کتاب جامعه شناسی و رنج هایش

جامعه‌شناسی یکی از مهم‌ترین رشته‌های علوم اجتماعی، در کشور ما همیشه با چالش‌های اساسی روبه‌رو بوده‌است. برخی سخن از ناکارآمدی این علم می‌گویند، برخی آن را دچار مشکلات ساختاری و سازمانی می‌دانند و عده‌ای هم از پایان آن حرف می‌زنند. این مسایل موجب شده تا درک درستی از مشکلات این علم و نحوه رفع آنها وجود نداشته‌باشد؛ درحالی‌که اثرگذاری این علم در درک تحولات اجتماعی و سامان‌دهی آنها ثابت شده‌است. کتاب حاضر مجموعه‌ای از رنج‌های علم جامعه‌شناسی در ایران است. رنج‌هایی که شاید تا کنون کسی آنها را نشناخته و در صدد درمان آنها برنیامده‌ است. در این کتاب به چهار نوع رنج اشاره شده‌ است. رنج اول «رنج‌های خودی و خویشی» که می‌توان آن‌ها را نزدیک به «رنج‌های هویتی» دانست. رنج‌هایی که به واسطهٔ نیروهای خودی و در درون جامعه‌شناسی ایجاد شده و کمتر تلاشی برای رفع آن‌ها صورت گرفته و بقای این رنج‌ها زمینه‌ساز بروز رنج بزرگ‌تری به نام «رنج هویتی» شده‌است. دستهٔ دوم رنج‌های جامعه‌شناسی که از بقیه عمیق‌تر است به نوع رابطه‌اش با دیگران (اعم از خودی و بیگانگان) مربوط می‌باشد. رنج از رابطهٔ نامناسب با فلسفه، روان‌شناسی، الهیات و رابطهٔ کم با تاریخ، جغرافیا، مردم‌شناسی، ادبیات، اقتصاد و علوم سیاسی و رنج از دست دادن هم‌گرایی درونی است. سوم، رنج‌هایی است که از حضور بدلی نظام‌های مفهومی و نظری بر پیکر جامعه‌شناسی وارد شد. رنجی ناشی از همسان‌انگاری نظام‌های مفهومی با نظریه‌های جامعه‌شناسانه که بر پیکر نحیف جامعه‌شناسی وارد شده‌است. و رنج چهارم، رنج روشی است. این نوع رنج از قدیم وجود داشته و امروز به سرطانی برای جامعه‌شناسی تبدیل شده‌است. خواندن این اثر دکتر تقی آزاد ارمکی برای تمامی علاقه‌مندان به جامعه‌شناسی، صاحب‌نظران این حوزه و تمامی کسانی که دغدغه این علم را دارند مفید خواهدبود.