کتاب افسانه‌ی دریا

«افسانه ی دریا» یکی دیگر از آثار داستانی منتشر نشده شادروان اکبر رادی و از مجموعه «پیش از روزنه آبی» است که به همت نشر خاموش و با همکاری همسر ایشان، حمیده‌بانو عنقا منتشر شده است. نوشته‌های منتشر نشده رادی به سال‌های پایانی دهه ۱۳۳۰ تعلق دارند. زمانی که او هنوز جوان بود. خوانش این متون به دوستداران او کمک خواهد کرد تا بدانند که او چه سیری را در رسیدن به نثر و الگوی پختهٔ خود در نوشتن پیموده است و به این یقین برسند که رادی هم (مانند سایر اصحاب نام‌آور قلم) یک‌شبه و در نگارش نخست خود، به جایگاه فعلی اش نرسیده و پشتوانه‌ای محکم از پشتکار و تلاش در ورای نوشته‌های نمایشی او وجود دارد. «آسمان در حسرتی گنگ به خواب می‌رفت. ستارهٔ غریبی رنگ می‌گرفت. خستگی دردناکی مرا گرفته بود. تنم درد می‌کرد. مانند آهوی زخم خورده گام برمی‌داشتم. توقع من نیز به همان اندازه رقت‌انگیز بود. گاهی که جلوی چراغ دکانی به یک قیافه خیره می‌شدم. به‌نظر می‌آمد سنگ خارائی بود که رویش خطوطی حک کنند. گرسنه بودم. گوئی کسی روده‌هایم را در مشت می‌فشرد. لحظه‌ای ایستادم. خم شدم تا نیروی گرسنگی را خنثی کنم. نمی‌دانم چرا به آن نگاه کردم. در این حال اگر پاسبانی متوجه من می‌شد، گمان می‌کرد در دل آرزوی رگباری را می‌کنم. و آن‌وقت سوءظنی را که ساک پشتم در او به‌وجود آورده بود، برطرف می‌شد و احساس همدردی در خودش می‌دید.... فوری فکری به‌خاطرم رسید. به‌دنبال پاسبانی می‌گشتم. پیدایش کردم. عاجزانه چشم به آسمان دوختم. جلو آمد. «مسافری؟» نمی‌ارزید حرف بزنم. چون سرم خودبه‌خود پائین آمده بود. دست روی شانه‌ام گذاشت و گفت: «برویم.»»