کتاب عشق هلاکت بار

کتاب عشق هلاکت‌ بار، با عنوان اصلی Amor de Perdicao، نوشته‌ کامیلو کاستلو برانکو و با ترجمه پیمان نوربخش‌ فرد، در سال ۱۴۰۴ توسط انتشارات نگاه منتشر شده است. این اثر یکی از رمان‌های کلاسیک پرتغالی است که در بستری تاریخی و اجتماعی، داستانی پرشور از عشق، تعصب، خانواده و سرنوشت را روایت می‌کند. برانکو با نگاهی موشکافانه به روابط انسانی، تضادهای طبقاتی و کشمکش‌های درونی شخصیت‌ها می‌پردازد و فضایی پرتنش و احساسی خلق می‌کند. داستان در پرتغال قرن نوزدهم می‌گذرد و با پرداختن به زندگی خانواده‌های اشرافی و چالش‌های جوانان عاشق، تصویری از جامعه و ارزش‌های آن دوران ارائه می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب عشق هلاکت بار اثر کامیلو کاستلو برانکو

کتاب عشق هلاکت‌ بار، اثر کامیلو کاستلو برانکو، داستان عشقی ممنوع و تراژیک در دل جامعه‌ی اشرافی و سنتی پرتغال است. داستان حول محور سیمائو بوتلو، جوانی از خانواده‌ای اصیل و پرآشوب، و ترزا د آلبوکرکه، دختری از خانواده‌ای رقیب، شکل می‌گیرد. برانکو با بهره‌گیری از اسناد و روایت‌های تاریخی، فضای پرتغال اوایل قرن نوزدهم را بازسازی کرده و روابط خانوادگی، تعصبات طبقاتی و کشمکش‌های سیاسی و اجتماعی را در بستر یک داستان عاشقانه به تصویر کشیده است.

رمان با مقدمه‌ای مستندگونه آغاز می‌شود و سپس با روایت زندگی خانواده‌ی بوتلو و آلبوکرکه، به‌تدریج به عمق روابط و احساسات شخصیت‌ها نفوذ می‌کند. عشق سیمائو و ترزا در میان دشمنی‌های خانوادگی، فشارهای اجتماعی و تهدیدهای بیرونی، به‌تدریج به تراژدی بدل می‌شود. کامیلو کاستلو برانکو با نگاهی انتقادی به سنت‌ها و ارزش‌های رایج، سرنوشت شخصیت‌ها را در تقابل با اراده و احساسات فردی آن‌ها قرار داده است. کتاب عشق هلاکت‌ بار هم داستانی عاشقانه است و هم بازتابی از جامعه‌ی پرتغال و دغدغه‌های انسانی در مواجهه با محدودیت‌ها و تقدیر است.

خلاصه داستان عشق هلاکت بار

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان عشق هلاکت‌ بار با معرفی سیمائو بوتلو، جوانی از خانواده‌ای اشرافی و پرتنش آغاز می‌شود. سیمائو که در نوجوانی به رفتارهای پرخاشگرانه و معاشرت با طبقات پایینِ شهر شهرت دارد، پس از مدتی دچار دگرگونی می‌شود و عشق پنهانی و پرشوری به ترزا، دختر همسایه و وارث خانواده‌ی آلبوکرکه، در او شکل می‌گیرد. این عشق در فضایی آکنده از دشمنی‌های خانوادگی و تعصبات طبقاتی رشد می‌کند و هر دو عاشق را به‌سوی سرنوشتی تلخ سوق می‌دهد. خانواده‌ها با ازدواج سیمائو و ترزا مخالف‌اند و پدر ترزا با برنامه‌ریزی برای ازدواج دخترش با پسرعمویش، بالتازار، تلاش می‌کند این رابطه را نابود کند. ترزا میان اطاعت از پدر و وفاداری به عشقش گرفتار است و سیمائو نیز با تهدیدها و توطئه‌های خانواده‌ی آلبوکرکه روبه‌رو می‌شود.

ماجراهای شبانه، ملاقات‌های پنهانی، دخالت‌های اطرافیان و تلاش برای فرار از سرنوشت محتوم فضای داستان را پرتنش و پرحادثه می‌کند. در این میان، شخصیت‌هایی چون ماریانا، دختر آهنگر، و ژوآئو دا کروز، با نقش‌آفرینی‌های خود، ابعاد تازه‌ای به داستان می‌بخشند. عشق سیمائو و ترزا در نهایت به تراژدی و جدایی می‌انجامد و نویسنده با نگاهی تلخ و واقع‌گرایانه، پیامدهای عشق در برابر سنت و تقدیر را به تصویر می‌کشد.

چرا باید کتاب عشق هلاکت بار را بخوانیم؟

کتاب عشق هلاکت‌ بار با روایتی پرکشش و شخصیت‌پردازی‌های عمیق، تصویری از عشق ممنوع و کشمکش‌های درونی انسان‌ها در برابر سنت و سرنوشت ارائه می‌دهد. این کتاب با پرداختن به روابط خانوادگی، تعصبات طبقاتی و فضای پرتغال قرن نوزدهم، هم یک داستان عاشقانه و هم بازتابی از جامعه و دغدغه‌های انسانی است. خواننده با مطالعه‌ی این اثر، با پیچیدگی‌های احساسات، قدرت عشق و پیامدهای انتخاب‌های فردی در بستر اجتماعی آشنا می‌شود. داستان پرجزئیات و فضاسازی تاریخی تجربه‌ای متفاوت از ادبیات کلاسیک اروپایی را رقم می‌زند و فرصتی برای تأمل درباره ارزش‌ها و محدودیت‌های انسانی فراهم می‌آورد.

خواندن کتاب عشق هلاکت بار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان به رمان‌های عاشقانه‌ی کلاسیک، دوستداران ادبیات پرتغال، کسانی که به داستان‌های تراژیک و پرکشمکش خانوادگی علاقه دارند و افرادی که دغدغه‌ی شناخت روابط انسانی در بستر سنت و جامعه را دارند، پیشنهاد می‌شود.

درباره کامیلو کاستلو برانکو

کامیلو کاستلو برانکو از مهم‌ترین و پرکارترین نویسندگان ادبیات پرتغال در قرن نوزدهم بود؛ نویسنده‌ای چندوجهی که در مقام رمان‌نویس، وقایع‌نگار، منتقد، نمایش‌نامه‌نویس، تاریخ‌نگار، شاعر و مترجم فعالیت می‌کرد و آثارش مخاطبان گسترده‌ای داشت.

زندگی او سرشار از تنش، دگرگونی و تجربه‌های شخصی پررنگ بود؛ تجربه‌هایی که بارها و بارها به منبع الهام داستان‌ها و رمان‌هایش بدل شدند. برانکو نخستین نویسنده‌ی پرتغالی‌زبان به شمار می‌آید که توانست تنها با نوشتن امرار معاش کند. هرچند ناگزیر بود گاه مطابق سلیقه‌ی عمومی و مد زمانه بنویسد، استقلال سبکی و صدای شخصی خود را حفظ کرد.

او در ۱۶ مارس ۱۸۲۵ در لیسبون، در خانه‌ای واقع در خیابان روآ دا روزا، متولد شد. برانکو از خانواده‌ای اشرافی بود و در ۱۴ آوریل همان سال غسل تعمید یافت. در کودکی مادر و سپس پدرش را از دست داد؛ رخدادی که تأثیری ماندگار بر روحیه‌ی ناآرام و نگاه تلخ او به زندگی گذاشت. پس از این فقدان‌ها، مدتی نزد عمه‌اش و سپس نزد خواهر بزرگ‌ترش کارولینا زندگی کرد و تحصیلاتی پراکنده، عمدتاً زیر نظر کشیشان محلی، دریافت کرد. علاقه‌ی زودهنگام او به متون کلاسیک پرتغالی و لاتین و آثار دینی، همراه با زیست در طبیعت ترانس‌مونتانو، در شکل‌گیری جهان ذهنی‌اش نقش مهمی داشت.

برانکو در ۱۶سالگی ازدواج کرد؛ پیوندی شتاب‌زده که ریشه در عشقی نوجوانانه داشت و چندان پایدار نماند. با وجود تولد دختری به نام روزا، این ازدواج به جدایی انجامید. پس از آن، او برای ورود به دانشگاه آماده شد و مدتی به تحصیل نزد یک کشیش پرداخت.

روحیه‌ی بی‌قرار و سرکش او به روابط عاشقانه‌ی پرتنش و یک زندگی ناآرام انجامید. مدتی به پزشکی و سپس به حقوق روی آورد، اما هیچ‌کدام را به پایان نرساند و در نهایت مسیر زندگی بوهمی و روزنامه‌نگاری را برگزید. عشق عمیق او به آنا پلاسیدو نقطه‌ی عطف زندگی‌اش شد؛ عشقی ممنوعه که پیامد آن زندان، محاکمه و رسوایی اجتماعی بود. تجربه‌ی زندان بعدها در قالب کتاب خاطرات زندان بازتاب یافت. پس از تبرئه، کامیلو و آنا تا پایان عمر در کنار یکدیگر ماندند.

در سال‌های بعد، او به‌طور پیوسته می‌نوشت، سفر می‌کرد و با چهره‌های برجسته‌ی فکری و ادبی پرتغال در ارتباط بود. در ۱۸۵۸، به پیشنهاد الکساندر هرکولانو، به عضویت مکاتبه‌ایِ آکادمی علوم لیسبون درآمد. در ۱۸۸۵ لقب ویسکنت به او اعطا شد و سرانجام در ۱۸۸۸ ازدواج رسمی‌اش با آنا پلاسیدو ثبت شد.

از میانه‌ی دهه‌ی ۱۸۶۰، مشکلات شدید بینایی‌اش آغاز شد و به نابینایی تدریجی انجامید؛ عارضه‌ای که به احتمال زیاد ناشی از نوروسیفلیس بود. این بیماری، همراه با فشارهای مالی و خانوادگی، او را به افسردگی عمیق کشاند. در مه ۱۸۹۰، پس از ناامیدی از درمان، نامه‌ای اندوه‌بار به چشم‌پزشکی نامدار نوشت و اندکی بعد، در ۱ ژوئن ۱۸۹۰، در اوج یأس و درماندگی، به زندگی خود پایان داد.

آثار برانکو عمدتاً در قلمرو رمانتیسم قرار می‌گیرند، اما به آن محدود نمی‌شوند. تحلیل روان‌شناسانه‌ی شخصیت‌ها، نگاه انتقادی به جامعه و اخلاق و زبانی ریشه‌دار در سنت‌های مردمی، به نوشته‌های او سویه‌ای واقع‌گرایانه بخشیده است. او تحت‌تأثیر نویسندگانی چون آلمیدا گارت و بالزاک بود و در مواجهه با رئالیسم و ناتورالیسم نوظهور، آثاری آفرید که گاه با طنز و هجو همراه‌اند.

بخشی از کتاب عشق هلاکت بار

«هجده سال! درخشش طلایی و سرخ‌فام سپیده‌دم زندگی! زیبایی‌های قلبی که هنوز رؤیای ثمر دادن را ندیده و سراسر در عطر گل‌ها غرق است! هجده سال! عشق آن دوران! گذر از آغوش خانواده، از بازوان مادر، از بوسه‌های خواهران به نوازش‌های شیرین‌تر دختری باکره که همچون گلی هم‌فصل و هم‌بو و در همان لحظۀ زندگی در کنارش شکفته می‌شود! هجده سال!... و تبعید از وطن، از عشق و از خانواده! دیگر هرگز آسمان پرتغال، نه آزادی، نه برادران، نه مادر، نه اعادۀ حیثیت، نه شرافت و نه هیچ دوستی!... چه غم‌انگیز!»