کتاب گسست بانک‌ها

کتاب گسست بانک‌ها؛ نوآورها، ساختارشکن‌ها و استراتژیست‌ها بانکداری را از نو می‌سازند کتابی به قلم برت کینگ است که با ترجمهٔ رضا قربانی و آزاده تیموریان و احمد میردامادی در نشر راه پرداخت چاپ شده است. او نویسنده‌ٔ کتاب‌های پرفروش در وب‌سایت آمازون، مفسر مشهور صنعت، سخنران، مجری برنامه‌ٔ رادیویی گسست بانک‌ها در صدای آمریکا (یک شبکه‌ٔ گفت‌وگوی رادیویی آنلاین با بیش از ۹ میلیون شنونده در ماه) و بنیان‌گذار خدمات بانکداری تحول‌آمیز مبتنی بر تلفن همراه با عنوان «موون» است. روزنامه‌ی امریکن بنکر او را در سال ۲۰۱۲ به‌عنوان نوآور سال برگزید؛ و بنک اینوویشن نیز وی را به‌عنوان یکی از ۱۰ نام تجاری «جذاب در صنعت بانکداری» نامزد کرده‌است.

درباره کتاب گسست بانک‌ها

بن‌مایه‌ٔ کلی کتاب‌های کینگ تغییر در فضای بانکداری است. او بر آن است که بانک‌ها دیگر نمی‌توانند مانند گذشته به حیات خود ادامه دهند و از مفهومی به نام «نئوبانک» صحبت می‌کند که در بانکداری سنتی تردید به‌وجود می‌آورد. هرچند تأکید دارد قرار نیست نئوبانک‌ها بانک‌ها را از بین ببرند، معتقد است بازی درحال تغییر است. در این کتاب نیز از بازتعریف مفهوم وام و اعتبار شروع می‌کند و تصور سنتی ما را از این مفهوم با تردید مواجه می‌کند. در ادامه، به تأثیر فنّاوری در سریع‌تر و هوشمندترشدن پرداخت می‌پردازد و به تجربه‌ٔ بانک‌هایی نظر می‌اندازد که بدون تمرکز بر شعبه، از نظر کسب‌وکار موفق شده‌اند. کینگ سردمدار کسانی است که مخالف سرسخت شعبه‌های بانکی‌اند و در مقابل شیفته‌ٔ تلفن همراه و توانایی‌های آن شده‌اند. او در ادامه‌ٔ سفرش به شبکه‌های اجتماعی و قدرت نهفته در آن می‌پردازد و می‌کوشد عادت‌های ما را در استفاده از بانک نقد کند. او در این راه به بیت‌کوین هم می‌پردازد که این روزها از آن هیجانات گذشته دور شده و البته جدی‌تر گرفته شده است. کینگ مانند بسیاری از کسانی که در سال‌های گذشته بر تجربه‌ٔ انسانی در تعامل با فنّاوری تأکید کرده‌اند، نگاهی انسان‌محور دارد.

کتاب گسست بانک‌ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعه در موضوعات مربوط به اقتصاد و بانکداری پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب گسست بانک‌ها

وام‌دهی برای مدت‌زمان بسیار طولانی آزموده شده است. در واقع، موجودیت آن به هزاران سال قبل از پول رسمی و رسمیت‌یافتن نظام بانکداری برمی‌گردد.

در ۱۵۰ سال گذشته یا بیشتر، باستان‌شناسان در حفاری‌های خود صدها هزار لوح مربوط به ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد یافته‌اند. این الواح نشان می‌دهد در آن زمان نقره و جو (و گاهی هم طلا) به‌عنوان پول اصلی و پشتوانه‌ی مالی استفاده می‌شد. تاجران و وام‌دهندگان بین‌النهرینی برای جلوگیری از ربا، وام‌های نقره و جو را با نرخ‌های بهره‌ی قانونی اعطا می‌کردند. بهره‌ی سالانه برای وام‌های نقره ۲۰ درصد و برای وام‌های جو ۳۳٫۳ درصد تعیین شده بود.

نزدیک به ۴۰۰۰ سال بعد از آن تاریخ، هنوز از همان ساختار اولیه برای اهداف وام‌دهی استفاده می‌کنیم: اصل پول (سرمایه)، مدت بازپرداخت، و نرخ بهره. امروزه، دسترسی به وام فراگیر و ارزان شده است. در دنیای توسعه‌یافته، اعتبار در قالب وام‌های خودرو، وام‌های دانشجویی، وام‌های روزپرداخت، وام‌های رهنی، و کارت‌های اعتباری در تنوع درحال‌افزایشی پدیدار شده است. نظام‌های اعتبار خرد و وام‌دهی که همین اواخر بانک گرامین در بنگلادش و همچنین محیط‌های کاربری اجتماعی آنلاین همچون کیوا متداول کرده است دسترسی گسترده‌تر به اعتبار را در جوامعی که در نظام‌های سنتی چنین امکانی نداشتند، فراهم کرده است.

در سال‌های اخیر، میزان وابستگی ما به اعتبار و همچنین شیوه‌ی استفاده از آن تغییر کرده است. در اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰، بدهی خانوارهای امریکایی حدود ۶۰ درصد درآمد بود. در بحران مالی سال ۲۰۰۸، این رقم از ۱۰۰ درصد نیز تجاوز کرد. در واقع، بیشترین مقدار آن در امریکا درست پیش از بحران مالی معادل ۱۴۰ درصد و در انگلستان ۱۷۰ درصد درآمد خانوار بوده است. امروزه، میانگین میزان بدهی کارت اعتباری خانوار امریکایی به‌تنهایی معادل ۱۵٬۱۸۵ دلار برای هر خانوار است که از عدد ۱۹٬۰۰۰ دلار در میانه‌ی سال ۲۰۰۸ کمتر است.