کتاب استعاره ها و اشاره ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی فریبا جعفرپور + دانلود نمونه رایگان
تصویر جلد کتاب استعاره ها و اشاره ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی

کتاب استعاره ها و اشاره ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی

دسته‌بندی:
امتیاز
۲.۳از ۳ رأیخواندن نظرات

معرفی کتاب استعاره ها و اشاره ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی

استعاره‌ها و اشاره‌ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی، پژوهشی ادبی است که به بررسی استعاره‌ها، اشارات جسمانی و صور خیال در دو سبک متفاوت شعری، یعنی خراسانی و هندی می‌پردازد. فریبا جعفرپور نویسنده‌ی این کتاب و انتشارات طاهریان، ناشر آن هستند. 

درباره‌ی کتاب استعاره‌ها و اشاره‌ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی

درباره‌ی تفاوت در سبک‌های متفاوت شعر کلاسیک در دوره‌ی شعر کهن چقدر می‌دانید؟

فریبا جعفرپور در کتاب استعاره‌ها و اشاره‌ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی، ابتدا دو سبک خراسانی و هندی و شعرای مشهور این دو سبک را معرفی می‌کند. سپس از تفاوت دو سبک می‌گوید و با بررسی جایگاه اعضای بدن، تفاوت اشعار سبک خراسانی و هندی را در اشعار شاعرانی نظیر عنصری بلخی، فرخی سیستانی (نمایندگان سبک خراسانی)، بیدل دهلوی، و صائب تبریزی (نمایندگان سبک هندی) بررسی می‌کند.

کتاب استعاره‌ها و اشاره‌ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب استعاره‌ها و اشاره‌ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی برای دوست‌داران و دانشجویان رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی و علاقه‌مندان به شعر کلاسیک مناسب و خواندنی است. 

جملاتی از کتاب استعاره‌ها و اشاره‌ها جسمانی در اشعار خراسانی و هندی

در دورهٔ سبک خراسانی، دامنهٔ توصیف به منتهای وسعت خود می‌رسد و از این میان، آنچه بیشتر مورد عنایت شاعران این عصر قرار گرفته تا جائیکه از ویژگیهای سبک خراسانی محسوب شده، توجه شاعران به مظاهر مختلف طبیعت و انسان و پیوندهای میان آنها است و این امر سبب شده مضامین اخلاقی و اجتماعی، نمود کم رنگ‌تری نسبت به مظاهر طبیعت در شعر این دوره داشته باشد. در این دوره، طبیعت و انسان بسیار به هم نزدیک هستند و در اغلب تصاویر شعری شاعران این عهد، عناصر طبیعت و اندام و اعضای انسان در دو سوی یک تصویر قرار می‌گیرند، چنانکه گاه اندام و اعضای انسان به عناصر طبیعت تشبیه میشود.

معشوق شعر در این دوره کاملاً زمینی بوده جنبه‌های معنوی ندارد و بحث از خط و خال و زلف واقعی و مربوط به معشوق مجازی است. در این دوره معشوق هم مذکر است و به علت رواج مدیحه سرایی اغلب توصیفات راجع به ممدوح مرد یعنی پادشاه، وزیر و درباریان است و نمی توان گفت شاعر واقعاً عاشق است بلکه این اشعار برای خوشامد شاه سروده شده و توصیفات کلیشه ای و مشبه به‌ها تکراری و از پیش تعیین شده اند که با اغراق نیز همراه است.

نظری برای کتاب ثبت نشده است