالکان بزرگ، ایلات و عشایر، روحانیون، کارگران و ... را به صورت مختصر و کوتاه مورد بررسی قرار داده است. این کتاب به بررسی نقش کارگران در انقلاب اسلامی ایران نپرداخته و به صورت مروری و کوتاه به ویژگی‌های مهم اشتغال و وضعیت کارگران در عصر پهلوی اشاره‌ای داشته است.