کتاب ره نامه (جلد سیزدهم، حوزه و روحانیت)

کتاب ره نامه (جلد سیزدهم، حوزه و روحانیت) نوشته سیدعلی خامنه‌ای و اثری پژوهشی و تحلیلی درباره‌ی جایگاه، نقش و تحولات حوزه‌های علمیه و روحانیت شیعه در ایران معاصر است. این جلد از مجموعه‌ی ره‌نامه با تمرکز بر موضوع حوزه و روحانیت، به بررسی مبانی، ارزش‌ها و اصول اسلام و نقش روحانیت در تبیین و تحقق این اصول در جامعه می‌پردازد. کتاب با بهره‌گیری از بیانات و دیدگاه‌های نویسنده تلاش کرده است تا تصویری جامع از کارکردهای علمی، تربیتی، اجتماعی و سیاسی حوزه‌های علمیه و روحانیون ارائه دهد. انتشارات انقلاب اسلامی این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ره نامه (جلد سیزدهم، حوزه و روحانیت)

کتاب ره‌نامه (جلد سیزدهم، حوزه و روحانیت) به قلم سیدعلی خامنه‌ای، اثری است که به‌صورت مجموعه‌ای از دفاتر موضوعی، به تبیین جایگاه و نقش حوزه‌های علمیه و روحانیت در تاریخ و جامعه‌ی معاصر ایران می‌پردازد. این کتاب با رویکردی تحلیلی و مستند، سیر تاریخی حوزه‌های شیعه، نقش روحانیت در تحولات اجتماعی و سیاسی و کارکردهای علمی و اخلاقی این نهاد را بررسی کرده است. ساختار کتاب بر پایه‌ی بیانات و نوشته‌های نویسنده و نیز بهره‌گیری از آیات، روایات و سخنان بزرگان دین شکل گرفته و کوشیده است تا ضمن ارائه‌ی تصویری از گذشته، به نیازهای امروز و آینده‌ی حوزه و روحانیت توجه کند. کتاب حاضر به موضوعاتی چون اجتهاد، مرجعیت، ولایت فقیه، ساختارهای حوزه، بایسته‌های تبلیغ دینی و ضرورت تحول و نوآوری در حوزه‌های علمیه پرداخته است. این اثر هم به تاریخچه و فرازونشیب‌های این نهاد می‌پردازد و هم به چالش‌ها و وظایف امروز آن در قبال جامعه و نظام اسلامی.

خلاصه کتاب ره نامه (جلد سیزدهم، حوزه و روحانیت)

کتاب با مقدمه‌ای درباره‌ی اهمیت حوزه‌های علمیه و نقش علما در حفظ و ترویج معارف اسلامی آغاز می‌شود و سپس به سیر تاریخی حوزه‌های شیعه، به‌ویژه حوزه‌ی علمیه قم می‌پردازد. نویسنده با اشاره به دوران انزوا و حضور حوزه‌ها، تفاوت‌های نقش روحانیت پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ را برجسته کرده است. رسالت و جایگاه روحانیت در نظام جمهوری اسلامی و وظایف استثنایی علما در این دوره بررسی شده و کتاب به موضوعاتی مانند اجتهاد، مرجعیت، فقه جواهری و ولایت فقیه پرداخته و نقش این مفاهیم را در ساختار حوزه و جامعه‌ی اسلامی تحلیل کرده؛ همچنین به ساختارهای حوزه، کارکردهای علمی، تربیتی، اخلاقی و سیاسی روحانیت و ضرورت تحول و نوآوری در نظام آموزشی و پژوهشی حوزه‌های علمیه توجه شده است. در بخش‌های پایانی، بایسته‌های حوزه و روحانیت ازجمله پاسخگویی به شبهات زمان، تدوین فقه حکومتی، توجه به تبلیغ دینی و حفظ قداست روحانی مطرح شده است. کتاب با تأکید بر ضرورت تحول، آینده‌نگری و نوآوری در حوزه‌های علمیه، نقش این نهاد را در پویایی و بالندگی جامعه‌ی اسلامی برجسته می‌کند.

چرا باید کتاب ره نامه (جلد سیزدهم، حوزه و روحانیت) را بخوانیم؟

کتاب ره‌نامه (جلد سیزدهم، حوزه و روحانیت) ابعاد مختلف حوزه‌های علمیه و روحانیت را بررسی کرده است. این کتاب هم به تاریخچه و نقش سنتی حوزه‌ها می‌پردازد و هم چالش‌ها و وظایف امروز روحانیت را مطرح می‌کند. از ویژگی‌های شاخص کتاب، تحلیل ساختار حوزه، تبیین جایگاه اجتهاد و مرجعیت و بررسی ضرورت تحول و نوآوری در نظام آموزشی و پژوهشی حوزه است. خواننده با مطالعه‌ی این اثر با دغدغه‌ها، مسئولیت‌ها و فرصت‌های پیش روی حوزه و روحانیت آشنا می‌شود و تصویری از جایگاه این نهاد در جامعه‌ی معاصر ایران به دست می‌آورد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دانشجویان و پژوهشگران حوزه‌ی علوم اسلامی، علاقه‌مندان به تاریخ و ساختار حوزه‌های علمیه، فعالان فرهنگی و دینی و کسانی که دغدغه‌ی شناخت نقش روحانیت در جامعه‌ی معاصر را دارند، پیشنهاد می‌شود. همچنین این اثر برای طلاب و روحانیونی که به‌دنبال فهم عمیق‌تر جایگاه و وظایف خود هستند، مفید است.

بخشی از کتاب ره نامه (جلد سیزدهم، حوزه و روحانیت)

«اگر امروز بخواهیم برای علمای دین و کسانی‌که در بین مردم نفوذ کلمه دارند، تکالیف عمدهٔ سیاسی را مشخّص کنیم، بلاشک یکی از آن تکالیف این خواهد بود که به اعتماد و اطمینانی که مردم به حرکت اسلامی نظام دارند، روزبه‌روز افزوده بشود. در حقیقت، اعتماد مردم است که پشتیبانی آنها را به وجود می‌آورد؛ و پشتیبانی و اتّصال مردم به دست‌اندرکاران نظام است که توفیق این حرکت اسلامی را با اهداف اسلامی تضمین میکند؛ و اگر این باشد _ که بحمدالله تا امروز بوده و ان‌شاءالله بعد از این هم همیشه خواهد بود _ دشمن هیچ کاری نمیتواند بکند. یقیناً پنجهٔ فولادین ابرقدرت‌ها و صاحبان سلاح و دانش در جهت ضدّ مردم، نخواهند توانست با همهٔ قدرت و قوّتی که دارند، این ملّت را از این راه منصرف کنند و ما را از پیگیری اهداف اسلامی بازبدارند؛ امّا شرطش، همین نکته‌ای است که عرض‌کردم؛ باید وحدت کلمه بماند؛ باید اعتماد متقابلِ دستگاه و مردم بماند. مسئولان باید به مردم اعتماد کنند؛ کمااینکه بحمدالله تاکنون این اعتماد بوده است. مردم هستند که پشتیبان واقعی نظامند؛ این پشتیبانی، متوقّف به اعتماد است و این اعتماد هم باید باقی بماند. ان‌شاءالله، بایستی وحدت کلمه از بین نرود؛ وحدت کلمهٔ ملّت، رمز پیشرفت و آسیب‌ناپذیری است.»