کتاب روشنایی های مبهم

کتاب روشنایی‌های مبهم (مجموعه شعر) سروده‌ی عصمت خویینی قزلجه، تجربه‌های تنهایی، مادری، دلتنگی و گذر عمر را در تصویرهایی از طبیعت بیان می‌کند. ماهی، برکه، درخت، باد و آفتاب در این شعرها تنها اجزای منظره نیستند؛ هرکدام نشانی از ترس، آرزو، خاطره یا میل به زیستن دارند. نشر خاموش این مجموعه را منتشر کرده است. کشمکش میان روشنایی و تاریکی، از تصویرهای تکرارشونده‌ی شعرهاست؛ گاهی اندوه بر منظره سایه می‌اندازد و گاهی نشانه‌ای از رویش، سکوت را می‌شکند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب روشنایی های مبهم

کتاب روشنایی‌های مبهم مجموعه‌ای از شعرهای عصمت خویینی قزلجه است که تجربه‌های شخصی را به پرسش‌هایی درباره‌ی بودن، فراموشی و ناپایداری زندگی پیوند می‌زند. شعرها اغلب از یک تصویر آغاز می‌شوند: ماهی در برکه، درختی در سایه، پنجره‌ای رو به افق یا مادری میان کارهای خانه. تصویرها به‌تدریج حالتی درونی پیدا می‌کنند و جای نگرانی‌ها و آرزوهای گوینده می‌نشینند. طبیعت در این مجموعه حضوری گسترده دارد، اما همیشه آرامش‌بخش نیست؛ باد می‌تواند ویرانگر باشد، باغ می‌تواند ملال را نشان دهد و آب می‌تواند یادآور اسارت یا آزادی شود. عنوان‌هایی چون ماهی تنها، کودکی، مادر بودن، سایه و سکوت و تصویر مادرم در پاییز، بخشی از گستره‌ی موضوعی این مجموعه را نشان می‌دهند. سطرهای کوتاه، تکرار بعضی عبارت‌ها و خطاب به چهره‌های غایب، حرکت بسیاری از شعرها را شکل داده‌اند. گوینده گاهی خاطره‌ای را احضار می‌کند و گاهی از دل یک منظره، سؤالی درباره‌ی سرنوشت خود بیرون می‌کشد. شعرها به‌جای شرح مفصل رویدادها، بر لحظه‌ها و تأثیر عاطفی تصویرها مکث دارند.
کتاب روشنایی‌های مبهم در کنار اندوه و حس ازدست‌دادن، میل به بازگشت، رشد و روشنایی را نیز حفظ کرده است. شعر کودکی، اشتیاق به تجربه‌های کوچک گذشته را از میان بوها، صداها و اشیای آشنا بیرون می‌آورد. شعر مادر بودن، دگرگونی رابطه‌ی مادر با خود و جهان را در امتداد رشد فرزند نشان می‌دهد. حضور زنانه‌ی گوینده در سایه و سکوت نیز آشکار است؛ زیستن و عشق‌ورزیدن در سکوت، بخشی از تجربه‌ای است که شعر پیش چشم می‌گذارد. رنگ‌ها در این مجموعه نقش چشمگیری دارند؛ نقره‌ای، طلایی، آبی و خاکستری به منظره‌ها کیفیت عاطفی می‌دهند. تقابل‌هایی مانند آب و سراب، سایه و نور یا برکه و دریا نیز قطعیت دریافت انسان از جهان را زیر سؤال می‌برند. شعر آذربایجان، احساس تعلق به سرزمین را وارد مجموعه می‌کند. این تنوع، دامنه‌ی شعرها را از خلوت شخصی تا خاطره‌ی مکان و پیوندهای انسانی گسترش داده است.

چرا باید کتاب روشنایی های مبهم را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب روشنایی‌های مبهم را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• تصویرهای طبیعت، احساس‌هایی مانند تنهایی، تردید و اشتیاق را به منظره‌ها و اشیای ملموس پیوند می‌دهند.
• شعرهای مربوط به مادر و فرزند، دو سوی تجربه‌ی مادری و خاطره‌ی مادر را نشان می‌دهند.
• تقابل روشنایی و تاریکی، زمینه‌ای برای تأمل درباره‌ی فراموشی، مرگ و ادامه‌ی زندگی فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب روشنایی‌های مبهم به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر فارسی که تصویرهای طبیعت و سطرهای کوتاه را می‌پسندند.
• خوانندگانی که به مضمون‌های مادری، خاطره‌ی کودکی و فقدان علاقه دارند.
• کسانی که شعرهایی درباره‌ی گذر عمر و پرسش از معنای بودن می‌خوانند.