کتاب فلسفه و امید اجتماعی

کتاب فلسفه و امید اجتماعی (Philosophy and Social Hope)، نوشته‌ ریچارد ررتی و ترجمه عبدالحسین آذرنگ و نگار نادری، به رابطه‌ی میان اندیشه‌ی فلسفی، عدالت اجتماعی و آرزوی ساختن جامعه‌ای بهتر می‌پردازد و نشر نی آن را منتشر کرده است. ررتی در این مجموعه مقاله‌ها و سخنرانی‌ها، می‌پرسد که برای دفاع از مردم‌سالاری و برابری، تا چه اندازه به حقیقت‌های ثابت و تغییرناپذیر نیاز داریم. او با تکیه بر پراگماتیسم و اندیشه‌های جان دیویی، بر اهمیت اعتماد، همکاری و تلاش جمعی برای بهبود زندگی انسان‌ها تأکید می‌کند. تجربه‌های شخصی نویسنده نیز به درک بهتر دیدگاه‌های فلسفی و اجتماعی او کمک می‌کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب فلسفه و امید اجتماعی اثر ریچارد ررتی

کتاب فلسفه و امید اجتماعی مجموعه‌ای از مقاله‌ها و سخنرانی‌های ریچارد ررتی درباره‌ی فلسفه، فرهنگ و سیاست است. او با تأکید بر پراگماتیسم، اندیشه‌ها را در ارتباط با نیازها و هدف‌های انسانی بررسی می‌کند و می‌پرسد که باورها و مفاهیم فلسفی چه نقشی در بهبود زندگی اجتماعی دارند. او از اندیشه‌های جان دیویی تأثیر گرفته و به نقد دوگانه‌های فلسفی مانند ذهن و عین و نمود و واقعیت می‌پردازد.

کتاب فلسفه و امید اجتماعی در پنج بخش تنظیم شده است و از زندگی‌نامه‌ی خودنوشت نویسنده و شرح کشاکش میان علاقه‌های شخصی و تعهد به عدالت اجتماعی آغاز می‌شود و به موضوع‌هایی چون فلسفه‌ی حقوق، ادبیات، دین، علم و سیاست می‌رسد. ریچارد ررتی همچنین به مردم‌سالاری، برابری و امکان اصلاح جامعه می‌پردازد و توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان برای آزادی و کاهش رنج انسان‌ها تلاش کرد، بی‌آنکه رسیدن به آینده‌ای بهتر را قطعی دانست. این کتاب با پیوندزدن بحث‌های فلسفی به تجربه‌های شخصی و مسائل اجتماعی، تصویری از دیدگاه ررتی درباره‌ی امید و همکاری جمعی ارائه می‌دهد.

خلاصه کتاب فلسفه و امید اجتماعی

ریچارد ررتی در کتاب فلسفه و امید اجتماعی، معرفت و اندیشه را ابزارهایی برای بهبود زندگی انسان‌ها معرفی می‌کند. از نظر او، باورها را باید در ارتباط با نیازها و هدف‌های انسانی سنجید. او معتقد است برای مبارزه با بی‌عدالتی و گسترش برابری، نیازی به تکیه بر حقیقت‌های بیرون از تاریخ نداریم و کاهش رنج و فراهم‌کردن فرصت‌های بهتر برای زندگی می‌تواند هدف‌ مشترک انسان‌ها باشد. در نگاه ررتی، امید اجتماعی به معنای اطمینان از رسیدن به آینده‌ای آرمانی نیست، بلکه به معنای تلاش و همکاری برای ساختن جامعه‌ای آزادتر و عادلانه‌تر است.

چرا باید کتاب فلسفه و امید اجتماعی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب فلسفه و امید اجتماعی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• مطالعه‌ی این کتاب فرصتی برای آشنایی با دیدگاه ریچارد ررتی درباره‌ی پراگماتیسم، اخلاق و مردم‌سالاری فراهم می‌کند.
• این اثر پیوند اندیشه‌ی فلسفی با عدالت اجتماعی، آزادی و مردم‌سالاری را روشن می‌کند.
• این کتاب تأثیر تجربه‌های شخصی ررتی بر شکل‌گیری اندیشه‌ی فلسفی و اجتماعی او را نشان می‌دهد.

خواندن کتاب فلسفه و امید اجتماعی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب فلسفه و امید اجتماعی به گروه‌های زیر پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به فلسفه‌ی معاصر و مکتب پراگماتیسم.
• خوانندگانی که به رابطه‌ی فلسفه، اخلاق و سیاست علاقه دارند.
• دانشجویان فلسفه و علوم سیاسی و علاقه‌مندان به اندیشه‌های ریچارد ررتی.
• کسانی که می‌خواهند کتابی درباره‌ی مبانی عدالت اجتماعی و نقش امید در تغییر جامعه بخوانند.

درباره ریچارد ررتی

ریچارد ررتی (Richard Rorty) (۱۹۳۱‌ـ‌۲۰۰۷) فیلسوف، تاریخ‌نگار اندیشه و روشنفکر آمریکایی بود. او در دانشگاه شیکاگو و دانشگاه ییل تحصیل کرد و در دانشگاه پرینستون، دانشگاه ویرجینیا و دانشگاه استنفورد تدریس کرد.

ررتی شناخت را امری زبانی می‌دانست و معتقد بود که درک ما از جهان در چهارچوب زبان شکل می‌گیرد. از نظر او، واژگان و زبان‌هایی که انسان‌ها به کار می‌برند، ساخته‌ی تاریخ‌ هستند و در گذر زمان تغییر می‌کنند، بنابراین برداشت ما از حقیقت نیز در بستر تاریخی و زبانی شکل می‌گیرد. بااین‌حال، او تأکید می‌کرد که آگاهی از تاریخی‌بودن باورها به معنای بی‌ارزش‌شدن آن‌ها نیست؛ انسان‌ها همچنان می‌توانند به باورهای خود پایبند بمانند، بر اساس آن‌ها عمل کنند و حتی زندگی‌شان را در راه دفاع از آن‌ها به خطر بیندازند.

«کشورشدنِ کشور»، «مقدمه‌ی چرخش زبانی»، «پیشامد، بازی و همبستگی»، «اخلاقی برای امروز» و «فلسفه و آینه‌ی طبیعت» دیگر کتاب‌های ترجمه‌شده از ررتی به فارسی هستند.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

ریچارد ررتی در طول فعالیت علمی خود جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۳ موفق به دریافت کمک‌هزینه‌ی گوگنهایم شد و در سال ۱۹۸۱ بورسیه‌ی مک‌آرتور را دریافت کرد. در سال ۱۹۸۳ به عضویت آکادمی هنرها و علوم آمریکا و در سال ۲۰۰۵ به عضویت انجمن فلسفی آمریکا درآمد. ررتی در سال ۲۰۰۷ نیز مدال توماس جفرسون را از انجمن فلسفی آمریکا دریافت کرد؛ جایزه‌ای که به‌پاس دستاوردهای برجسته در هنر، علوم انسانی و علوم اجتماعی اعطا می‌شود.

بخشی از کتاب فلسفه و امید اجتماعی

«اين مدعا که «پراگماتيسم از پس ِ توضيح مطلقيت حقيقت» برنمی‌آيد، دو خواست را با هم خلط می‌کند: خواست تبيين نسبت ميان جهان و مدعاهای ما در خصوص داشتن اعتقادات صادق، و خواست اختصاصا معرفت‌شناختی يا برای يقين موجود يا برای راهی که وصول آن به حقيقت، تضمين شده باشد، حتی اگر که در آينده بی‌نهايت دور باشد. خواست نخست، با گفتن اينکه اعتقادات ما توسط جهان تصديق شده است، و با شيوه‌ای که امور هست تناظر دارد، علی‌الرسم برآورده می‌شود. ديويدسن منکر هر دو مدعاست. او و ديويی هم‌عقيده‌اند که بايد از اين انديشه که معرفت به‌مثابه تلاش در راه بازنمودن واقعيت است، دست برداريم. افزون بر اين، بايد پژوهش را به‌منزله راه کاربرد واقعيت در نظر بگيريم. بنابراين، نسبت ميان مدعای صدق و ساير جهان، بيشتر علّی است تا بازنمودی. اين، سبب می‌شود که عقيده اختيار کنيم، و به پايبندی به اعتقاداتی که ثابت می‌شود راهنماهای مطمئنی برای رسيدن به آن چيزهايی است که می‌خواهيم، ادامه دهيم. گودمن حق دارد که می‌گويد هستی جهان را يک شيوه نيست، و بنابراين برای بازنمايی دقيق جهان يک شيوه وجود ندارد. بلکه برای عمل کردن به گونه‌ای که اميدهای بشر به سعادت تحقق يابد، چند راه هست. حصول به چنين سعادتی چيزی متمايز از حصول به عقيده موجه نيست؛ بلکه دومی مورد خاصی از اولی است.»