کتاب سرآمد جنگ ستارگان و فلسفه

سرآمد جنگ‌ ستارگان و فلسفه نوشته جیسن ایبرل و کوین دکر سومین از مجموعه‌‌کتاب‌هایی‌‌ است که به بررسی فلسفی فرهنگ عامه‌پسند می‌پردازند. در این مجموعه جنبه‌هایی گوناگون از فرهنگ معاصر مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند، مواردی چون سریال‌های تلویزیونی، فیلم‌های سینمایی (به ویژه فانتزی و انیمیشن)، ورزش، کارگردانان، موسیقی و موسیقی‌دانان معاصر، و...

هدف از انتشار این مجموعه، آن است که نشان دهد اصول فلسفی، بیرون از کلاس‌ها و حلقه‌های بحث تخصصی، چه سودی برای تبیین جهان و رفتار ما دارند و اصولا آیا می‌توانند ما را به بهترشدن سوق دهند؟ خواهیم دید که ریزه‌کاری‌های فلسفی از پس تحلیل بسیاری از جنبه‌های زندگی برمی‌آیند، به راستی برای بهره‌مندی از فلسفه تنها نباید سراغ نوشتارهای تخصصی و آکادمیک رفت.

نکته‌ی قابل توجه آن است که طبیعتاً دیدگاه فلسفه‌ی غرب در این مجموعه مورد توجه قرار می‌گیرد.

درباره کتاب سرآمد جنگ‌ ستارگان و فلسفه

 این کتاب درباره فیلم‌های جنگ ستارگان کندوکاو می‌کند و از دل آن فلسفه بیرون می‌کشد. در این کتاب می خوانید که اصولا خاستگاه این داستان بر پایه دیدگاهی فلسفی شکل گرفته و هر قصه آن پر است از نکاتی که فلسفه برای‌مان روشن می‌کند. در زمینه جنگ ستارگاتن پرسش‌های جالب و نه چندان دشوار و البته جدی فلسفی و پرسش‌های متنوع اندیشه‌ورزانه در بستر پیوند با شخصیت‌ها و رویدادهای آن طرح می‌شوند. البته این پرسش‌های فلسفی چندان هم ساده نیستند، اما نویسندگان گفتارها برای طرح و وارسی این پرسش‌ها از زبانی دقیق و در عین حال قابل‌ فهم بهره گرفته‌اند و با ارجاعات بی‌شمار به گفتگوها، رویدادها و شوخی‌های فیلم‌ها به متن جذابیت داده‌اند.

خواندن کتاب سرآمد جنگ‌ ستارگان و فلسفه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

اگر از طرفداران جنگ ستارگان هستید و اتفاقا از فلسفه هم خوشتان می‌آید حتما از کندوکاو در این رزمنامه آن هم از منظر فلسفی لذت خواهیدبرد.

جملاتی از کتاب سرآمد جنگ‌ ستارگان و فلسفه

افلاطون از ما می‌خواهد تصور کنیم روح ما سه مسیر پیش رو دارد: عقلانی، روحانی و شهوانی. وقتی ما در تعادل به سر می‌بریم، عقل بر دو وجه دیگر روح حکم می‌راند. چنین فرد متعادلی از فضیلت عدالت برخوردار است چون به‌همان ترتیب عمل می‌کند که باید: هر وجه روح کارکرد مناسب خودش را انجام می‌دهد. درست همان‌گونه که چشم مقرر است تا ببیند و دست مقرر است که بگیرد، عقل نیز مقرر است که هدایت کند و بقیه‌ی چیزها باید پیرو آن باشند. فرد خردمند کسی‌ست که عقلش بر روحش حکم می‌راند و در انجام داوری‌های شایسته کارآزموده شده است. افلاطون استدلال می‌کند که ما باید به آزادی مورد طلب سیث‌ها ظنین باشیم، چون «میل‌های سرکش و وحشی در هریک از ما آدمیان ... هست. بهترین دلیل این امر خواب‌هایی‌ست که می‌بینیم.» در عوض فرد خردمند باید به تعادلی دست یابد که طی آن امیال ضروری خود را ـ‌مانند میل به غذا، خواب و نیاز جنسی‌‌‌ ارضا می‌کند. به‌طور خلاصه فرد، از نظر اخلاقی خوب به‌زعم افلاطون همان فرد خردمند است. این فرد به‌محض این‌‌که خیر را شناخت، همیشه دست کم در تلاش برای انجام خیر است. این منجر به نتیجه‌ی تکان‌دهنده‌ای می‌شود: از نظر فرد خردمند، اعمال آگاهانه‌ی شرورانه غیر ممکن است.

افلاطون با حرکت از زمینه‌ی کوچک افراد به زمینه‌ی بزرگ‌تر دولت، می‌گوید که دولت عادلانه دولتی هدایت‌شده با این حقیقت است که «در جامعه هر کس باید تنها سرگرم یک کار باشد: کاری که با طبیعت و استعدادش سازگار است.» درباره‌ی روح یک فرد، جزء عقلانی روح برای کنترل و مهار‌کردن احساسات از کمک خشم یا قدرت اراده بهره می‌گیرد. این کار به ما اجازه می‌دهد زندگی خوب و اخلاق ی ـ‌زندگی حقیقتاً آزاد‌‌ داشته باشیم که در آن عقل‌مان ما را طی «زندگی‌ای سرشار از اهمیت، از آگاهی » هدایت می‌کند، آن نوع زندگی که سی‌دی‌یِس می‌داند آناکین خواهانش است. به طریقی مشابه، یک دولت عادلانه دولتی‌ست که در آن فرد طبیعتاً خردمند حکم می‌راند و بقیه وظیفه‌ی فردی خودشان را تحقق می‌بخشند.