کتاب غمی که بر جان نشست

کتاب غمی که بر جان نشست نوشته‌ی سی. اس. لوئیس با ترجمه‌ی اصلان قودجانی روایتی شخصی از مواجهه‌ی نویسنده با سوگ همسرش و تکان‌خوردن ایمان او در دل این فقدان است. نشر اریش آن را منتشر کرده است و متن حاضر بر پایه‌ی یادداشت‌هایی شکل گرفته که لوئیس در اوج اندوه و پرسش‌هایش درباره‌ی خدا، مرگ، عشق و معنای رنج نوشته است. ساختار کتاب شامل پیشگفتار، مقدمه و سه فصل است و مترجم در حاشیه‌ها توضیحاتی برای برخی ارجاعات و اصطلاحات آورده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب غمی که بر جان نشست

کتاب غمی که بر جان نشست مجموعه‌ای از یادداشت‌های سی. اس. لوئیس در روزها و ماه‌های پس از مرگ همسرش جوی دیویدمن است که ابتدا با نام مستعار منتشر شده و بعدتر با نام اصلی نویسنده شناخته شده است. در پیشگفتار، مادلین لنگل از تجربه‌ی شخصی سوگ خود و نسبتش با متن لوئیس می‌گوید و نشان می‌دهد که هر اندوهی یگانه است اما در لایه‌هایی عمیق با اندوه دیگران خویشاوندی دارد. در همان‌جا به این نکته پرداخته شده که لوئیس پیش‌تر در کتاب مسئله درد از رنج نوشته بود اما هیچ‌یک از آن تأملات نظری او را برای ضربه‌ی مرگ همسر آماده نکرده بود. در مقدمه‌ی کتاب غمی که بر جان نشست داگلاس گرشام، پسر جوی، از رابطه‌ی مادرش و لوئیس، مسیر آشنایی آن‌ها، تفاوت‌های طبقاتی و فرهنگی‌شان و نیز شدت عشق میانشان می‌گوید تا خواننده بفهمد سوگی که در یادداشت‌ها دیده می‌شود بر چه پیوندی بنا شده است. او توضیح داده است که این نوشته‌ها ابتدا برای انتشار نوشته نشده بود و لوئیس فقط برای یافتن معنا در میان آشوب ذهنی و عاطفی خود آن‌ها را ثبت کرده است. در ادامه‌ی کتاب غمی که بر جان نشست سه فصل اصلی می‌آید که در آن‌ها لوئیس از تجربه‌ی بدنی و روانی غم، شباهت آن به ترس، کاهلی و بی‌انگیزگی، تغییر رابطه‌اش با خاطره‌ی همسر، و مهم‌تر از همه، از تلاطم ایمانش سخن گفته است. او از دری بسته‌ای می‌نویسد که هنگام دعا احساس می‌کند، از خشم و گلایه‌اش نسبت به خدا، از ترسش از تبدیل‌شدن تصویر همسر به عروسکی ذهنی و از تلاشش برای بازشناختن واقعیت او فراتر از خاطره. در حاشیه‌ی این تأملات، پرسش‌هایی درباره‌ی مرگ، زندگی پس از مرگ، دعا برای درگذشتگان و معنای «تسلا» در سنت مسیحی طرح شده است.

خلاصه کتاب غمی که بر جان نشست

کتاب غمی که بر جان نشست یادداشت‌های پی‌درپی سی. اس. لوئیس است در میانه‌ی سوگ همسرش؛ یادداشت‌هایی که از سطح توصیف احساسات عبور کرده و به پرسش‌های بنیادی درباره‌ی خدا، رنج و عشق می‌رسد. لوئیس ابتدا از تجربه‌ی جسمانی غم می‌گوید که چقدر به ترس شبیه است؛ از دل‌پیچه، بی‌قراری، کاهلی و ناتوانی در انجام کارهای ساده. سپس به این می‌رسد که اندوه چگونه تصویر همسر را در ذهن او تحریف می‌کند و خطر تبدیل‌شدن او به «عروسک خاطره» را توضیح می‌دهد. در بخش‌های دیگر کتاب غمی که بر جان نشست نویسنده ایمان خود را زیر ذره‌بین می‌گذارد: از دری بسته سخن می‌گوید که هنگام دعا احساس می‌کند، از این هراس که شاید خدا نه غایب بلکه حاضر اما ترسناک باشد، و از این سؤال که «تسلا» در ایمان مسیحی واقعاً چه معنایی دارد. او درباره‌ی دعا برای مردگان، جایگاه احتمالی آن‌ها، نسبت زمان ما با «زمان» آن‌ها و این‌که آیا مرگ واقعاً «بی‌اهمیت» است یا نه، تأمل کرده است. در پایان مسیر یادداشت‌ها، لحن او از آشوب و خشم به نوعی پذیرش پخته‌تر و فهم تازه‌ای از پیوند عشق، فقدان و رشد درونی نزدیک می‌شود.

چرا باید کتاب غمی که بر جان نشست را بخوانیم؟

این کتاب فرصتی است برای دیدن سوگ از درون ذهن کسی که هم اهل تفکر است و هم صادقانه از تردیدها و خشم‌هایش نمی‌گذرد. خواننده در غمی که بر جان نشست با توصیف‌های دقیق از تجربه‌ی اندوه، و نیز با پرسش‌های عمیق درباره‌ی خدا، مرگ و معنای تسلا روبه‌رو می‌شود که می‌تواند به فهم و نام‌گذاری احساسات شخصی کمک کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که سوگ را تجربه کرده‌اند یا در کنار داغ‌دیدگان هستند، به علاقه‌مندان نوشته‌های سی. اس. لوئیس، و به کسانی که درگیر پرسش‌هایی درباره‌ی رنج، ایمان، مرگ و معنای ادامه‌دادن زندگی پس از فقدان‌اند.