کتاب قلب قرآن

کتاب «قلب قرآن» یکی از آن کتاب‌هایی است که باید خواندش. چه مذهبی باشید و چه نباشید، خواندن این کتاب برایتان جذاب خواهد بود چون از معدود کتاب‌ها درباره قرآن است که چنین روشنگرانه و روشنفکرانه و عرفانی نوشته شده است.

صدیق قطبی نگاه لطیفی به دین دارد و در این کتاب هم مانند آثار دیگرش همچون «دینداری خوب» همان حس خوب و نگاه لطیف را می‌بینید.

او از قلب قرآن معناهای زیادی بیرون می‌کشد. مراقبت اخلاقی، دریافتن نشانه‌های الهی، داشتن اصالت و خوداندیشی، ایمان، مسئولیت‌های اساسی انسانی، فراموش نکردن خود، متوقف نشدن در گذشته، دوست داشتن و مقدم شمردن دیگران، رجوع به قلب در تنگناها، کوشش و تلاش تا رسیدن به مطلوب و مضامین زیبای دیگر در کنار نگاه زیباتر.

این کتاب و کتاب‌های دیگر صدیق قطبی را در طاقچه از دست ندهید و حتما شروع به خواندنشان کنید. چون هم حال خوبی می‌دهند و هم نگاه خوبی.

بخشی از کتاب:

«همهٔ «زیرکی» نوع بشر معطوف یک چیز است، معطوف اینکه بتوانند بی‌مسئولیت زندگی کنند. اهمیّت روحانیون برای جامعه باید در این باشد که هر کاری در توان دارند بکنند تا هرکسی را الی‌الابد مسؤول هر ساعتی از زندگی کنند که زیسته است، حتی درخُردترین کارها، چون مسیحیت همین است. اما امروز اهمیت روحانیون برای جامعه در این است که ضامن ریاکاری باشد تا جامعه بتواند همهٔ مسئولیت را از دوش خود به دوش «کشیشان» بیندازد.»

قرآن به ما می‌گوید نمی‌توانیم از مسؤولیت و پاسخ‌گویی در رابطه با انتخاب‌ها و باورهایمان و راهی که انتخاب کرده‌ایم، به این بهانه و توجیه که به دیگرانی اقتدا کرده‌ایم و یا به رسم و شیوهٔ رایج عمل کرده‌ایم، فرار کنیم. جبر محیطی و فشارهای شرایط بیرونی، مگر اینکه به حد سلب کامل آزادی و اختیار فرد بینجامد، مسؤولیت بنیادین ما را از میان نمی‌برد:

«إِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکةُ ظَالِمِی أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِیمَ کنْتُمْ قَالُوا کنَّا مُسْتَضْعَفِینَ فِی الأرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَکنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِیهَا»

(نساء/۹۷)