کتاب دینداری خوب

«دین بیش از آنکه دانش باشد، بینش است. بیش از آنکه آرا و اقوال باشد، روحیات و احوال است. بیش از آنکه شناخت‌های تازه باشد، احوال تازه است.» کتاب «دینداری خوب» نوشته صدیق قطبی یک کتاب متفاوت درباره دینداری است. قطبی در این اثر به دینداری به عنوان روزنه‌ای رو به افق‌های تاره نگاه می‌کند، نه بستن دریچه‌ای که ما را از چیزی محروم کند. او می‌گوید دین مثل پنجره‌ای است که آن را باز می‌کنیم بدون این که مجبور باشیم پنجره‌های دیگر را ببندیم و خود را از مناظر زیبای پشت آنها محروم کنیم. «وقتی سراغ دین می‌رویم به قصد کشف و گشایش دریچه‌های تازه برویم و نه بستن و قفل کردن پنجره‌های دیگر. خیلی‌ها از دین، دیوار می‌سازند؛ اما چه بهتر است که از دین، دریچه بسازیم. بستگی به خواست شما دارد. اگر دین را به‌مثابه روزنه ببینیم، خودمان را از روزنه‌های دیگری همچون هنر و فلسفه مستغنی نخواهیم دید.» او در این کتاب شما را با دنیای دینداری آشناتر می‌کند و شاید خیلی‌ها را با دین آشتی دهد. زیرا پذیرش دین را به معنای نفی، رد یا بی‌نیازی از فلسفه و هنر و علوم دیگر معرفی نمی‌کند، بلکه در کنار آنها به دین می پردازد: «آغشته به فلسفه و هنر که شدی، اگر دیندار بمانی، دینداری‌ات به جهت ورزه‌های فلسفی تو، تا حدّ ممکن خردمندانه، خرافه‌گریز و تجربه‌گرا خواهد بود، و از جهت هنردوستی و زیبایی‌جویی‌ات، تا حدّ ممکن جمال‌شناسانه، عُرفایی و آمیخته با آشتی و دوستی؛ و مجموعاً دینداری برای تو می‌شود رهیافتی معنابخش، به‌منظور تجربهٔ ابعاد دیگری از هستی. بالا رفتن؛ یا اگرنه، پهنا گرفتن. فلسفه و هنر دین تو را، تا جای ممکن، خردمندانه، انسان‌مدار و زیباآیین خواهند کرد. فلسفه و هنر پادزهرهای فرهنگیِ بنیادگرایی و خشونت‌گستری دینی هستند.» صدیق قطبی در این کتاب جذاب نگاهی نو به دینداری و دینداری خوب دارد. نگاهی لطیف و مولوی‌وار که شما را در دنیای زیبایش غرق می‌کند تا به بینشی تازه و کمال‌یافته از دین برسید و در دانسته‌ها و آنچه تابه‌حال از دین ودینداری فهمیده‌اید تجدیدنظر کنید.