کتاب جمهوری تابناک

کتاب جمهوری تابناک (A luminous republic)، نوشته آندرس باربا و ترجمه سحر قدیمی، رمانی درباره‌ی ورود ۳۲ کودک مرموز و وحشی به شهری جنگلی و خیالی است؛ اتفاقی که نظم اجتماعی، برداشت رایج از کودکی و مرز میان ترس و همدلی را به چالش می‌کشد. راوی داستان که کارمند اداره‌ی امور اجتماعی است، سال‌ها بعد به آن ماجرا بازمی‌گردد و از خلال خاطره و گزارش، تصویری ناآرام از جامعه‌ای ارائه می‌دهد که در مواجهه با امر ناشناخته، به‌جای تلاش برای درک آن، در پی کنترل و مهار آن است. نشر چشمه در سال ۱۴۰۴ این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جمهوری تابناک اثر آندرس باربا

کتاب جمهوری تابناک، نوشته‌ی آندرس باربا، در شهری خیالی به نام سان کریستوبال می‌گذرد؛ شهری در حاشیه‌ی جنگل و در کنار رودخانه‌ای عظیم که به یکی از عناصر مهم داستان تبدیل می‌شود. ورود گروهی از کودکان بی‌سرپرست و ناشناس نقطه‌ی آغاز بحرانی است که به‌تدریج کل شهر را درگیر می‌کند. این کودکان شب‌ها در خیابان‌ها پرسه می‌زنند، زبان و قواعد رفتاری خاص خودشان را دارند و در چهارچوب‌های آشنای جامعه قرار نمی‌گیرند. آن‌ها ابتدا گدایی و دزدی‌های کوچک می‌کنند، اما رفته‌رفته خشونت بیشتر می‌‌شود و ترس و نگرانی عمومی شدت می‌گیرد.

کتاب جمهوری تابناک ۱۹ فصل دارد. راوی که کارمند اداره‌ی امور اجتماعی است، سال‌ها بعد تلاش می‌کند آن دوره را بازسازی کند. روایت او صرفاً گزارشی از اتفاقات گذشته نیست؛ خاطره، تردید و احساس گناه نیز بخشی از ماجرا را شکل می‌دهند. همین امر باعث می‌شود خواننده نتواند روایت را حقیقتی قطعی و بدون ابهام در نظر بگیرد. آنچه رخ داده از زاویه‌های مختلف دیده می‌شود و هر روایت بخشی از ماجرا را روشن می‌کند.

آندرس باربا در این رمان، تصویر معمول از کودکی و معصومیت را زیر سؤال می‌برد و نشان می‌دهد که چگونه جامعه با پدیده‌ای مواجه می‌شود که نمی‌تواند آن را به‌درستی بشناسد یا در دسته‌بندی‌های آشنای خود قرار دهد. ترس جمعی، نقش رسانه‌ها، واکنش نهادهای رسمی و میل به حذف آنچه نامفهوم است از محورهای مهم داستان‌ هستند. حضور کودکان در این میان تناقض‌ها و ضعف‌های جامعه را آشکار می‌کند. ترکیب گزارش‌های اداری، خاطرات، شایعات و روایت‌های پراکنده به داستان فضایی مبهم و ناآرام می‌دهد و پرسشی اساسی را مطرح می کند: وقتی جامعه با دیگریِ ناشناخته روبه‌رو می‌شود، چگونه او را می‌بیند و درباره‌اش قضاوت می‌کند؟

خلاصه داستان جمهوری تابناک

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب جمهوری تابناک از زبان مردی روایت می‌شود که سال‌ها پیش برای کار در اداره‌ی امور اجتماعی به سان کریستوبال رفته است. زندگی او در این شهر با ظهور ۳۲ کودک به‌ هم می‌ریزد؛ کودکانی که از جایی نامعلوم آمده‌اند، در خیابان‌ها پرسه می‌زنند، از قواعد معمول پیروی نمی‌کنند و کم‌کم توجه اهالی شهر را به خود جلب می‌کنند. حضورشان ابتدا با گدایی و دزدی‌های کوچک همراه است، اما با گذشت زمان، ماجرا شکل خشن‌تری به خود می‌گیرد و شهر با بحرانی جدی روبه‌رو می‌شود.

راوی سال‌ها بعد، در بازگشت به خاطره‌ی آن روزها، تلاش می‌کند رخدادها و واکنش آدم‌های درگیر را دوباره بررسی کند و بفهمد جامعه، رسانه‌ها، نهادهای رسمی و حتی خودش چگونه با آن کودکان برخورد کرده‌اند و چرا درکشان تا این اندازه دشوار بوده است.

چرا باید کتاب جمهوری تابناک را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب جمهوری تابناک را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این رمان واکنش جامعه به حضور گروهی ناشناخته را در قالب داستانی پرتنش و چندلایه روایت می‌کند.
• کتاب تصویری متفاوت از کودکی و معصومیت ارائه می‌دهد و پیش‌فرض‌های رایج درباره‌ی کودکی را به چالش می‌کشد.
• نقش رسانه‌ها، نهادهای رسمی و افکار عمومی در شکل‌دادن به برداشت جامعه از بحران یکی از محورهای مهم داستان است.
• شیوه‌ی روایت چندلایه و بازگشت راوی به گذشته مرز میان خاطره، واقعیت و برداشت شخصی را مبهم می‌کند.
• شهر، جنگل و رودخانه در شکل‌گیری حس اضطراب و بی‌ثباتی داستان نقش مهمی دارند.
• این کتاب برای خوانندگانی که به رمان‌های اجتماعی و روان‌شناختی با مضمون‌های اخلاقی و انسانی علاقه دارند، مناسب است.

خواندن کتاب جمهوری تابناک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب جمهوری تابناک به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌هایی درباره‌ی ترس اجتماعی، بحران جمعی و واکنش مردم به ناشناخته‌ها.
• کسانی که به موضوعاتی مانند کودکی، خشونت، نظم اجتماعی و قضاوت عمومی علاقه‌مندند.
• مخاطبانی که از داستان‌های تاریک، پرتنش و آمیخته با ابهام لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به رمان‌هایی که نقش رسانه، نهادهای اجتماعی و قدرت را در شکل‌گیری یک بحران بررسی می‌کنند.

درباره آندرس باربا

آندرس باربا، نویسنده و مترجم اسپانیایی، در سال ۱۹۷۵ در مادرید به دنیا آمد. او در دانشگاه کمپلوتنسه‌ی مادرید در رشته‌ی زبان و ادبیات اسپانیایی تحصیل کرد. باربا در دانشگاه‌های بودوین، کمپلوتنسه‌ی مادرید و پرینستون تدریس کرده است. او در سال‌های مختلف در آکادمی اسپانیا در رم، دانشگاه کوئین مری لندن و کتابخانه‌ی عمومی نیویورک به‌عنوان نویسنده و پژوهشگر حضور داشته و در سال ۲۰۱۸ بورسیه‌ی مرکز کالمن وابسته به کتابخانه‌ی عمومی نیویورک را دریافت کرده است.

او بیش از ۳۰ اثر از نویسندگانی چون جوزف کنراد، هنری جیمز، هرمان ملویل، لوئیس کارول و اف. اسکات فیتزجرالد را به اسپانیایی ترجمه کرده است. فعالیت‌های باربا به ادبیات و ترجمه محدود نمی‌شود و در زمینه‌ی هنر، عکاسی و سینما نیز آثاری ارائه کرده است.

از دیگر آثار شناخته‌شده‌ی باربا می‌توان به خواهر کاتیا (۲۰۰۱)، نسخه‌هایی از تِرِسا (۲۰۰۶)، دستانی چنین کوچک (۲۰۰۸) و مرگ یک اسب (۲۰۱۱) اشاره کرد.

در میان آثار او، جمهوری تابناک با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شد و تاکنون به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده است.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

آندرس باربا در سال ۲۰۰۶ جایزه‌ی روایی تورنته بالستر و در سال ۲۰۰۷ جایزه‌ی مقاله‌ی آناگرام را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۱ نیز برنده‌ی جایزه‌ی خوان مارچ برای داستان شد. نخستین اثر او، خواهر کاتیا، در سال ۲۰۰۱ نامزد جایزه‌ی ارالده شد. مجله‌ی گرنتا در سال ۲۰۱۰ نام او را در فهرست ۲۲ نویسنده‌ی برتر معاصر اسپانیایی‌زبان قرار داد. باربا برای رمان جمهوری تابناک نیز در سال ۲۰۱۷ نامزد نهایی جایزه‌ی رمان ارالده شد.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

نشر ماهی نیز در سال ۱۴۰۳ با ترجمه‌ی قاسم مؤمنی این کتاب را منتشر کرده است.

بخشی از کتاب جمهوری تابناک

«هنگامی که کسی از من دربارهٔ سی و دو کودکی می‌پرسد که جان‌شان را در سان کریستوبال از دست دادند، پاسخم با در نظر گرفتن سن‌وسال فرد پرسشگر متفاوت است. اگر هم‌سن باشیم، می‌گویم درک این موضوع صرفاً از کنار هم قرار دادن چیزهایی حاصل می‌شود که قبلاً ازهم‌گسیخته به نظر می‌رسیدند؛ اگر جوان‌تر باشند از آن‌ها می‌پرسم به طالع نحس اعتقاد دارند یا نه. تقریباً همیشه پاسخ منفی می‌دهند، انگار اگر پاسخ‌شان مثبت باشد ارزش اندکی برای اختیار آدمی قائل‌اند. بعد دیگر چیزی نمی‌پرسم و برداشت خودم را از ماجرا برای‌شان می‌گویم، چون این تنها چیزی است که ازم برمی‌آید و چون تلاش بیهوده‌ای است اگر بخواهم قانع‌شان کنم که چه چیزی را باور کنند و چه چیزی را نه؛ موضوع اصلی ایمان ساده‌لوحانه‌شان به عدالت است تا به ارزشی که برای اختیار آدمی قائل‌اند. اگر کمی روراست‌تر بودم، یا این‌قدرها ترسو نبودم، همیشه داستانم را به این شکل آغاز می‌کردم: «تقریباً هر کس سزای کارش را می‌بیند و طالع نحس واقعاً وجود دارد.» واقعاً وجود دارد.»