کتاب بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی

کتاب بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی (در اندیشه‌ی حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (مدظله‌العالی)) نوشته مهدی جمشیدی، تلاشی تحلیلی است برای فهم و تبیین مفهوم بازسازی انقلابی ساختار فرهنگی در اندیشه‌ی آیت‌الله سید علی خامنه‌ای. نشر انقلاب اسلامی این کتاب را در سال ۱۴۰۳ منتشر کرده است. نویسنده در همکاری با مؤسسه‌ی پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی و با رجوع گسترده به بیانات آیت‌الله خامنه‌ای و نیز تجربه‌ی چهار دهه سیاست‌گذاری، به‌سراغ نسبت فرهنگ، انقلاب و حکمرانی رفته است. فرهنگ به‌عنوان زیربنای تحولات اجتماعی و سیاسی در این اثر دیده و مسئله‌ی بازسازی، هم در سطح ذهنیت‌ها و ارزش‌ها و هم در سطح ساختارها و سیاست‌ها پی‌گیری می‌شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی اثر مهدی جمشیدی

کتاب بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی با تمرکز بر اندیشه‌ی آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، مفهوم «بازسازی انقلابی ساختار فرهنگی» را از یک شعار کلی به یک مسئله‌ی دقیق نظری و سیاستی تبدیل کرده است. مهدی جمشیدی در مقدمه و پیشگفتار، انقلاب اسلامی را نه واقعه‌ای دفعی، بلکه یک حرکت مستمر تکاملی می‌داند که بدون تولید مفاهیم تازه و آرمان‌های مرحله‌ای دچار رکود می‌شود. کتاب حاضر نشان می‌دهد که چرا فرهنگ در این حرکت، نقش روح جامعه را دارد و چگونه باید دوباره در مرکز توجه قرار بگیرد.

کتاب بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی پنج فصل دارد. در فصل اول، «زمانه و زمینه‌ی بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی» بررسی شده و از واقعیت‌ها و روایت‌ها درباره‌ی ساختار فرهنگی، تجربه‌اندوزی از گام اول انقلاب، صورت‌بندی مفهومی ساختار فرهنگی و نسبت آن با بازسازی سخن رفته است. فصل دوم، «نظریه‌ی مقاومت به مثابه چهارچوب تحلیل ساختار فرهنگی» را طرح کرده و مؤلفه‌ها، منطق‌ها، میدان‌ها و معیارهای ساختار فرهنگی مبتنی‌بر مقاومت را توضیح داده است.

بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی در فصل سوم به «چالش‌های محتاج بازسازی» مانند فقر نظریه‌ی فرهنگی متناسب با عالم اسلامی و انقلابی، کم‌اهتمامی رسمی به فرهنگ، تمرکزگرایی و نفوذ فرهنگ غربی پرداخته است. فصل چهارم به ریشه‌های این چالش‌ها، از درگذشت شخصیت‌های اصیل در آغاز انقلاب ۱۳۵۷ تا تنگناهای عینی در برابر آرمان‌های فرهنگی، می‌پردازد. فصل پنجم نیز مجموعه‌ای از تدبیرها برای بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی را عرضه کرده است؛ از بازاندیشی در منطق راهبردهای فرهنگی تا اجتماعی‌سازی سبک زندگی اسلامی و ایرانی، تبدیل ثروت‌های فرهنگی به فرآورده‌های فرهنگی و حمایت از نیروهای فرهنگی مردمی.

خلاصه کتاب بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی

انقلاب اسلامی برای تداوم و رسیدن به غایات خود نیازمند بازسازی عمیق در ساختار فرهنگی جامعه است؛ ساختاری که بیش از آنکه به نهادها محدود باشد، در سطح ذهنیت‌ها، ارزش‌ها، هنجارها و گزاره‌های حاکم بر اذهان مردم شکل می‌گیرد. نویسنده با تکیه بر بیانات آیت‌الله خامنه‌ای، فرهنگ را نرم‌افزار حاکم بر رفتار فردی و جمعی دانسته است که می‌تواند «نمی‌توانیم» را به «می‌توانیم» و شیفتگی به غرب را به نقد آن تبدیل کند.

در کتاب بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی ابتدا زمینه‌ی تاریخی و مفهومی این بحث در گام اول انقلاب و تجربه‌ی سیاست‌های فرهنگی مرور شده است، سپس نظریه‌ی مقاومت به‌عنوان چارچوب تحلیل ساختار فرهنگی معرفی شده است. در ادامه چالش‌های نظری، مدیریتی و نفوذی شناسایی و ریشه‌های آن‌ها واکاوی و در پایان، مجموعه‌ای از تدبیرها برای بازاندیشی در راهبردها، تقویت باور به اصالت فرهنگ، جهاد تبیین، سبک زندگی اسلامی و نقش نیروهای جوان و مردمی پیشنهاد شده است.

چرا باید کتاب بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی را بخوانیم؟

این کتاب تصویری منسجم از مفهوم بازسازی انقلابی ساختار فرهنگی در اندیشه‌ی آیت‌الله سید علی خامنه‌ای ارائه کرده و آن را از سطح شعار به سطح تحلیل نظری و سیاستی برده است. مخاطب این اثر با منطق درونی این مفهوم، نسبت آن با نظریه‌ی مقاومت، تجربه‌ی گام اول انقلاب و چالش‌های کنونی فرهنگ آشنا و در پایان با مجموعه‌ای از تدبیرهای پیشنهادی برای عمل فرهنگی در سطح حاکمیتی و مردمی روبه‌رو می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب به پژوهشگران و دانشجویان حوزه‌ی فرهنگ و علوم انسانی، مدیران و کارگزاران فرهنگی، فعالان جبهه‌ی فرهنگی انقلاب و گروه‌های خودجوش فرهنگی پیشنهاد می‌شود؛ افرادی که به‌دنبال فهم عمیق‌تر نسبت فرهنگ، انقلاب و حکمرانی و صورت‌بندی مسئله‌ی بازسازی فرهنگی در سطح نظری و عملی هستند.

بخشی از کتاب بازسازی انقلابی در ساختار فرهنگی

«در مقام تدبیر و علاج‌جویی، نباید بی‌مقدّمه به سراغ راه‌حل رفت و از راهکار سخن گفت؛ چرا که ما گرفتار چند نقص مغفول پیشینی نیز هستیم: بی‌مسئلگی و بی‌دردی (جهل درجهٔ اوّل)؛ فهم غلط از مسئله و روایت نادرست از مشکله (جهل درجهٔ دوّم)؛ و باور نداشتن به مسئله و ایمان نداشتن به نقص (فقدان باور). پس باید پس از آنکه شرایط تاریخی را دریافتیم و مفاهیم و مقولات معرفتی را صورت‌بندی نمودیم، تأمّل کنیم که گرفتار چه دردها و امراضی هستیم. این مقام، مقام «تشخیص مرض» است و درمان، فرع بر آن است. پس توقّف جدّی در این مقام و تلاش برای به توافق حدّاکثری رسیدن دربارهٔ آن، کم‌منزلت و کم‌تأثیر نیست. هر چه در این مرحله، پخته‌تر و حکیمانه‌تر عمل کنیم و صواب و ناصواب را در آن بهتر فهم نماییم، به نتایج معقول‌تر و موجّه‌تری در مقامات بعدی که بر تعلیل و تجویز دلالت دارند، دست خواهیم یافت.»