کتاب دختران عینکی

کتاب دختران عینکی (همراه با راهنمای خواندن و تحلیل فنی نمایشنامه)، با عنوان انگلیسی Girls who wear glasses، نوشته آنه نگری و ترجمه حسین فدایی حسین، در سال ۱۴۰۴ توسط نشر قطره منتشر شده است. این اثر بخشی از مجموعه‌ی نقش اول است که به ادبیات نمایشی نوجوانان می‌پردازد و با هدف ارتقای سلیقه و دانش تئاتری نوجوانان و آشناکردن آن‌ها با کارکردهای تئاتر در زندگی روزمره طراحی شده است. دختران عینکی نمایش‌نامه‌ای است که با محوریت نوجوانان، به‌ویژه دختران، دغدغه‌های این دوره‌ی حساس زندگی را به تصویر می‌کشد. ساختار کتاب پنج‌بخشی است و علاوه‌بر متن نمایش‌نامه، راهنمای خواندن، تحلیل فنی، معرفی نویسنده و بخش‌هایی برای مشارکت مخاطبان نوجوان را در بر می‌گیرد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دختران عینکی اثر آنه نگری

کتاب دختران عینکی، اثر آنه نگری، نمایش‌نامه‌ای است که به مسائل و بحران‌های نوجوانی، به‌ویژه در میان دختران، می‌پردازد. داستان حول محور میرا، دختری نوجوان، شکل می‌گیرد که به‌دلیل ضعف بینایی ناچار به استفاده از عینک می‌شود. این تغییر ظاهری، او را در معرض واکنش‌های متفاوت دوستان و هم‌کلاسی‌هایش قرار می‌دهد و بهانه‌ای می‌شود تا نویسنده به موضوعاتی چون هویت‌یابی، فشار همسالان، اهمیت زیبایی ظاهری، قلدری، انتخاب و پذیرش تفاوت‌ها بپردازد. شخصیت‌های نمایش‌نامه، از جمله تیفانی، لیندسی، کلاری و ایریس، هرکدام نماینده‌ی نوعی نگرش و رفتار در مواجهه با تفاوت‌ها و تغییرات هستند.

ساختار کتاب به‌گونه‌ای است که علاوه‌بر نوجوانان، والدین، مربیان و هنرمندان تئاتر نیز می‌توانند از آن بهره ببرند. بخش‌هایی مانند راهنمای خواندن و تحلیل فنی به فهم عمیق‌تر نمایش‌نامه کمک می‌کند و مسابقه‌ی ویژه‌ی مخاطبان جوانْ فرصتی برای مشارکت و خلاقیت نوجوانان فراهم می‌آورد. آنه نگری در کتاب دختران عینکی با زبانی صمیمی و موقعیت‌هایی ملموس، دغدغه‌های نوجوانان امروز را بازتاب می‌دهد و آن‌ها را به تأمل درباره‌ی هویت، دوستی و پذیرش خود و دیگران دعوت می‌کند.

خلاصه کتاب دختران عینکی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان دختران عینکی با میرا، دختری ۱۱ساله، آغاز می‌شود که در اولین روز مدرسه در مقطع راهنمایی متوجه می‌شود باید عینک بزند. این تغییر او را با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو می‌کند؛ دوستان قدیمی‌اش، تیفانی و لیندسی، عینک را نشانه‌ی ازدست‌دادن محبوبیت و زیبایی می‌دانند و میرا را تشویق می‌کنند تا عینک را پنهان کند یا به‌دنبال راه‌حل‌هایی مثل لنز یا جراحی باشد. در مقابل، میرا با دو هم‌کلاسی جدید، کلاری و ایریس، آشنا می‌شود که خودشان عینکی‌اند و با اعتمادبه‌نفس تفاوت‌هایشان را پذیرفته‌اند.

همکاری با این دو دختر در پروژه‌ی کلاسی، نگاه میرا را به خودش و دیگران تغییر می‌دهد. او درمی‌یابد که ویژگی‌های درونی افراد مهم‌تر از ظاهرشان است و متفاوت‌بودن نه‌تنها عیب نیست، بلکه می‌تواند منبع قدرت و غرور باشد. در طول نمایش‌نامه، میرا میان فشارهای گروه‌های مختلف و انتظارات متضاد دوستانش گرفتار می‌شود و ناچار است تصمیم بگیرد به کدام صدا گوش دهد. او در نهایت با تکیه‌ بر صداقت و پذیرش خود، راهی برای آشتی‌دادن تفاوت‌ها و حفظ دوستی‌هایش پیدا می‌کند. این نمایش‌نامه با تأکید بر انتخاب، هویت‌یابی و ارزش تفاوت‌ها، نوجوانان را به پذیرش خود و دیگران تشویق می‌کند.

چرا باید کتاب دختران عینکی را بخوانیم؟

کتاب دختران عینکی با روایتی زنده و شخصیت‌هایی باورپذیر، تجربه‌ی نوجوانی را از زاویه‌ای تازه به تصویر می‌کشد. این کتاب هم به موضوعات ملموس و روزمره‌ی نوجوانان مانند فشار همسالان، دغدغه‌ی ظاهر و هویت‌یابی می‌پردازد، هم با طنز و خلاقیت، راه‌هایی برای مواجهه با این چالش‌ها پیش پای مخاطب می‌گذارد. ساختار چندلایه‌ی کتاب امکان گفت‌وگو میان نوجوانان، والدین و مربیان را فراهم می‌کند و ارائه‌ی راهنمای خواندن و تحلیل فنی به درک عمیق‌تر نمایش‌نامه کمک می‌کند. خواندن کتاب دختران عینکی فرصتی است برای شناخت بهتر خود، تمرین انتخاب و پذیرش تفاوت‌ها و تقویت مهارت گفت‌وگو و همدلی در جمع‌های نوجوانان.

خواندن کتاب دختران عینکی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به نوجوانانی که با تغییرات ظاهری، دغدغه‌ی مقبولیت اجتماعی، فشار همسالان یا بحران هویت روبه‌رو هستند، پیشنهاد می‌شود. همچنین والدین، مربیان و معلمانی که به‌دنبال درک بهتر دنیای نوجوانان و ابزارهایی برای گفت‌وگو با آن‌ها هستند، می‌توانند از این کتاب بهره ببرند. علاقه‌مندان به تئاتر نوجوان و نمایش‌نامه‌خوانی نیز مخاطبان این اثرند.

درباره آنه نگری

آنه نگری، نمایش‌نامه‌نویس و مدرس تئاتر، فارغ‌التحصیل رشته‌ی تئاتر برای جوانان از دانشگاه ایالتی آریزوناست. او مدرک لیسانس خود را در رشته‌ی تئاتر، فرانسه و آموزش، از کالج ریپون دریافت کرده است. نمایش‌نامه‌ی با دو بالْ نخستین اثر بلند او برای مخاطبان جوان است؛ اثری که جایزه‌ی جشنواره‌ی تئاتر کالج آمریکاییِ مرکز کندی را در سال ۲۰۱۰ و جایزه‌ی نمایش‌نامه‌ی برجسته‌ی اتحاد آمریکا برای تئاتر و آموزش را در سال ۲۰۱۴ از آن خود کرد.

این نمایش‌نامه همچنین در سال ۲۰۱۱ به‌عنوان اثر نهایی در سمپوزیوم ملی نمایش‌نامه‌نویسی بوندرمن برای جوانان برگزیده شد و همان سال گروه بازیگران مدادرنگی بنفش از دانشگاه نورث‌وسترن آن را در جشنواره‌ی سالانه‌ی پلی‌گراند به اجرا گذاشتند. از دیگر نمایش‌نامه‌های نگری برای تماشاگران جوان می‌توان به سگ رقصنده، رابین‌هود و پسران غار اشاره کرد. او ساکن اوانستون در ایالت ایلینوی است و به‌عنوان متخصص درام در مدارس دولتی این شهر فعالیت می‌کند.

بخشی از کتاب دختران عینکی

«نمایشنامه به‌نوعی نقشهٔ گنج است، نوعی پازل، یا معادله. بله، نمایشنامه، همچون نقشهٔ گنج، باید رمزگشایی شود. تکه‌های نمایشنامه، همچون پازل، باید کنار هم چسبانده شود. نمایشنامه، همچون معادلهٔ ریاضی، باید حل شود. اولین نتیجه‌ای که از این تعریف می‌گیریم این است که نمایشنامه را با یک بار خواندن نمی‌توان فهمید، چراکه برای کشف گنج باید ارتباط بین رمزهای مختلف را بررسی کرد، چراکه برای چیدن پازل باید مدام تکه‌های جور و ناجور را کنار هم چید تا درنهایت تصویر درست شکل بگیرد. برای حل معادلهٔ ریاضی باید احتمالات مختلف را در نظر آورد و اعداد مختلف را در معادله جای‌گذاری کرد. نمایشنامه لایه‌لایه است. هربار خواندنش به ما کمک می‌کند یک لایه را کنار بزنیم و متوجه رازی جدید بشویم. دومین نتیجهٔ این تعریف این است که بفهمیم نمایشنامه را یک‌نفس نمی‌توان خواند. هیچ عجله و اصراری نداشته باش تا مثلاً نمایشنامه را در دو ساعت بخوانی و تمام کنی. شاید احتیاج باشد پرده‌به‌پرده جلو بروی (پرده واحد تقسیم نمایشنامه است). شاید نیاز داشته باشی به عقب بازگردی و صحنه یا پرده‌ای را بازخوانی کنی. شاید نیاز باشد یکی‌دو روزی از متن فاصله بگیری، و بعد، به ادامهٔ خواندن بپردازی. این را بدان که در خواندن نمایشنامه الگوی مشخص و واحدی وجود ندارد.»