کتاب قصه های شب یلدا (جلد دهم، روزگار شیرین)

کتاب قصه های شب یلدا (جلد دهم، روزگار شیرین) نوشته فرهاد حسن‌ زاده، روایتی تازه و امروزی از داستان خسرو و شیرین نظامی گنجوی است و می‌کوشد هم به روح داستان اصلی وفادار باشد و هم عناصر فرهنگی و اخلاقی نهفته در آن متن کهن را منتقل کند. این کتاب بخشی از مجموعه‌ای است که با هدف بازآفرینی و بازنویسی قصه‌ها و افسانه‌های کهن فارسی تهیه شده تا مخاطبان جوان‌تر و علاقه‌مندان به ادبیات کلاسیک ایران بتوانند با این روایت‌ها ارتباطی نزدیک‌تر برقرار کنند. این داستان توسط نشر ویدا منتشر شده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قصه های شب یلدا (جلد دهم، روزگار شیرین)

کتاب قصه های شب یلدا (جلد دهم، روزگار شیرین) تألیف فرهاد حسن‌ زاده، بازآفرینی داستان خسرو و شیرین نظامی گنجوی است. این کتاب در قالب مجموعه‌ای ارائه شده که هدفش بازروایی ادبیات کهن ایران است و قصد دارد مخاطب نوجوان را با گنجیه‌های ادبیات فارسی آشنا کند.

کتاب پیش‌رو، هم به روایت داستان اصلی وفادار مانده و هم با افزودن جزئیات و گفت‌وگوهای تازه، فضای داستان را برای مخاطب معاصر ملموس‌تر ساخته است. در این روایت، علاوه‌ بر شخصیت‌های اصلی مانند خسرو و شیرین، شخصیت‌های فرعی و فضاهای پیرامونی نیز با دقت و جزئیات بیشتری پرداخته شده‌اند تا تصویر کاملی از فضای تاریخی و فرهنگی آن دوران ارائه شود. 

فرهاد حسن‌ زاده در کتاب قصه های شب یلدا (جلد دهم، روزگار شیرین) با نگاهی به ارزش‌های اخلاقی، عدالت، عشق و مسئولیت‌پذیری، تلاش کرده مفاهیم بنیادین فرهنگ ایرانی را در قالب داستانی جذاب و آموزنده بازتاب دهد.

خلاصه داستان قصه های شب یلدا (جلد دهم، روزگار شیرین)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

داستان با شب‌زنده‌داری خسرو آغاز می‌شود؛ شاهزاده‌ای که به‌ دلیل ماجرایی تلخ و خطایی که در شکارگاه رخ داده، دچار عذاب وجدان و ترس از خشم پدرش هرمز است. خسرو و دوستانش به‌ خاطر بی‌احتیاطی و خوش‌گذرانی، باعث رنجش باغبانی روستایی می‌شوند و این اتفاق، پیامدهای سختی برای آنان به‌ دنبال دارد. هرمز، پادشاه دادگر، خسرو را به‌ خاطر این خطا مورد سرزنش قرار می‌دهد و بر اجرای عدالت تأکید می‌کند. 

در این میان، خسرو با رؤیایی عجیب روبه‌رو می‌شود که در آن پدربزرگش نوید چهار چیز را به او می‌دهد: شیرین، شبدیز، تخت و باربد. این رؤیا آغازگر جست‌وجوی خسرو برای یافتن شیرین می‌شود. شاهپور، دوست و نقاش خسرو، مأموریت می‌یابد تا شیرین را بیابد و تصویر خسرو را به او برساند. 

ماجراهای کتاب با سفر شاهپور به ارمنستان، نقاشی چهره‌ی خسرو و رساندن آن به شیرین و واکنش‌های شیرین و اطرافیانش ادامه می‌یابد.

چرا باید کتاب قصه های شب یلدا (جلد دهم، روزگار شیرین) را بخوانیم؟

روایت فرهاد حسن‌ زاده، ضمن حفظ جذابیت و اصالت داستان، آن را برای نسل جدید قابل لمس و همذات‌پنداری ساخته است. کتاب نه‌تنها به موضوع عشق و دلدادگی می‌پردازد، بلکه مفاهیمی مانند عدالت، مسئولیت‌پذیری، گذشت و رشد فردی را نیز در بستر داستان مطرح می‌کند. همچنین، با پرداختن به جزئیات زندگی شخصیت‌ها و فضای تاریخی، تصویری زنده و پویا از فرهنگ و ارزش‌های ایرانی ارائه شده است.

خواندن کتاب قصه های شب یلدا (جلد دهم، روزگار شیرین) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این داستان به دوستداران ادبیات کلاسیک ایران، نوجوانان و جوانانی که تمایل دارند با داستان‌های عاشقانه و پرماجرای ایرانی آشنا شوند و کسانی که به دنبال بازخوانی روایت‌های کهن با زبانی امروزی هستند، پیشنهاد می‌شود.

درباره فرهاد حسن زاده

فرهاد حسن‌ زاده، نویسنده، روزنامه‌نگار و داستان‌نویس پرافتخار ادبیات کودک و نوجوان ایران، در سال ۱۳۴۱ در آبادان متولد شد. حسن‌ زاده پس از چاپ نخستین کتابش در سال ۱۳۷۰، مسیر نویسندگی حرفه‌ای را با جدیت دنبال کرد و در طول بیش از سه دهه، بیش از ۱۰۰ اثر در قالب رمان، داستان کوتاه و طنز برای گروه‌های سنی مختلف منتشر کرد. او علاوه بر نویسندگی، با حضور در هیئت‌مؤسس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و مدیریت بخش ادبیات و طنز هفته‌نامه‌ی دوچرخه، نقشی مهمی در پرورش نسل جدید نویسندگان کودک ایفا کرده است.

جهان داستانی حسن‌ زاده، ترکیبی از رئالیسم اجتماعی، طنزی ظریف و روان‌شناسیِ نوجوانان است؛ رویکردی که در کتاب‌هایی همچون «هستی»، «عقرب‌های کشتی بمبک» و «زیبا صدایم کن» به اوج می‌رسد. نوشته‌های او به زبان‌های گوناگونی از جمله انگلیسی، آلمانی، روسی، چینی و ژاپنی ترجمه شده‌اند. 

فرهاد حسن‌ زاده در کنار کسب ده‌ها جایزه‌ی ملی مانند نشان لاک‌پشت نقره‌ای و کتاب سال کانون، در عرصه‌ی بین‌المللی نیز افتخارات زیادی کسب کرده است؛ از جمله راه‌یابی به فهرست کلاغ سفید کتابخانه‌ی مونیخ، نامزدی جایزه‌ی آسترید لیندگرن و دریافت لوح سپاس جایزه‌ی جهانی هانس کریستین اندرسن در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰.

بخشی از کتاب قصه های شب یلدا (جلد دهم، روزگار شیرین)

«"کاش سحر نمی‌شد."

انگار گم‌کرده‌ای داشته باشد، خواب به چشمش نمی‌آمد. آه بلندی کشید و تکرار کرد: "کاش سحر نمی‌شد." اما صبح در راه بود و ستارهٔ بامدادی مقابل چشمانش طلوع می‌کرد.

پهلوبه‌پهلو غلتید و در تاریک‌روشن هوا نگاهش به دست اسپند افتاد. شعلهٔ لرزانی که از سوختن شاخه‌های خشک به اطراف لیسه می‌زد، همه‌جا را زرد کرده بود، حتی دستان سپید و پنجه‌های بلند و لاغر اسپند را. پنجه‌هایی که تا فردا باید زیر تیغ جلاد بریده می‌شد. همیشه از جلادها می‌ترسید. کودک که بود چشمانشان را به خواب می‌دید و خیس عرق از جا می‌پرید. مادرش می‌گفت: "جلادها با ما کاری ندارند. آنان برای ما کار می‌کنند و حکم شاه را جاری می‌سازند." با این‌حال تا وقتی کودک بود، از جلادها و هیبتشان واهمه داشت. می‌ترسید روزی به دست یکی از همین بندگان خونریز جانش از تن به در رود. چشم‌ها را بست؛ زبان گشود: "کاش سحر نمی‌شد." کنار تختش تخت پرهام بود. خواب با او هم سر آشتی نداشت. صبرش تمام شد و به حرف آمد: "شهریارا! خوابید یا بیدار؟"

"بیداریم. چگونه می‌توانیم چشم بر هم گذاریم از این رسوایی؟"

"کدام رسوایی؟ کام خویش تلخ ساخته‌ای برای هیچ. مگر نه این‌که شما شهریارید و شهر و زیر و بالایش از آن شماست؟"

اختیار از دست داد و فریاد زد: "خاموش. دهانت را ببند. هیچ نگو پرهام. دود این فتنه از آتش تو برمی‌خیزد." نفس عمیقی کشید و پرندهٔ صدایش را به قفس سینه کشید: "آن‌که باید به جلاد سپرده شود تویی، نه این اسپند بی‌نوا."

پرهام لب بر لب فشرد و سکوت کرد. دست بر پیشانی بلند و پر مویش گذاشت و به کاری که کرده بودند، فکر کرد. مستی و شوخی و شنگی، افسار عقل از دست دادن و پریدن از پرچین باغ و بگومگو با آن مرد روستایی، همه چیز به گند کشیده شده بود. گفت: "همان دم نخست باید لبانش را می‌دوختی تا شکایت به پدرتان نبرد."»