کتاب بابای شب

کتاب بابای شب نوشتهٔ ماریا گریپه و ترجمهٔ پوران صلح کل است و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب بابای شب

در سوئد، اغلب خانم‌های مسن که کار نمی‌کنند،‌ روزها داوطلبانه به نگهداری بچه‌های کوچک خانواده‌های دیگر می‌پردازند و «مادر روز» خوانده می‌شوند. اما اینکه در برابر آن، «بابا شب» هم وجود داشته باشد، به عهدهٔ شماست که قضاوت کنید.

جولیا به اصرار مادرش بود که پذیرفت بابای شب داشته باشد؛ چراکه مادرش پرستار بود و مجبور بود شب تا صبح در بیمارستان باشد و اینکه می‌ترسید جولیا را شب‌ها تنها در خانه بگذارد. 

از طرف دیگر، بابای شب هم که در یک نیمه اتاق به‌سختی زندگی می کرد، دلش می‌خواست یک رختخواب داشته باشد که شب‌ها بتواند راحت بخوابد. این گونه بود که داستان جولیا و بابای شب آغاز شد.

خواندن کتاب بابای شب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای همهٔ نوجوان‌ها مناسب و خواندنی و جذاب است.

درباره ماریا گریپه

ماریا گریپه، یکی از سرشناس‌ترین نویسندگان معاصر سوئد، در قلمرو ادبیات کودکان و نوجوانان است.

مشهورترین اثر این نویسنده در این زمینه کتاب «هوگو و ژوزفین» است که آن هم توسط پوران صلح کل به زبان فارسی ترجمه شده است و در

انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به چاپ رسیده است.

ماریا گریپه در سال ۱۹۷۵، مدال هانس‌ کریستین آندرسن را که بزرگ‌ترین افتخار در قلمرو ادبیات کودکان است، به دست آورد.

بخشی از کتاب بابای شب

«خب، خودم همه چیز را خواهم نوشت، بعد او هر کار دلش می‌خواهد بکند. تازه، من این‌کار را شروع کردهام و او هیچ خبر ندارد. من این نوشتن را روز دومی که او به خانه‌ی ما آمد شروع کردم، البته آن وقت اصلا باورم نمی‌شد که این نوشته‌ها روزی به‌صورت کتابی درآید.

مشکل این است که هیچ‌کس حرف‌هایم را باور نمی‌کند. و من مجبورم کلی چیزها را بنویسم. این اصل کار است.

دلم می‌خواست دوتایی این کتاب را می‌نوشتیم، اما او قبول نکرد. می‌گوید به کسی مربوط نیست که او بابای شب است. حرفش درست است، اما او که در عمرش به موجودی مثل یولا یا بقیه‌ی بچه‌های کلاس ما برنخورده است و نمی‌داند آنها چه‌جور آدم‌هایی هستند. اگر می‌دانست خیلی زود عقیده‌اش را عوض می‌کرد.

می‌گوید می‌خواهد این موضوع مثل رازی بین ما دونفر بماند. اما من این را نمی‌خواهم. بزرگ‌ترها گاهی چنان رازهای خنده‌آوری دارند که اصلا نمی‌شود اسم آن‌ها را راز گذاشت. بعضی‌وقت‌ها هم حرف‌هایی می‌زنند که به آن‌ها اعتقادی ندارند و فقط برای خالص‌شدن از شر بچه‌هاست ـ گاهی هم برای خردکردن آن‌ها.»