کتاب از تروما تا التیام

کتاب از تروما تا التیام (From trauma to healing) نوشته مدرسه زندگی و ترجمه جواد فروزان و مریم مصباح، نگاهی عمیق به تجربه‌ی آسیب‌های روانی و مسیر رهایی از آن‌ها انداخته است. نشر مون این کتاب را در سال ۱۴۰۴ منتشر کرده است. این اثر با تکیه بر مثال‌های روزمره و روایت‌های دقیق از کودکی و بزرگسالی و توضیح نشانه‌های پنهان رنج، تلاش کرده است سازوکار تروما و تأثیر آن بر احساس، بدن و روابط را روشن کند. تمرین‌های متنوع نوشتن، گریه، فریاد، حرکت، نقاشی و تخیل نیز در فصل‌های مختلف شرح داده شده است تا پیوند ذهن و بدن دوباره برقرار شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب از تروما تا التیام اثر مدرسه زندگی

کتاب از تروما تا التیام (شناخت روان‌زخم‌ها و راه درمان آن‌ها) اثری از مدرسه زندگی است که مفهوم تروما، نشانه‌ها و امکان بازسازی درونی را دنبال کرده است. مترجمان در یادداشت آغازین کتاب، انگیزه‌ی ترجمه را در بستر تجربه‌ی جمعی جنگ و ترس و نیاز به گفت‌وگو با خود توضیح داده و تأکید کرده‌اند که این متن جایگزین درمان حرفه‌ای نیست؛ بلکه دعوتی است برای آغاز خودشناسی و در صورت لزوم، مراجعه به درمانگر. نویسنده ابتدا به عوامل ایجادکننده‌ی تروما پرداخته و تفاوت رنج‌های آشکار با زخم‌هایی را که فهم و احساسشان مسدود شده، توضیح داده است. سپس فصل «نشانه‌های تروما» با جزئیات فراوان، الگوهایی مانند گسستگی، تفکر فاجعه‌انگار، شرم، خودکشی، کمال‌گرایی، تعارض‌گریزی، خودآزاری، پارانویا، اضطراب مزمن، گوش‌به‌زنگی مفرط، افکار مزاحم، روابط یک‌طرفه، بدبینی، مهرطلبی، اعتیاد، عارضه‌های جسمانی، احساس زشتی، بی‌خوابی، شهرت‌طلبی و بیش‌دستاوردی را شرح داده است.

مدرسه زندگی در بخش بازمکان‌سازی تروما نشان می‌دهد که چگونه می‌توان از خودِ نشانه‌ها به‌عنوان سرنخ استفاده کرد، به گذشته بازگشت، ریشه‌ها را دید و به‌تدریج معنای تازه‌ای برای تجربه‌ها ساخت. در این بخش بر نقش عشق، حضور انسانی امن، گوش‌سپردن، زمان، تخیل و بازنویسی روایت زندگی تأکید شده است و خواننده با این ایده همراه می‌شود که نشانه‌ها پاسخ‌های تحریف‌شده به فقدان عشق و امنیت هستند و نه حقیقت نهایی درباره‌ی هویت. عنوان کامل کتاب از تروما تا التیام در زبان مبدأ عبارت است از From trauma to healing: How to locate, process and recover from psychological wounds.

خلاصه کتاب از تروما تا التیام

کتاب با تعریف دقیق تروما به‌عنوان رنجی نادیده‌مانده و ناتمام نشان می‌دهد چگونه تجربه‌های دردناک، به‌ویژه در کودکی، می‌توانند در قالب نشانه‌هایی مثل شرم عمیق، اضطراب مزمن، بدبینی، اعتیاد، روابط یک‌طرفه، خودآزاری، بی‌خوابی یا عارضه‌های جسمانی خود را نشان دهند. کتاب توضیح می‌دهد که این نشانه‌ها واکنش‌های غلط یا ضعف شخصیتی نیستند؛ بلکه تلاش‌های ناپخته‌ی روان برای کنارآمدن با فقدان عشق، امنیت و درک شدن هستند. کتاب از تروما تا التیام پیشنهاد می‌کند به‌جای جنگیدن مستقیم با نشانه، آن را به‌عنوان قالبی ببینیم که از رویدادهای گذشته شکل گرفته است. در فصل پایانی، مفهوم بازمکان‌سازی تروما مطرح می‌شود.

چرا باید کتاب از تروما تا التیام را بخوانیم؟

کتاب از تروما تا التیام تصویری جزئی‌نگرانه از تروما ارائه و نشان می‌دهد احساس‌هایی مثل شرم، اضطراب، بدبینی یا مهرطلبی چگونه می‌توانند ریشه در گذشته داشته باشند. خواننده با زبان تحلیلی و مثال‌های ملموس نویسنده در این اثر، واژگانی برای توصیف رنج خود پیدا می‌کند و با تمرین‌های متنی و بدنی، راه‌هایی برای آغاز گفت‌وگو با خود و تشخیص زمان مراجعه به درمانگر می‌یابد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که با اضطراب، شرم، روابط آشفته، اعتیاد، بی‌خوابی یا احساس زشتی درگیرند و می‌خواهند ریشه‌های عمیق‌تری برای این تجربه‌ها پیدا کنند. همچنین اثر حاضر به دانشجویان و علاقه‌مندان به روان‌شناسی و کسانی که در نقش همراه و تسهیلگر در کنار افراد آسیب‌دیده‌اند، مفید است.

درباره مدرسه زندگی

مدرسه زندگی (The School of Life) یک شرکت چندملیتی بریتانیایی در حوزه‌ی رسانه‌های اجتماعی است که در سال ۲۰۰۸ به ابتکار آلن دوباتن شکل گرفت. دفتر مرکزی این مؤسسه در لندن قرار داشته و تمرکز فعالیت‌هایش بر موضوعاتی مانند مدیریت اضطراب، هوش هیجانی، روابط انسانی، کار، خلاقیت و معنویت بوده است. گروهی از اندیشمندان ازجمله Sophie Howarth در کنار نویسندگان، روان‌درمانگران، هنرمندان و آموزگاران در شکل‌گیری این مؤسسه مشارکت داشتند. هدف اصلی مدرسه زندگی، انتقال مفاهیم فلسفی و روان‌شناختی با بیانی ساده و کاربردی برای زندگی روزمره است.

مؤسسه‌ی مدرسه زندگی از سال ۲۰۱۶ صاحب انتشارات اختصاصی خود با نام The School of Life Press شد و آثار و مجموعه‌های آموزشی متعددی را منتشر کرد؛ ازجمله کتاب‌هایی مانند «متفکران بزرگ» (۲۰۱۶)، «رابطه‌ها» (۲۰۱۷)، «از ناکامی‌های کودکی گذرکردن» (۲۰۱۸)، «اضطراب موقعیت» (۲۰۱۹)، «ایده‌های بزرگ برای ذهن‌های کنجکاو» (۲۰۱۹)، «آنچه در مدرسه به شما یاد نمی‌دهند» (۲۰۲۰)، «والدینی ناکامل اما به اندازه کافی خوب» (۲۰۲۱)، «ازخودبیزاری» (۲۰۲۲)، «چگونه رسانه‌های مدرن ذهن ما را نابود می‌کنند» (۲۰۲۲) و «ایده‌های بزرگ از ادبیات برای تو» (۲۰۲۴).

فعالیت‌های مؤسسه‌ی مدرسه زندگی واکنش‌های متفاوتی را برانگیخته است. برخی منتقدان آثار آن را به‌دلیل ساده‌سازی بیش‌ازحد فلسفه و نظریه‌های فکری مورد انتقاد قرار داده‌اند. برخی دیگر از منتقدانْ این مجموعه را به‌خاطر نقد نگاه رمانتیک به عشق و تلاش برای تقویت هوش هیجانی با بهره‌گیری از فلسفه ستوده‌اند.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

سایت آمازون این کتاب را راهنمایی برای درک تروماهای خود و یافتن راه‌هایی برای بهبود آن‌ها دانسته است. نویسنده‌ی این نوشته معتقد است همه‌ی ما در طول زندگی خود دچار تروما شده‌ایم. هرچه کمتر به این تروماها بپردازیم، بیشتر تمایل دارند خود را به‌شکل مشکلاتی مانند روابط ازهم‌گسیخته، اضطراب، افسردگی یا حتی نشانه‌های جسمی مانند بی‌خوابی و مشکلات گوارشی نشان دهند. کتاب از تروما تا التیام راهنمایی کاربردی برای رهایی از این تروماها و یافتن امید برای آینده است. تمرین‌ها و پرسش‌هایی که در سراسر کتاب آمده‌اند (مانند آزمون تداعی واژه‌ها و مصاحبه با بدن) راهبردهایی را نشان می‌دهند که با کمک آن‌ها می‌توان تروما را شناسایی و برای رسیدن به بهبود با آن کار کرد. این کتاب که بسیار عملی و سرشار از ایده‌هاست، راهنمایی انسانی و خردمندانه برای رهایی از گذشته و ساختن آینده‌ای شادتر است که شایسته‌ی آن هستیم.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

کتاب حاضر به‌همت مترجمان و نشرهای گوناگون روانه‌ی بازار کتاب ایران شده است. فهرست زیر چاپ‌هایی از این اثر را نشان می‌دهد:

- از تروما تا التیام: شناخت روان‌زخم‌ها و راه درمان آن‌ها ترجمه‌ی صدرا صمدی دزفولی، انتشارات میلکان‌‫، ۱۴۰۴.‬

- از تروما تا ترمیم ترجمه‌ی علیرضا شفیعی‌نسب، نشر کتابسرای نیک‌‫، ۱۴۰۴.‬

بخشی از کتاب از تروما تا التیام

«شتاب زندگی روزمره چنان است که اغلب فرصت نمی‌کنیم تجربیاتمان را به‌درستی پردازش کنیم. یک گفت‌وگوی پنج‌دقیقه‌ای با همکارمان می‌تواند دست‌مایه‌ای شود برای ساعت‌ها فکر کردن. ما قادریم در نیم ساعت، رمانی سیصدصفحه‌ای را در ذهن خود خلق کنیم. بیشتر اوقات، حتی فرصت نمی‌کنیم حس‌هایی را که درونمان می‌جوشد درک کنیم و تنها به کسری از آنچه از سر گذرانده‌ایم آگاه می‌شویم. هنوز رویدادی تأثیرش را به‌طور کامل بر ما نگذاشته است که به‌ناچار با رویداد بعدی مواجه می‌شویم؛ رویدادی چه‌بسا آشفته‌تر و برانگیزاننده‌تر از قبلی.

این بی‌توجهی ممکن است به بیماری و اندوه بینجامد؛ ممکن است دچار اضطراب شویم، زیرا نمی‌فهمیم دقیقاً از چه‌چیزی هراس داریم. غمی مبهم بر وجودمان سنگینی می‌کند، چون فرصت نیافته‌ایم بفهمیم چه‌چیزی مشخصاً ما را آزرده است. نسبت به جهان پیرامون خود تحریک‌پذیر می‌شویم، زیرا فرصت نیافته‌ایم با آزردگی مشخصی که از یک یا دو نفر به دل داریم روبه‌رو شویم. سلامت روانمان به خطر می‌افتد، زیرا از تجربهٔ احساساتی که شایسته‌شان بوده‌ایم محروم مانده‌ایم. با شادی‌های خود بیگانه‌ایم، برای فقدان‌هایمان سوگواری نکرده‌ایم و برای تحلیل پرسش‌هایمان یاری نشده‌ایم. دچار تیک عصبی می‌شویم و ساعت سه صبح از خواب می‌پریم شاید به‌این‌دلیل که ماه‌هاست با خود خلوت نکرده‌ایم.»