کتاب جادوی میخک

کتاب «جادوی میخک» نوشته آن فاین کتابی است درباره کودکان بزهکار. شخصیت اصلی داستان جادوی میخک «ناتالی» است. شغل پدر «ناتالی» مدیریت هتل است. آن‌ها برای بازسازی هتلی بزرگ به نام «کاخ» به شهر جدید منتقل می‌شوند. یک روز در بیشه «میخک» را می‌بینند که دختری جسور، دروغگو و بی‌پرواست و فرزند خانواده‌ای خشن با پدری معتاد و مادری منفعل است.. پدر میخک آن قدر با خشونت با خانواده‌ خود و حیوانات برخورد می‌کند که میخک ترجیح می‌دهد به جای اینکه گربه‌ها به دست پدرش و با شکنجه کشته شوند خود با روشی راحت‌تر و بی‌دردسرتر آن‌ها را سر به نیست کند. این کارها از میخک نیز انسانی قصی‌القلب ساخته‌است. او و ناتالی با اختراع بازی‌هایی خطرناک به حیوانات و انسان‌ها آزار می‌رسانند و از هیجان ناشی از آن لذت می‌برند. فاین بیش از پنجاه کتاب برای کودکان نوشته و جوایز زیادی همچون کارنگی، اسمارتیز و ویتبرد دریافت کرده. برنده مدال هانس کریستنین اندرسن در سال ۱۹۹۸ بوده و در سال های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ برنده جایزه دوم کودکان بریتانیا شده‌است. آن فاین کتاب جادوی میخک را در سال ۱۹۹۶ نوشت: بیشتر اوقات، میخک را در مدرسه می‌دیدم. او دوست دیگری نداشت. هیچ‌کس نمی‌توانست وانمود کند که دروغ‌های مسخرهٔ او را باور کرده است. ـ امروز ارتش یکی از مزارع ما را قرض گرفت. قرار است وقتی به خانه برگشتم، سوار تانک بشوم. ـ نه بابا! من که باورم نمی‌شود. ـ باور نکن. بچه‌ها به او می‌خندیدند و می‌رفتند. من به زمین چشم می‌دوختم و جالب اینجاست که دلم به حالش می‌سوخت. می‌دانستم که مرا جلو همه به باد مسخره گرفته است. (فقط یک احمق، چرت‌وپرت‌های او را باور می‌کرد.) اما به جای اینکه مثل همه از او دوری کنم، دستش را می‌گرفتم و سعی می‌کردم، توجهش را به چیز دیگری جلب کنم. ـ دوست داری در راه خانه، جادهٔ اسکلت بازی کنیم؟ او با بداخلاقی و ترش‌رویی، مرا از خود می‌راند. حتی آن موقع هم از خودم می‌پرسیدم: چرا با او دوستی می‌کنم. می‌دانستم از روی ترحم نبود. هیچ‌کس دروغ‌های میخک را باور نمی‌کرد، پس چرا باز هم دروغ می‌گفت؟