کتاب گوادالاخارا

کتاب گوادالاخارا (Guadalajara) نوشته کیم مونسو و مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه درباره‌ی رسم‌های پذیرفته‌شده، اعتماد، قدرت و گرفتاری‌هایی است که انسان برای خودش می‌سازد. یک دورهمی فامیلی، خاطره‌ی یک قهرمانی یا بیدارشدن از خواب می‌تواند آغاز موقعیتی باشد که معنای امر طبیعی را زیر سؤال می‌برد. پژمان طهرانیان ترجمه این کتاب را بر عهده داشته و نشر نی آن را منتشر کرده است. نویسنده گاه به‌سراغ ماجراهایی آشنا رفته است تا پرسش‌هایی تازه را مطرح کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گوادالاخارا اثر کیم مونسو

کتاب گوادالاخارا یک مجموعه داستان کوتاه به قلم کیم مونسو است که موقعیت‌های نامعمول را در کنار جزئیات آشنای زندگی قرار می‌دهد. مهمانی، مدرسه، کارگاه نجاری، میخانه و خانه در این کتاب مکان‌هایی هستند که اتفاقی غیرمنتظره نظم ظاهری آن‌ها را بر هم می‌زند. شخصیت‌ها اغلب به چیزی اطمینان دارند که داستان‌ها پایه‌هایشان را متزلزل کرده‌اند؛ درستی یک سنت، اعتبار یک خاطره، کارآمدی یک نقشه یا معنای عدالت. شخصیت‌ها برای رفتارهای نگران‌کننده‌ی خود دلیل می‌آورند و گاه همین دلیل‌ها وضعیت را هراس‌آورتر می‌کند.

طنز تلخ مجموعه داستان گوادالاخارا از فاصله‌ی میان برداشت شخصیت‌ها و پیامد رفتارشان شکل می‌گیرد. خشونت نیز همیشه چهره‌ای آشکار و بیگانه ندارد؛ گاهی در دل مراقبت، تعلق و وفاداری جا خوش کرده است. داستان‌های حاضر معمولاً نشانی تاریخی و جغرافیایی دقیقی ندارند. کتاب گوادالاخارا در ترجمه‌ی فارسی شامل ۱۳ داستان است. مترجم در مقدمه توضیح داده است که دو داستان از مجموعه‌ی اصلی کنار گذاشته شده و داستان تب از مجموعه‌ای دیگر در این اثر جای گرفته است.

بخشی از داستان‌های حاضر بازخوانی قصه‌ها و شخصیت‌های شناخته‌شده‌اند؛ پشت دروازه‌های تروا، آزادی‌های سوئیسی، گرگور و تشنه و گشنه‌ی عدالت از این دسته‌اند. مقدمه‌های مترجم، پیش از این چهار داستان، زمینه‌ی آشنایی با منابع اولیه را فراهم کرده‌اند. کیم مونسو در این بازخوانی‌ها به‌جای تکرار شکوه قهرمانان، توجه را به بدن آسیب‌پذیر، ترس، انتظار و تردید می‌برد.

بخش دیگری از مجموعه داستان گوادالاخارا مناسبات روزمره را دستمایه قرار داده‌اند و نشان می‌دهند که پذیرش جمعی چگونه می‌تواند جای پرسش‌کردن را بگیرد. این داستان‌ها جزئیاتی مانند یک ساز، یک سیب یا ابزارهای کار را نیز در بر گرفته‌اند. خواندن این کتاب با پرسشی درباره‌ی فاصله‌ی نیت و عمل همراه است.

خلاصه کتاب گوادالاخارا

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از برخی داستان‌ها را فاش می‌کند!

آرماند، پسربچه‌ی داستان زندگی خانوادگی، در جمع خویشاوندانی بزرگ می‌شود که رسمی هراس‌آور را نشانه‌ی ورود به بزرگسالی می‌دانند. آشنایی او با بچه‌های مدرسه طبیعی‌بودن این رسم را برایش زیر سؤال می‌برد. داستان پشت دروازه‌های تروا، جنگجویان پنهان‌شده در اسب چوبی را درگیر انتظاری می‌کند که با نقشه‌ی پیروزمندانه‌شان سازگار نیست. داستان آزادی‌های سوئیسی، ماجرای ویلیام تل را از دریچه‌ی اعتماد میان پدر و پسر بازمی‌خواند. داستان گرگور با تبدیل‌شدن یک سوسک به پسری چاق آغاز می‌شود. کتاب گوادالاخارا در کنار این موقعیت‌ها از مردی دروغگو و عدالت‌خواهیِ رابین هود هم قصه می‌سازد؛ شخصیت‌هایی که باورها و خواسته‌هایشان در برخورد با واقعیت آزموده می‌شود.

چرا باید کتاب گوادالاخارا را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب گوادالاخارا را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• بازخوانی اسطوره‌ها و قصه‌های آشنا، پرسش‌های پنهان پشت مفهوم قهرمانی را آشکار می‌کند.
• طنز تلخ داستان‌های حاضر زمینه‌ی فکرکردن به عادی‌شدن خشونت در جمع را فراهم می‌کند.
• تغییر زاویه‌ی دید در داستان‌ها برداشت‌های تثبیت‌شده از اعتماد، تعلق و عدالت را به چالش می‌کشد.
• موقعیت‌های نامعمول داستان‌های حاضر تعارض میان خواسته‌ی شخصی و پذیرش دیگران را ملموس می‌کند.

خواندن کتاب گوادالاخارا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب گوادالاخارا به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دوستداران آثار داستانی قرن ۲۰ کاتالانی و قالب داستان کوتاه با طنز تلخ.
• خوانندگانی که بازخوانی متفاوت افسانه‌ها و اسطوره‌ها را دنبال می‌کنند.
• دوستداران داستان‌هایی درباره‌ی فشار جمع، سنت و مناسبات قدرت.
• مخاطبانی که از موقعیت‌های نامعمول و پرسش‌های اخلاقی در ادبیات داستانی استقبال می‌کنند.

درباره کیم مونسو

کیم مونسو (Quim Monzó) زاده‌ی ۱۵ مارس ۱۹۵۲ در بارسلونا، نویسنده‌ی معاصر اسپانیایی، روزنامه‌نگار، طنزپرداز و مترجم برجسته‌ی زبان کاتالان است. نیویورک تایمز او را نویسنده‌ای قهار با تخیلی سوررئالیستی و ایندیپندنت او را بزرگ‌ترین نویسنده‌ی زنده‌ی کاتالان‌زبان معرفی کرده‌اند. کیم مونسو که در اوایل دهه‌ی ۱۹۷۰ به‌عنوان گزارشگر جنگی در ویتنام، کامبوج، ایرلند شمالی و شرق آفریقا فعالیت می‌کرد، عضو گروه ادبی Ofèlia Dracs بوده و داستان‌هایش با طنز، طعنه، آگاهی از فرهنگ پاپ و بررسی حصارهای مدور خودساخته‌ی انسانی شناخته شده است.

ازجمله آثار و فعالیت‌های کیم مونسو می‌توان به نگارش سخنرانی افتتاحیه به سبک داستان کوتاه در نمایشگاه کتاب فرانکفورت (۲۰۰۷)، همکاری در نوشتن فیلم‌نامه‌ی فیلم Jamón, jamón، ترجمه‌ی آثار از نویسندگانی همچون سلینجر، همینگوی، کاپوتی، ری برادبری و مری شلی و نیز انتشار مجموعه‌ مقاله‌ای درباره‌ی نیویورکِ پس از ۱۱ سپتامبر اشاره کرد.

از آثار کیم مونسو می‌توان به کتاب‌های «گوادالاخارا»، «زخم»، «بهترین جهان» و «‏‫چرا اینجا همه چی اینجوریه؟‮‬» اشاره کرد.

جوایز و افتخارات کتاب گوادالاخارا و نویسنده

کیم مونسو که مبتلا به نشانگان تورِت است، جوایز معتبر فراوانی ازجمله جایزه‌ی ملی ادبیات کاتالان، جایزه‌ی شهر بارسلونا و چندین جایزه‌ی Serra d'Or را برای رمان‌ها و مجموعه‌ داستان‌های کوتاه خویش از جمله «Guadalajara»، «El perquè de tot plegat = گوادالاخارا» و «Mil cretins» دریافت کرده است.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب و نویسنده

پابلیشرز ویکلی (Publishers Weekly): کیم مونسو، با نثری آراسته و شسته‌ورفته، داستان‌های خوشایندی را ارائه کرده است که مو را بر تن خواننده سیخ می‌کنند. این مجموعه داستان دارای لحظاتی از پوچی دلپذیر و نیز طنزی تلخ و فوق‌العاده‌ گیراست.

بخشی از کتاب گوادالاخارا

«مرد معتاد به دروغگویی یک ساعت است در بالکنش دارد حمام آفتاب می‌گیرد. بعد از یک زمستان سرد می‌چسبد، اما زمانی می‌رسد که از آن‌همه آفتاب به حال تهوع می‌افتد. یک دستش را سایه‌بانِ چشمانش می‌کند، از روی صندلی راحتی بلند می‌شود، داخل می‌رود، پیراهن و کتی تنش می‌کند و به خیابان می‌رود. از میدانگاه که می‌گذرد، ماشینی را نگاه می‌کند که از دو سال پیش همان‌طور کنار زمین فوتبال رها شده و حالا دیگر نه لاستیک دارد نه در. آخر چرا برش نمی‌دارند از آن‌جا ببرند و اوراقش کنند؟ حواصیلی بالای قبرستان در ارتفاع پایین پرواز می‌کند. مرد به چپ می‌پیچد و وارد خیابانِ دراز پرشیبی می‌شود.»